(353 S. K. m. 9, 17)
. Askeri Savcılığının 16.11.2015 tarihli, 2015/731-509 E.K. sayılı iddianamesiyle; sanığın, 21.6.2015 tarihinde, çarşı iznine çıkarak mağdura ait kart ile mağdurun hesabından 480 TL çektiği, bu şekilde banka kartını kötüye kullanmak suçunu işlediği iddia olunarak, TCKnın 245/1-5'inci maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
Yapılan yargılama sırasında, sanığın, 3.2.2016 tarihinde terhis edildiğinin anlaşılması üzerine;
.. Askeri Mahkemesinin 1.7.2016 tarihli, 2015/817 E., 2016/486 K. sayılı hükmüyle; 353 sayılı Kanunun 17'nci maddesi gereğince Askeri Mahkemenin görevsizliğine ve sanığın banka kartının kötüye kullanılması suçundan yargılanması için dava dosyasının görevli ve yetkili Kartal Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.
Bu hüküm, sanık tarafından, esasa yönelik sebepler ileri sürülerek, yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.
316 milletvekilinin imzası ile TBMM Başkanlığına verilen Anayasa değişikliği teklifinin kanunlaşması ile kanunun geçici maddesinde, Askeri Yargıtay'ın kapatılmasının öngörülmesi dikkate alınarak, bu kanunun bekletici mesele yapılması gerekip gerekmediği tartışılmış, kanunun bekletici mesele yapılması dosyanın sürüncemede kalmasına neden olabileceğinden, temyiz incelemesinin sürdürülmesine, Üye
..'nun, kanunun bekletici mesele yapılması gerektiği yolundaki karşı oyu nedeniyle, oy çokluğuyla karar verilmiştir.
Yapılan incelemede:
Askeri Mahkemece; sanığın terhis edilmiş olmasının askeri mahkemede yargılanmayı gerektiren ilgiyi kesmesi nedeniyle görevsizlik kararı verilmiştir.
353 sayılı Kanunun birinci kısmının, Askeri Mahkemelerin Görevleri başlığı altında düzenlenen ikinci bölümünde yer alan Genel görev başlıklı 9uncu maddesinde Askeri mahkemeler kanunlarda aksi yazılı olmadıkça, asker kişilerin askeri olan suçları ile bunların asker kişiler aleyhine yahut askerlik hizmet ve görevleri ile ilgili olarak işledikleri suçlara ait davalara bakmakla görevlidirler hükmü yer almakta; 353 sayılı Kanunun 17nci maddesi gereğince de, askeri yargıda yargılanmayı gerektiren ilginin kesilmesiyle birlikte, sanığa atılı suçun askeri bir suç olmaması ve askeri bir suça bağlı bulunmaması halinde askeri yargının görevi sona ermektedir.
Yukarıda yapılan açıklamalar ışığı altında temyiz konusu maddi olaya dönüldüğünde;
Suç tarihinde (21.6.2015) asker kişi olan sanık Er F.Ç.'ın, işlediği iddia olunan banka kartının kötüye kullanılması suçuyla ilgili davaya bakma görevi, 353 sayılı Kanunun 9uncu maddesi hükmüne göre askeri mahkemelere ait olmakla beraber; sanığın 3.2.2016 tarihinde terhis edilmesi sebebiyle askeri mahkemelerde yargılanmasını gerektiren ilgi kesilmiş olup; 353 sayılı Kanunun 17nci maddesi hükmüne göre, askeri bir suç olmayan, askeri bir suça bağlı bulunmayan ve askerlik hizmet ve görevlerine ilişkin olarak işlendiği de söylenemeyecek olan bu suçla ilgili askeri yargıda yargılanmayı gerektiren ilginin kesildiği, sanık hakkındaki yargılamayı yürütme görevinin adli yargıya ait olduğu ve sanığa atılı suç ile ilgili olarak Askeri Mahkeme tarafından görevsizlik kararı verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Bu itibarla, görevsizlik kararının onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç Ve Karar: Açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen temyiz sebeplerinin, 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi gereğince REDDİNE;
Hukuka uygun bulunan görevsizlik kararının ONANMASINA;
26.1.2017 tarihinde, tebliğnameye uygun olarak, Üye
.'nun, karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy