(1632 S. K. m. 66) (5237 S. K .m. 50, 52, 62) (5271 S. K. m. 231)
Askeri Mahkemece; sanığın, 14.2.2015-21.5.2015 tarihleri arasında firar suçunu işlediği kabul edilerek, ASCKnın 66/1-a, TCKnın 62/1, 50 ve 52nci maddeleri gereğince, 6.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan adli para cezasının TCKnın 52/4üncü maddesi gereğince taksitlendirilmesine, sanık hakkında CMKnın 231/5 ve TCKnın 51inci maddesi hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, sanığın gözaltında geçirdiği sürelerin TCKnın 63üncü maddesi gereğince verilen cezadan mahsubuna karar verildiği,
Dairemizce; bu hükmün, 1.11.2016 tarihli, 2016/518-549 EK sayılı kararla, görev yönünden bozulmasına karar verilmesi ve bu karara Askeri Yargıtay Başsavcılığınca itiraz edilmesi üzerine, Daireler Kurulunun 29.12.2016 tarihli, 2016/85-98 EK sayılı kararıyla; itirazın kabulüne ve Dairemizin kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.
Yapılan incelemede;
Askeri Mahkemece;
. İl Jandarma Komutanlığı Hizmet ve Muhafız Bölük Komutanlığı emrinde askerlik hizmetini yapan sanığın, 14.2.2015 tarihinde çarşı izni alarak Birliğinden ayrıldığı, aynı gün Birliğine dönmesi gerekirken dönmediği, 21.5.2015 tarihinde
da polis ekiplerince yakalandığı, böylece 14.2.2015-21.5.2015 tarihleri arasında firar suçunu işlediği kabul edilerek, yazılı olduğu şekilde mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Askeri Mahkemece; sanık hakkında, haklı ve yerinde gerekçelerle, firar suçunu işlediği kabul edilerek, Kanunun öngördüğü alt sınırdan temel ceza tayin edilmesi, takdiri indirimin uygulanması, yasal gerekçelerle erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamış olması, sanığın kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlardan herhangi birisini tercih ettiği yönünde talebinin bulunmaması karşısında, takdiren yasada öngörülen kriterlere göre kısa süreli hapis cezasının adli para cezası seçenek yaptırımına çevrilmek suretiyle mahkûmiyet hükmü kurulmasında usûl, sübut, vasıf, takdir ve uygulama yönlerinden hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyizinin reddiyle, mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar verilmiştir.
Sonuç Ve Karar: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Sanığın kabule değer görülmeyen sebepsiz temyizinin, 353 sayılı Kanunun 217/2nci maddesi uyarınca REDDİNE;
Usul ve esas yönlerinden hukuka uygun bulunan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA;
7.3.2017 tarihinde, tebliğnameye uygun olarak ve oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy