(5434 S. K. m. 12/k, 48, 56) (211 S. K. m. 2, 6, 7)
Davacı vekili 4 Aralık 1995 günü kayda geçen dava dilekçesinde özetle; müvekkili Ertan YORULMAZ'ın askerliğini yaptığı sırada 5 Ocak 1992 tarihinde koğuş nöbetçisi olarak görevli iken Ender AKYÜZ adlı bir başka enin kurcalayıp doğrultuğu tabancanın ateş alması sonucu yaralanıp malûl hale geldiğini, bu nedenle Emekli Sandığı Genel Müdürlüğüne vazife malûllüğü aylığı bağlanması için başvuruda bulunduklarını, ancak kurumun başvuruyu hukuka aykırı olarak reddettiğini iddia ve bu olumsuz işlemin iptalini talep ve dava etmiştir.
5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanununun 12/k ve 56 ncı maddeleri eylemli askerlik yükümlülüklerini yerine getiren erat ve yedek subay öğrencilere de sandık iştirakçisi olmamalarına rağmen maluliyetleri halinde aylık bağlanmasına olanak tanımaktadır.
Ancak bunun için maluliyetlerine yol açan arıza veya hastalıklarının vazife sırasında ve ayrıca vazifenin neden ve etkisiyle meydana gelmiş olması anılan maddelerde öngörülen maddi bir koşuldur. Ayrıca aynı kanunun 48 nci maddesinde vazife malûllüğü hükümlerinin uygulanmasına engel sayılan bir durum söz konusu olmamalıdır.
İncelenen özlük dosyasından; davacının, Aksaray Sarıyahşi ilçesi J. Bl. Komutanlığında J. Er iken 5 Ocak 1992 günü Karakol Komutam tarafından koğuş temizliği ile görevlendirildiği, soba temizliği sırasında J Eri Ender AKYÜZ'ün kurcalamakta olduğu Uzman J. Çavuş Hanifi KAYALI'ya ait tabancanın ateş alması sonucu kasığından giren kurşunla yaralandığı, yapılan tedavisine rağmen bu yaralanmaya bağlı olanak arızalı kaldığından GATA'nın 19 Temmuz 1993 tarih ve 6658 sayılı askerliğe elverişli değildir kararlı raporuyla terhis edildiği anlaşılmaktadır.
Davacının yaralanmasına yol açan er Ender AKYÜZ, tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu yaralamaya sebebiyet vermek suçundan yargılandığı KKK. 59 ncu Er Eğitim Tümen K.lığı Askeri Mahkemesince suçu sabit görülerek 28.4.1994 tarih ve 1994/88-197 sayılı kararla mahkum edilmiş bulunmaktadır.
İşlem dosyasındaki görev belgesiyle de anlaşıldığı üzere davacının yaralandığı sırada 211 sayılı TSK. İç Hizmet Kanununun 6 ve 7 nci maddeleri uyarınca askeri vazifenin ifası durumunda olduğu kuşkusuzdur. Yapılan koğuş temizliği ile birlikte tabanca ile oynayan erin bu mekanda beraberliğinin de aynı kanunun 2 nci maddesinde harp sanatını öğrenme ve yapmak olarak tanımlanan askerlikin doğal yapısından kaynaklandığı birlikte değerlendirildiğinde davacının maluliyetinin askerlik vazifesi sırasında ve ayrıca vazifesinin neden ve etkisi ile meydana geldiği sonuç ve kanaatine ulaşılmış, silahı yerinden davacı almış bile olsa bu fiilinin yaralanması olayında etkisinin bulunmadığı kabul edilmiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle sebep ve amaç öğeleriyle hukuka aykırı görülen davacıya vazife malûllüğü aylığı bağlanmaması işleminin İPTALİNE. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy