(5271 S. K. m. 34, 150) (2709 S. K. m. 141) (353 S. K. m. 50, 207) (AYDK 27.03.2003 T. 2003/26 E. 2003/28 K.)
Askeri mahkeme ile Daire arasında ortaya çıkan uyuşmazlık; dava konusu olayda taammüt ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektiren bir durumun mevcut olup olmadığına ilişkin ise de;
Askeri Yargıtay Daireler Kurulunun Yerleşik İçtihatlarında (14.10.2004 tarih ve 2004/157-139; 27.3.2003 tarih ve 2003/26-28; 16.3.2006 tarih ve 2006/62-63; 13.4.2006 tarih ve 2006/85-89 sayılı Daireler Kurulu kararlan) açıklandığı gibi, Anayasanın 141 ve 353 sayılı As. Mah.Krlş. ve YUK' nın 50'nci maddeleri gereğince, mahkeme kararlarının gerekçeli olması zorunludur. Hükmün gerekçeyi içermemesi, 353 sayılı As. Mah.Krlş. ve YUK' nın 207/3-G maddesi uyarınca, "kanuna mutlak muhalefet" hâlini teşkil etmektedir. Gerekçe, hükmün dayanaklarının akla, hukuka ve dosya içeriğine uygun açıklamasıdır. Gerekçe dosyadaki bilgi ve belgelerin yerinde değerlendirildiğini gösterir biçimde geçerli, yeterli ve yasal olmalıdır. Yasal, yeterli ve geçerli bir gerekçeye dayanılmadan karar verilmesi yasa koyucunun amacına uygun düşmeyeceği gibi, uygulamada da keyfîliğe yol açar. Keyfîliği önlemek, tarafları tatmin etmek, denetimde kolaylık sağlamak için hükmün gerekçeli olması gerekir.
İncelenen dosyada: askerî mahkemece önceki hükümde direnilirken, bu ilkeler doğrultusunda işlem yapılmadığı, eski hükümde direnilmesine karar verildikten sonra, direnme nedenlerinin gösterilmediği, bozma kararına niçin uyulmadığı, hangi sebeple önceki hükümde direnildiğinin açıklanmadığı, sadece tarihi değiştirilmek suretiyle bozulan hükmün yeniden ve aynen yazılmasıyla yetinildiği görülmüştür.
Bozma kararına hangi nedenlerle uyulmadığı belirtilmeden, yasal ve yeterli direnme gerekçesi gösterilmeden, önceki kararın aynen tekrar ile yetinilmesi yasaya aykırı olduğundan, sair yönlerden incelenmeyen direnme hükmünün öncelikle bu usule aykırılık nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
Ayrıca, 5.10.2006 tarihinde yürürlüğe girecek olan ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu doğrultusunda değişiklikler içeren, 5530 sayılı 29.6.2006 kabul tarihli Askerî Mahkemeler Kuruluş ve Yargılama Usulü Kanununda değişiklik yapılmasına dair kanunun Ek-1'inci maddesi gereğince ve 5271 sayılı Kanunun 150'inci maddesi uyarınca, savunma hakkının kısıtlanmaması bakımından sanık için zorunlu müdafi tayini gerektiğine de bu safhada işaret edilmesi gerekmiştir. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy