(6245 S. K. m. 3, 4, 5, 14, 28, 37)
Davacı, 12.5.1997 tarihinde kayda geçen dava dilekçesinde ve 21.8.1997 tarihli cevaba cevap dilekçesinde özetle; 1. Ordu K. lığı bünyesinde Gıda Kontrol Müfreze K. olarak görev yapmaktayken davalı idarece İngilizce başlangıç kursuna tefrik edildiğini ve 30.9.1996 tarihinde bu kursa başladığını, İstanbul-Yenilevent 3. Kor. lojmanlarında ikamet ettiğini, okul personeline tahsisli olan ve kursiyerlerin yararlanması ancak boş olduğu taktirde olabileceği şeklinde emredilen servisin sürekli tam dolu olması, kurs saatleri ile personel servis saatlerinin uygun düşmemesi nedeniyle servis imkanlarından yararlanamadığını, 6245 sayılı Harcırah Kanununun 28. maddesine göre yapmış olduğu günlük 240.000. TL. tutarındaki yol masrafının kendisine ödenmesi gerektiğini, ayrıca aynı Kanunun 37 nci maddesi uyarınca geçici görev gündeliğine de müstahak olduğunu, kanunda geçen memuriyet mahalli tabirinin garnizon anlamına karşılık gelmediğini, Harcırah Kanununun gerekçesi, kursiyerlerin ortak masraflarının aynı olması, İstanbul Batı garnizonunda ikamet etmekte oluşu karşısında, yatacak yeri olduğu için 1/3 oranında indirimli gündeliğinin de ödenmesi gerektiğini, bu konuda idareye yaptığı başvuruya herhangi bir cevap alamadığını belirterek; sözkonusu zımni red kararının iptalini ve müstahak olduğu yol masrafı ve gündelik tutarlarına faiz işletilmesini talep ve dava etmiştir.
Dosyanın incelenmesinde; davacı subayın 1. Ordu 2 No. mu Gıda Kontrol mfz. K. lığı görevini ifa etmekteyken, davalı idarece K.K. Lisan Okulu İngilizce Başlangıç kursuna tefrik edildiği ve İstanbul-Küçükyalı'daki kurs mahallinde 30.9.1996 tarihinde kursa başladığı, kurs devam etmekteyken 12.2.1997 tarihli dilekçesi ile davalı idareye başvurarak dava konusu gündelik ve yol masraflarının ödenmesi talebinde bulunduğu, bu başvurusuna herhangi bir cevap alamaması üzerine sözkonusu zımni red kararının iptali için 12.5.1997 tarihinde ve süresinde AYİM'de bu davayı açtığı anlaşılmaktadır.
6245 sayılı Harcırah Kanununun Harcırahın Unsurları başlıklı 5 nci maddesinde aynen Harcırah; yol masrafı, yevmiye, aile masrafı ve yer değiştirme masrafını ihtiva eder. ilgili, bu Kanun hükümlerine göre bunlardan birine, birkaçına veya tamamına müstahak olabilir denilmekte; aynı Kanunun Muvakkat Vazife Harcırahı (Yol masrafı ve yevmiye) başlıklı 14 ncü maddesinde Aşağıda gösterilen memur ve hizmetlilere muvakkat vazife harcırahı olarak yol masrafı ve yevmiye verilir... hükmü yer almakta; Yurtiçi ve Yurtdışında Kursalar Katılanlara Verilecek Gündelik başlıklı 37 nci maddesinde Mesleki bilgilerini artırmak amacıyla memuriyet mahalli dışında açılan kurs veya okullara gönderilenlere, bu Kanuna göre geçici görev gündeliği verilir. denilmekte; nihayet aynı Kanunun Memuriyet Mahalleri İçinde Yol Masrafı başlıklı 28 nci maddesinde Memuriyet mahalli içinde taşıt ile gidilmesi gereken bir yere görev ile görevlendirilenlerin (48 nci madde kapsamına girenler hariç) yol masrafı mutat olan taşıt aracına göre yapılacak gerçek masraf üzerinden verilir... hükmü yer almaktadır.
Öte yandan, Kanunun Tarifler başlıklı 3 ncü maddesinin (9) fıkrasında Memuriyet mahalli; Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgahının bulunduğu şehir ve kasabaların belediye sınırları içinde bulunan mahaller ile bu mahallerin dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu şehir ve kasabaların devamı niteliğinde bulunup, belediye hizmetlerinin götürüldüğü veya kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerleri ifade eder şeklinde bir düzenleme getirildiği görülmektedir.
Yukarıda belirtilen mevzuat hükümleri karşısında davacının gündelik ve yol masrafı taleplerinin incelenmesine gelince:
Davacının görev yaptığı yer (Selimiye/İstanbul) ile ikamet ettiği yer (Yenilevent/İstanbul) farklı Belediye hudutlarında yer almakla beraber; 6245 sayılı Harcırah Kanununun 3/g maddesi uyarınca memur, Belediye sınırları dışında otursa bile esas görev yeri Belediye sınırları içinde ise memuriyet mahalli görevinin bulunduğu yer sayılacağından, gündelik açısından Selimiye/ İstanbul'un dikkate alınması gerekeceği tabiidir. Öte yandan, davacının kurs mahalli olan Küçükyalı/İstanbul'un, Belediye hizmetlerinin aynen götürülmesi itibariyle İstanbul Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde yer aldığı bir gerçek olduğundan, esasen memuriyet mahalli içerisinde bulunduğu kuşkusuzdur. Bu durumda, 6245 sayılı Kanunun 14 ve 37 nci maddelerinin amir hükmü uyarınca, davacının tefrik edildiği kurs mahalli, memuriyet mahalli içinde kaldığından davacıya gündelik verilmemesi işleminde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmaktadır. Kaldı ki, 6225 sayılı Kanunun 3/g maddesi uyarınca Belediye sınırları dışında dahi kalsa, Belediye hizmetlerinin götürüldüğü veya kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerler yine de memuriyet mahalli kapsamında değerlendirileceğinden ve kurs mahalli olan Küçükyalı/İstanbul'a İstanbul içinde düzenli servis hizmeti sağlandığından, yine de memuriyet mahalli içinde kalacağı açıktır.
Davacının yol masrafı konusundaki talebinin yasal dayanağını teşkil eden 6245 sayılı Kanunun 28 nci maddesine göre memuriyet mahalli içinde taşıt ile gidilmesi gereken bir yere görevlendirme halinde, ilgili memura mutat olan taşıt aracına göre yapılacak gerçek masraf üzerinden yol masrafı ödenmesi mümkünse de; gerek davacının memuriyet mahalli olan Selimiye/İstanbul'dan, gerekse ikamet mahalli olan Yenilevent/İstanbul'dan kurs yeri olan Küçükyalı/İstanbul'a düzenli servis hizmetinin sağlanmış olması, bu hususun K.K. Lisan Okulu Kursiyer Talimatında da açıkça belirtilmesi (md. 2/S), davacının da bu hususa esaslı bir itirazının olmayıp, servislerin dolu olması, kendisinden düşük rütbeli kimi personeli yer vermemesi ve ayakta gitmeye de araç komutanlarının izin vermemesi gibi birtakım idari ve başvurusu halinde kesinlikle çözüme kavuşacak sorunları ileri sürerek servisten bu nedenlerle yararlanamadığını öne sürmesi karşısında, gündelik konusundaki iddiasında da hukuki haklılık bulunmadığı anlaşılmaktadır. Sözkonusu kurs mahalline düzenli servis hizmetinin sağlanamadığının anlaşılması halinde ise davacının yol masrafına müstahak olacağı kuşkusuzdur. Ne var ki, servisin kalkış ya da dönüş saatlerinin davacının arzuladığı zamana rastlamamış olmasının (kurs başlamadan daha önce gelip, kursun bitmesinde daha sonra kalkmasının) düzenli servis hizmeti yapılmadığını göstermeyeceği izahtan varestedir. Bu bakımdan, davacının aksi yöndeki beyanlarına itibar edilmemiştir.
Açıklanan nedenlerle; davacıya memuriyet mahalli içindeki kurs mahalli için gündelik verilmemesi ve idarece düzenli servis hizmeti sağlanması itibariyle yol masrafı ödenmemesi işleminde hukuka aykırı herhangi bir yön görülmemekte, yasal dayanaktan yoksun davanın REDDİNE. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy