(1632 S. K. m. 87)

Daire ile askeri mahkeme arasında ortaya çıkan ve Daireler Kurulunda çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın birlik içinde cep telefonu bulundurma eylemini, emre itaatsizlikte ısrar kastı altında gerçekleştirip gerçekleştirmediğine ilişkindir.

Daire, ağabeyine ait cep telefonunu birlik hudutları dahilinde asgari 5 gün süreyle bulunduran ve bu süre boyunca telefonu teslim hususunda üst ya da amirlerine herhangi bir müracaatta bulunmayan sanığın, askeri hizmete ilişkin bir talep ve yasağa bilerek ve isteyerek riayet etmeyerek, emre itaatsizlikte ısrar suçunu işlediğini kabul etmiş ve sanık hakkında tesis olunan beraat hükmünün bozulmasına karar vermiş iken,

Askeri mahkeme, telefonu ağabeyinin unutması neticesinde temellük ettikten sonra, hafta sonu çarşıya çıktığı zaman kargoya vermek üzere, bu süreye kadar muhafaza etmek için komutanlarına vermek amacını taşıdığını beyan eden ve haberdar olduğu emir doğrultusunda davranışta bulunmayı isteyen sanığın, suç işleme kastı altında hareket etmediği değerlendirmesiyle, önceki beraat hükmünde direnmiştir.

ASCK'nın 87/inci maddesinin birinci cümlesinde yazılı emre itaatsizlikte ısrar suçunun oluşumu için,

1) Hizmete ilişkin bir emrin varlığı,

2) Emrin hiç yapılmamış olması,

3) Suçun genel kasıtla işlenmiş olması gerekmektedir.

Davaya konu olan ve sıralı komutanlıklarca yayımlanan kışla, Karargah ve kurumlarda cep telefonu bulundurulmasını ve kullanılmasını yasaklayan emirler, telefonun sadece basit bir haberleşme vasıtası olarak kullanılmasından ziyade, emniyet, istihbarata karşı koyma, sabotaj, saldırı ve kazaları önleme, disiplin ve moral konuları Esas alınmak suretiyle ve bu konularda doğabilecek zaaf ve tehlikeleri önlemek amacıyla düzenlenmiş bulunduğundan, bu konuda verilmiş bulunan ve somutlaştırılan emirlerin hizmete ilişkin olduğu hususunda duraksama bulunmamaktadır.

Cep telefonu bulundurmayacağım şeklinde düzenleme iç