(353 S. K. m. 207/6)
İNCELEME KONUSU: Tedbirsizlik ve Dikkatsizlik sonucu ölüme sebebiyet vermek suçundan Sanık Hv.Tbp.Ütğm.E. K. hakkında tesis edilen mahkumiyet hükmünü eksik soruşturma yönünden bozan Askerî Yargıtay 4 ncü Dairesinin kararına karşı askeri mahkemece direnilerek verilen hükmün incelenmesidir.
DAİRE KURULU KARARI
Rapor okunup, sözcü Üyenin açıklamaları dinlenildikten ve sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra edinilen vicdani kanaatle;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: 1 nci Taktik Hv.Kv.K.lığı Askerî Savcılığının 16.4.1996 tarih ve 1996/11-165 sayılı iddianamesi ile; sanığın taksirle ölüme sebebiyet vermek suçunu işlediği iddiası ve TCK.nun 455/1 maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile açılan kamu davasının yargılaması sonucunda; 1 .Tak.Hv.K.lığı Askerî Mahkemesince atılı suç sabit görülerek sanığın TCK.455/1 son ve 59 ncu maddeleri gereğince beş ay hapis ve 33.333.-TL ağır para cezasıyla mahkumiyetine ve ertelemeye ilişkin hükmün;
Askerî Yargıtay 4 ncü Dairesinin 4.11.1997 tarih ve 1997/607-603 Esas-karar sayılı ilamı ile eksik soruşturma yönünden bozulması üzerine, Askerî Mahkemece bozmaya uyulmayarak eski hükümde direnilmesine karar verildiği, 30.4.1998 tarih ve 1998/182-162 sayılı direnme kararında direnme gerekçelerine yer verildikten sonra asıl hükme ilişkin delillerin tartışılmadığı ve bu hükme ilişkin gerekçelere yer verilmediği, sadece hüküm fıkrasının yazılması ile yetinildiği anlaşılmıştır.
Askerî Yargıtay'ın yerleşik içtihatlarında belirtildiği üzere; ilk hüküm bozma kararı ile ortadan kalktığından, bozmaya uyulmayarak direnme kararı tesis olunduğu hallerde de direnme sebeplerinin belirtilmesi ile yetinilmeyerek, 353 Sayılı Kanunun 173 ncü maddesi uyarınca, asıl hükme ait delillerin tartışılıp değerlendirilmesi, beraat halinde sanığın suçu işlediğinin sabit olmamasından mı yoksa sabit ve gerçekleşmiş sayılan eylemin suç teşkil etmemesinden mi beraata hüküm olunduğunun, mahkumiyet halinde ise, sübuta, vasfa ve uygulamaya ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerekmektedir.
Askerî mahkemece tesis olunan direnme kararı, eksik soruşturma yönünden bozmaya ilişkin direnme nedenleri dışında asıl hükme ait hiçbir gerekçe içermemesi nedeniyle 353 Sayılı Kanunun 50, 173 ve 207/G maddelerine aykırı olduğundan esası incelenmeksizin öncelikle usul yönünden bozulmasına karar verilmelidir.
SONUÇ VE KARAR: Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Hükmün, sanığın temyizine atfen ve re'sen 353 sayılı kanunun 221 nci maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,
15.10.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy