(1632 S. K. m. 87)
Dosyada mevcut delil durumuna göre; Genelkurmay 1 inci Özel Ulaştırma Oto Bölüğünde şoför olarak görev yapan sanığın "Katlı Garaj Genel Talimatının" 19 uncu maddesindeki "B zemin katı park maksadıyla kullanılmayacaktır." ve 38 inci maddesindeki "Her araç kendi park yerinde olacak, planlanan yerin dışına kimse park etmeyecektir." emrine aykırı davranarak kullanmakta olduğu aracı katlı garaj B zemin katına park ettiği, 29.12.1999 günü saat 00.30 sıralarında Bölük Komutanlığınca yapılan kontrollerde bu durumun tespit edildiği anlaşılmaktadır.
1 inci Özel Ulş.Oto Bl.K.lığınca düzenlenen 30.7.1999 tarihli "Katlı Garaj Genel Talimatının" Birlik K.lığına tanınan yetkiye istinaden görevin devamlılığını sağlamak, muhtemel olay ve kazaları önlemek, hizmetin hızlı ve düzenli yapılmasını temin etmek amacı ile yayınlandığı, hizmete ilişkin emrin bütün özelliklerini taşıdığında kuşku bulunmamaktadır.
Daire kararında; "Katlı Garaj Genel Talimatının" sanığa imza karşılığı tebliğ edildiğine dair dosyada belge bulunmadığı, dosyadaki tebellüğ belgesinin sanığın acemi eğitim sonrası birliğe yeni geldiğinde bölük emirler defterine daha önce yazılmış emirlerin tebliğine ilişkin ve 5.11.1998 tarihli olduğu, Bl. K.nın B zemin katına araç park edilmesinin yasak olduğuna ilişkin emrinin sözlü olarak da sanığa bildirildiğini ve sanığın bunu bilerek emre karşı geldiğini gösterir delillerin bulunmadığı, emre itaatsizlikte ısrar suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı görüşü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
Dosyanın incelenmesinde; sanığa 5.11.1998 tarihinde bölük emirler defterindeki emirlerin tebliğ edildiği, 30.7.1999 tarihli "Katlı Garaj Talimatının" tebliğine ilişkin bir tebellüğ belgesinin bulunmadığı görülmektedir. Ancak;
TSK İç Hizmet Kanununun 8 inci maddesinde "Emir; Hizmete ait bir talep veya yasağın sözle, yazı ile ve sair suretle ifadesidir" şeklinde tanımlanmıştır. İç Hizmet Yönetmeliğinin 28 ve sonraki maddelerinde ise emrin veriliş şekli, içeriği, değiştirilmesi ve takibi gibi konular ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. İç Hizmet Yönetmeliğinin 32 nci maddesinde "Emirler hizmetin mahiyetine göre verildiği esnadaki şartlara ve hizmetin taalluk ettiği talimatnamelerin icaplarına tabi olarak sözlü veya yazılı olarak verilebilir" hükmü yer aldığından hizmete ilişkin bir emrin sözlü olarak verilmesinde bir sakınca bulunmamaktadır.
Sanık, 1 inci Özel Ulaştırma Oto Bölüğünde hizmet aracı şoförü olarak bir yıldan fazla bir süreden beri görevli olup görevi gereği her gün birkaç defa "Katlı Garaj Talimatı" gereğince aracını garajdaki plânlanan araç park yerine park etmekle yükümlüdür. Sanığın emre aykırı olarak aracını B zemin katına park etmesi üzerine Bölük Komutanlığınca ifadesi tespit edilirken, sanığa "Zemin kata park etmesinin yasak olduğu ve bu konuda defalarca emir verilmesine rağmen aracını neden zemin kata park ettin" şeklinde soru yöneltildiği, sanığın emirden haberdar olduğunu, ancak tekrar göreve çağrılacağı için yasak yere park ettiğini bildirdiği, duruşmada alınan savunmasında da; "Aracının zemin kata park edilmeyeceğini bildiğini" beyan ettiği, sanığa "Katil Garaj Talimatı" yazılı olarak tebliğ edilmemiş olmakla beraber, görevi gereği sanığın emirden haberdar olduğu sonucuna varıldığı, mazeret olarak ileri sürdüğü hususların da hizmet emrinin yerine getirilmesini imkânsız kılacak, emri yerine getirmekten alıkoyacak mahiyette mazeretler olmadığının Askeri Mahkemece yapılan araştırma sonucu belirlendiği, sanığın bilerek ve isteyerek et emrini yerine getirmediği, böylece sanığa isnat edilen emre itaatsizlikte ısrar suçunun bütün unsurları itibariyle oluştuğu kanaatine varıldığı, yapılan uygulamada da bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, direnilerek tesis edilen mahkûmiyet hükmünün onanmasına karar vermek gerekmiştir.
(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy