(353 S. K. m. 227)
Daire ile Askeri Mahkeme arasında var olan ve Kurulunu çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın eyleminin hangi suça vücut verdiği, yani suçun niteliğinin ne olduğu konusudur. Askeri Mahkeme eylemin "taksirle adam Öldürme" suçunu oluşturacağını değerlendirmiş iken, Daire eylemin "kasten adam öldürme" suçu teşkil edeceğini belirle hükmü bozmuştur.
Bozmadan sonra Yerel Askeri Mahkeme, sanığın eyleminin silahlınla dikkatsizlik, emir ve talimatlara riayetsizlik sonucu bir kişinin ölümüne neden olmak" suçunu oluşturduğunu vurguladıktan sonra 4616 sayılı Yasanın 1/4 üncü maddesi gereğince davanın kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine karar vermiştir.
Kurulumuz öncelikle son hükmün "direnme" hükmü mü, yoksa bir önceki hüküm ile "aynı" olmadığından bahisle sebat sayılan bir hüküm mü sayılacağını ön sorun olarak görüşmüştür. 353 sayılı Kanunun 227 ve CMUK. nun 326 ncı maddelerine göre; bir hükmün DİRENME" hükmü olarak değerlendirilebilmesi için, bozmadan önce verilen karar ile direnmeye İlişkin kararın AYNI olması, yani, ilk hükmün aynen yeniden kurulmuş olması gerekmektedir (As. Yrg.Drl Krl.nun 17.1.2002 gün ve 2002/2-5; 16.6.1994 gün ve 1994/60-62; 21.3.2002 gün ve 2002/24-22). Somut olayda Yerel Askeri Mahkeme, sanığın eyleminin "silahında dikkatsizlik, emir ve talimatlara riayetsizlik sonucu bir kişinin ölümüne sebebiyet vermek" suçunu oluşturduğunu, hem bozulan hükümde, hem de bozmadan sonraki "direnme" hükmünde belirtmektedir. Bu yönden her iki hüküm arasında farklılık söz konusu değildir. Askeri Mahkeme bozmadan sonraki hükmünde, suç niteliğini, ilk hükmünde olduğu gibi, "taksirle ölüme neden olmak" olarak nitelendirdikten sonra bu arada çıkan 21.12.2000 gün ve 4616 sayılı Yasanın 1/4 üncü maddesinin amir hükmü gereğince "davanın kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine" karar vermiştir. Bu son hükmün "direnme" olarak değerlendirilmesi kanuna aykırı görülmemiştir. Yerel Askeri Mahkemenin son hükmünün direnme olmasını sağlamak amacıyla yapacağı başka bir şey bulunmamaktadır. Zira 4616 sayılı Yasanın 1/4 üncü maddesi, kanun kapsamında kalan suçlarla ilgili yargılamaların "kesin hükme bağlanmasının ertelenmesine" karar verilmesini amirdir. Böyle olunca, Yerel Askeri Mahkeme hükmünün, suijenerist özellik arz eden bir direnme hükmü olduğu hususu oybirliğiyle kararlaştırılmıştır. Y.C.G.Krl. nun 5.2.2002 gün ve 2001/1-417 E, 2002/153 K. sayılı içtihadı da bu paraleldedir.
(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy