(765 S. K. m. 80) (1632 S. K. m. 30, 39, 131) (2709 S. K. m. 138)
Davacı 30.1.1995 tarihinde kayda geçen dava dilekçesinde, 5. P. Er Eğt. Tuğ. Askeri Mahkemesince hakkında müteselsilen askeri benzin türünden askeri eşyayı çalmak suçundan As.C.K. nun ve T.C.K. 80. md. gereğince 1 yıl 2 ay hapis cezası ve As. C.K. 39/A2 md. gereğince T.S.K. den tardına kanar verildiğini, şahit ve delillerle ispatlanamayan sadece dedikodu ifadelere dayanan bu cezanın sonuçlarının geleceği bakımından son derece, ağır olduğunu, yapılan haksızlıkları önlemek ve mağduriyetinin giderilmesi için hakkında uygulanan tarh kararının geri alınmasını talep etmiştir.
Dava dosyasının incelenmesi sonucunda davacının müteselsilen askeri benzin türünden askeri eşyayı çalmak suçundan 5. P. Er Eğt. Tuğ. K. lığı Askeri Mahkemesinin 2.3.1994 tarih ve 1904/14053 Esas ve Karar sayılı ilamı ile As. C.K. 131. md. T.C.K. 80. md uyarınca 1 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve As.C.K. 30/A2 md. uyarınca Türk Silahlı Kuvvetlerinden tardına karar verilmiş ve bu karar Askeri Yargıtay 4. Dairesinin 13.9.1994 gün ve 1904/422418 Esas ve Karar sayılı ilamı ile onaylanmıştır. Bunun üzerine davacı Milli Savunma Bakanlığının onayı ile Hava Kuvvetleri K. lığınca re'sen emekliye sevk edilmiş re'sen emekliye sevk kararı ilgiliye 12.12.1994 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır.
2709 sayılı T.C. Anayasasının 138. maddesinin son fıkrasında idarenin mahkeme kararlarına uymak zorunda olduğu, mahkeme kararlarını hiçbir suretle değiştiremeyeceği ve bunların yerine getirilmesini geciktiremeyeceğinin belirtilmesi karşısında Askeri Yargıtayca onaylanarak kesinleşmiş hükmün gereğini icra eden idarenin bağlı yetkisi uyarınca tesis ettiği işlem hukuk ve mevzuata uygun bulunmaktadır.
Açıklanan nedenlerle yasal dayanaktan yoksun bulunan DAVANIN REDDİNE, (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy