(5237 S. K. m. 50, 51, 62) (5271 S. K. m. 223, 231)

Daire ile Askeri Mahkeme arasında ortaya çıkan ve Daireler Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, hükmün, uygulamaya yönelik gerekçelerinin birbirleriyle çelişip çelişmediği ve cezanın ertelenmesine dair gerekçenin yeterli olup olmadığının tespitine ilişkindir.

Daire, uygulamaya yönelik gerekçelerin birbiriyle çeliştiğini, cezanın ertelenmemesine ilişkin gerekçenin yetersiz olduğunu kabul ederken,

Askeri Mahkemece, takdiri indirime ilişkin gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ve cezanın ertelenmemesine ilişkin gerekçeler arasında çelişki bulunmadığı gerekçesiyle önceki hükümde direnilmiştir.

Dosyada mevcut delillere göre, sanığın, 15.12.2005 tarihinde İl Jandarma Komutanlığı Kantin Başkanlığına bağlı kantin reyonu sorumlusu olarak görevlendirildiği, Mayıs 2006 tarihinden itibaren J.Er M.Ç.'nin satış sorumlusu olarak görev yaptığı, satılacak malların kantin heyetince sanığa teslim edildiği, sanığın satış sorumlusuna emir vererek malları yüksek fiyattan sattırdığı, kantin reyonuna fiyat listesi asılmadığı, raflarda fiyat etiketlerinin bulunmadığı, günlük satış hasılatının sanığa elden teslim edildiği, para teslim defteri tutulmadığı, 1.7.2006-23.7.2006 tarihlerinde izne ayrılan satış sorumlusunun yerine görevlendirilen J.Er İ.K.'nin de aynı şekilde satışa devam ettiği, sanığın, J.Er M.Ç.'nin tuttuğu kayıtlarını yırttığı, aylık sayım tartı çizelgelerini ve bilançoları olması gereken fiyatlar üzerinden düzenlediği, 25.9.2006 tarihinde İl Jandarma Komutanlığınca yapılan denetlemede, Temmuz, Ağustos ve Eylül 2006 aylarında malların yüksek fiyatlardan satılması nedeniyle toplam 1311 YTL fazla para alındığı, 28.9.2006 tarihinde yapılan sayımda, kantinde gerek malzeme ve gerek para devir tesliminin imza karşılığında yapılmaması, nihai hesabın tutulmaması neticesinde toplam 1.345,95 YTL açığın oluştuğunun tespit edildiği anlaşılmaktadır.

Askeri Mahkeme ile Daire arasında sübutun kabulünde, eylemin zincirleme kamu görevini kötüye kullanmak suçu olarak nitelendirilmesinde, hapis cezasının alt sınırdan belirlenmesinde, takdiri indirim uygulanmasında bir anlaşmazlık bulunmamaktadır.

TCK'nın 62'nci maddesi gereğince hakimin cezayı hafifletirken gösterdiği nedenlerin makul olması, hukuk kurallarını ihlal etmeyecek, yasanın amacına aykırı düşmeyecek ve kamu vicdanını incitmeyecek bir nitelik taşıması gerekir. Takdiri indirim nedeni olarak failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulabilir.

Askeri Mahkemece, yukarıda belirtilen ölçütlere uygun olarak sanığın duruşmadaki iyi hali, bazı olaylara ilişkin kısmi ikrarı, yargılama sürecindeki olumlu davranışları gibi hususların takdiri indirim nedeni kabul edilmesinde ve gösterilen gerekçede hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Diğer yandan, CMK'nın 231'inci maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için,

a) Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması,

b) Mahkemece, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması,

c) Suçun işlemesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir.

Sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmünün hukuki sonuç doğurmamasını ifade eden hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesi, denetim süresi içinde kasten yeni bir suçun işlenmemesi ve yükümlülük