(1631 S. K. m. 272)
Askeri Yargıtay 1.Ceza Dairesinin 27.9.1948 gün ve 2395/2625 ve 2. Ceza Dairesinin 30.9.1948 ve 2524/2569 sayılı kararları arasındaki mevcut mübayenetin kaldırılması için bu husustaki dava dosyası savcılığın 28 Ekim 1948 tarihli tebliğnamesi ile gelmiştir.
TEBLİĞNAMEDE: Yazılı emir formalitesi hakkında 1.Ceza Dairesince müttehaz bağlı dosyadaki 27.9.1948 gün ve 2395/2626 sayılı karar 2.Ceza Dairesinin bu konudaki 30.9.1948 gün ve 2524/2569 sayılı kararı ile tearuz ettiğinden As. Y.U.K.nun 248. maddesi uyarınca inanların birleştirilmesi talebi ile dosya genel kurula sunulur.
ASKERİ YARGITAY GENEL KURUL KARARI: Birbirine aykırı iki kararın birleştirilmesi hakkında ve yazılı emir formalitesine dair olan ve savcılığın 28 Ekim 1948 gün ve 2395 sayılı tevhidi içtihat istemi üzerine her iki zıd karar Yargıtay Genel kurulun da yeniden incelendi:
As. Y.U.K.nun 272. maddesi açık hükmüne göre yazılı emir yolu ile bozma istemi doğrudan doğruya M.S. B.nın şahsına verilmiş bir hak olmasına ve esasen Anayasanın 49. maddesi bakanın gaybubeti halinde yerine ancak Bakanlar Kurulundan bir zatın vekalet edebileceğini kabul etmiş bulunduğuna ve bu hususu teyid eden 21 Eylül 1948 gün ve 1973 sayılı ve yine 21 Eylül 1948 gün ve 2017 sayılı genel kurul kararları gereğince inanlar birleştirilmiş olduğuna göre varit görülen savcılığın istemi karşısında daire kararının kaldırılmasına ve mevcut bu tevhidi içtihat kararları karşısında ayrıca ve yeniden inanların birleştirilmesine mahal olmadığına 4 Mart 1949 günlü toplantıda oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy