(1632 S. K. m. 66)
Askeri Yargıtay 1.Ceza Dairesince verilen 26 Mart 1946 gün ve 666/816 sayılı kararla 2.Ceza Dairesinden verilen 14 Eylül 1946, 3746/3688, 1 Kasım 1947 gün ve 3110/3067 sayılı kararları arasında inanlarin birleştirilmesi As. Yargıtay savcılığınca talep edilmekle bu husustaki dava dosyası 18 Kasım 1947 günlü tebliğnamesi ile gelmiştir.
TEBLİĞNAMEDE: İzin vermeğe yetkisi olmayan askeri şahısların verdikleri izine istinaden kıt'alarından ayrılan eratın bu ayrılış keyfiyeti firar suçunu teşkil edip edemiyeceği hakkında Askeri Yargıtay'ın 26 Mart 1946 tarih ve Esas 666, Karar 816 ve 14 Eylül 1946 tarih ve Esas 3688, karar 3746 ve 1 Kasım 1947 tarih ve Esas 3067, karar 3110 sayılı ilamları yekdiğerine mütebayin olduğundan bu inaların As. Y.U.K.nun M.248/1-2 gereğince birleştirilmesi ve inanların birleştirme genel kurul kararı terhis eri Osman Altınok'un lehinde olduğu takdirde dosyanın daireye tevdii ile mumaileyh hakkında daire kararının tashihine karar verilmesi istemi ile dosyayı Genel kurul'a sunarım.
GENEL KURUL KARARI: Her ne suretle olursa olsun, izin vermeye yetkisi olmayan bir amir tarafından astlara verilen izin, bunu kullanana firar suçunu işlemiş addile ceza tayin edilemez.
Çünkü bu gibi eylemlerde As. C.K.nun 66. maddesinin (A) bendindeki (izinsiz savuşmak) unsuru yoktur. Bu itibarla Askeri Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 14 Eylül 1947 ve 2.Ceza Dairesinin 26 Mart 1946 tarihli kararları kanunun ruh ve manasına uygundur. Bunların aksine çıkan 2.Ceza Dairesinin 1 Kasım 1947 tarih ve 3067 sayılı kararının adı geçen iki kararile birleştirilmesine ve Genel kurulun bu inanına göre son kararın savcılıkça daireden ayrıca karar tashihi isteminde bulunması gerektiğine 16 Aralık 1947 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy