(1632 S. K. m. 91)
Toplanan delillere göre; İzmit Orduevinde barmen olarak görev yapan sanık Erin, 6-7 Haziran gecesi yemekli düğün olması sebebiyle gece saat 02.00'e kadar çalıştığı, aynı gece 02.00-04.00 arasında da nizamiye nöbetini yetine getirdikten sonra yattığı, saat 08.00 sularında nöbetçi onbaşı görevini yürüten Er Hayrettin CİNCİLin sanığın yattığı yatağın yanına gelerek saat 08.00-10.00 arasındaki nöbet hizmetini yerine getirmesi için kaldırmak istediği, hemen kalkmayan ancak, ısrarla kalkmasının istenmesi üzerine yatağından kalkarak üstü bulunan nöbetçi onbaşıya vurmuş olduğu hususu kuskusuz bir şekilde belirlenmekle birlikte; müştekinin savcılık ve mahkemedeki ifadeleri arasındaki. Sanığın uyku bozukluğunun verdiği tesirle yahut uyanmış bir vaziyette iken vurduğu konusundaki çelişkili beyanları, sanığın geç yatması sebebiyle mevcudiyeti belirlenen yorgunluğu bir yana, dinlenen bilirkişi psikiyatri uzmanının mütalaasında, sanıkla "uyku bozukluğu kâbus görme gibi bir rahatsızlık bulunduğunu belirtmesi ve bu tanının mevcut sağlık kurulu raporu ile doğrulanması karşısında, uykudan tam uyanamadan bir refleks neticesi nöbetçi onbaşısına vurmuş olabileceğini, ayrıca bu davranışın özelliği nedeniyle kastını ortaya koymanın da mümkün olamayacağını, en azından kuşkulu kalacağını ve bu kuşkudan da Genel Ceza Hukuku Kuralı gereğince sanığın yararlanması gerektiği sonucuna vararak, beraatına karar verilmesini açıklamak suretiyle mahkûmiyet hükmünü esastan Bozan 2 nci Dairenin kararında isabet görüldüğünden, Askeri Yargıtay Başsavcılığı itirazının reddine oyçokluğu ile karar verilmiştir. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy