(1632 S. K. m. 66)
Birinci Ceza Dairesinin 7.10.1949 gün ve 1112/1809 sayılı ve evvelki Yargıtay karar ve inanlarına aykırı bulunması hasebiyle Usul Kanununun 248. maddesi gereğince işin Genelkurula sevki karşısında Savcılığın inanları birleştirilmesi isteğiyle alınan mütealası Genelkurula gelmekle iş okunup anlaşıldıktan sonra gereği hep birlikte görüşülüp düşünüldü:
Sanığın dört saat için Garnizon içine almış olduğu iznin bitiminde vazifenin isbatı vücut etmeye mecbur ettiği kıt'asına dönmeyerek izinsiz garnizondan ve kıt'adan uzaklaşması (Firar) kasdını açıkca göstermiş olmasına ve her suçta, manevi unsur olan kasdın tayini ancak zahire çıkan asarı ile kabil olup, mahkemece bu unsurun mevcudiyeti kabul edilerek o yolda tavsife gidilmiş olmasına göre, Savcılığın bu tavsifin Birinci Ceza Dairesince de kabul edilmesindeki isabetsizliğe yönelttiği itiraz kabule şayan görülmemekle Usulün 244. maddesi gereğince reddine 16/12/1949 günlü toplantıda oy çokluğu ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy