(353 S. K. m. 205)
Askeri Mahkemece yoklama kaçağı suçundan verilen beraat kararına yönelik bir temyiz itirazı bulunmadığından bu hükmün kesinleştiği, bu nedenle diğer eyleminin As. C.K.nun 63/1-B maddesi kapsamında mütalaası söz konusu olamayacağından, sanığın 29.11.1996-2.12.1996 tarihleri arasında kıtasına geç katılması eylemi sübut bulduğu takdirde As. C.K.nun 63/1-A maddesinin 7 gün içerisinde gelenler cümlesinde düzenlenen geç iltihak suretiyle bakaya suçunu oluşturacağı, bu maddede belirtilen ceza süresine göre ise bu suçun TCK.nun 3506 Sayılı Kanunla değişik 119 ncu maddesi uyarınca ön ödemeye tabi olduğunda bir tereddüt bulunmamaktadır.
Bu tespit karşısında; Yerel Askeri Mahkemece TCK. nun 119 ncu maddesinin gösterdiği usul çerçevesinde, belirlenen meblağın 10 gün içerisinde ödenmesine ilişkin tebligat çıkarılması ve bilahare, Daire kararında da açıklanan, yasada belirlenen işlemlerin gerçekleştirilmesi gerekirken bu konuda yazılı biçimde sonuca varılması yasaya aykırı olmakla beraber;
Temyiz yolu 353 Sayılı Kanunun 205 ve sonrası maddelerinde düzenlenmiş ve Askeri Mahkemece verilecek hükümler de 162 nci maddede açıkça belirtilmiş olduğundan, incelenen kararın bu anlamda ve temyiz kabiliyetini haiz bir "mahkeme hükmü" olmadığı, bu davada sonuç itibariyle mahkemenin, kaldığı yerden TCK. nun 119 ncu maddesinde yazılı işlemlere devam ederek sonuca ulaşması ve nihai karara varması gerektiği ve dolayısıyla Askeri Yargıtay'ın önünde bu aşamada "temyiz incelemesi" yapılabilecek nitelikte bir karar bulunmadığı ve Dairece "temyiz isteminin reddine" karar verilmesinde isabet bulunduğu sonuç ve kanaatine varıldığından Askeri Yargıtay Başsavcılığınca ileri sürülen itiraz sebeplerinin reddine oybirliği ile karar verilmiştir. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy