(926 S. K. Ek m. 25, Ek Geç. m. 73)
Davacı Vekilleri 7 Haziran 1999 tarihinde kayda geçen dava dilekçesinde özetle; 02.08.1962 tarihinde TSK. Bünyesinde Astsubay olarak istihdamına başlanılan Müvekkillerinin Ocak 1992 tarihine kadar değişik birimlerde başarı ile görevini ifa ettiğini, son rütbesine 30.08.1991 tarihinde nasbedildiğini, TSK.'den malulen emekliye sevk edildiği 03.01.1992 tarihine kadar 30.08.1987 tarihinde özlük hakları bakımından önce 2 nci derece 4 ncü kademeye ve bilahare de 30.08.1989'da 2 nci derece 6 ncı kademeye yükseltildiğini, görev süresi içerisinde 07.12.1987 tarihinde İskemik kalp rahatsızlığı teşhisine dayalı rahatsızlığı nedeniyle çeşitli kereler uzun süreli istirahatlar aldığını ve GATA Sağlık Kurulunun 29.03.1991 gün ve 1650 sayılı raporuyla hakkında D/42 f.2 TSK.'de görev yapamaz kararı verildiğini, bu raporun 07.08.1991 tarihinde onaylandığını, T.C.Emekli Sandığı Genel Müdürlüğünce 03.09.1991 tarihinde Adi Malullüğüne karar verildiğini, müvekkillerinin rapor tarihinde yürürlükte olan Gnkur. Bşk.lığının 160-1 Yönergesi gereği Kesin işlem kararlı raporun onaylanarak emeklilik işlemi kesinleşinceye kadar izinli sayılacağı hükmüne istinaden 1991 yılının tanziminde fiilen göreve katılmadığını, Sıhhi rapor onayını müteakip 03.01.1992 tarihinde malulen emekli olduğunu, müvekkillerine 926 Sayılı Kanunun Geçici 73 ncü maddesinin uygulanarak 1 nci dereceye intibakının yapılmasının gerektiğini, zira; zikredilen maddede birinci dereceye yükselme şartlarının, a) 2 nci derece için öngörülen üçüncü ve daha sonraki kademeleri kazanılmış hak aylığı olarak almak, b) Üçüncü kademede en az bir yılını tamamlamak veya daha sonraki kademelerde bulunmak, c) Son 6 yıllık sicil notu ortalaması yüzde doksan veya daha yukarı olmak ve kademe ilerlemesi yapma şartlan taşımak şeklinde belirlendiğini, Müvekkillerinin de belirtilen şartlara 30.08.1987 tarihinden itibaren haiz olduğunu, bu nedenle durumunun 30.08.1987 tarihinden itibaren geriye doğru son 6 yıllık sicil notu ortalamasının değerlendirilmesi ve bu tarihten sonraki dönemlerden de aynı şartlara haiz olup olmadığının emeklilik işleminin tesis edildiği tarihe kadar incelenmesi gerektiğini, bu değerlendirmede de 1988 ve 1991 yıllarında sağlık sebepleri nedeniyle fiilen görev ifa etmediğinin dikkate alınmasında zorunluluk bulunduğunu, dolayısıyla davalı idarenin 30.08.1987 tarihinden itibaren böylesine bir değerlendirme yapmaksızın yasada öngörülen şartlara haiz olmadığı gerekçesiyle tesis ettiği birinci dereceye yükseltilmeme şeklindeki tasarrufunun sebep, konu ve şekil unsurları açısından hukuka aykırı olduğundan iptalini talep ve dava etmişlerdir.
30 Ağustos 1987 tarihi itibariyle ikinci derecenin dördüncü kademesine gelen davacının bilahare yaklaşık beş yıl daha görev yaptıktan sonra 03.01.1992'den itibaren emekli edildiği, 926 Sayılı Kanuna 4375 Sayılı Kanun ile eklenen ek Geçici 73 ncü madde uyarınca 3815 Sayılı Kanun ile getirilen birinci dereceye intibak ettirilme durumunun emekli edilenlere de teşmil edilmesi üzerine Davacının da bu yolda talebinin olduğu ve bu talebin idarece; sicil ortalamasının yüzde doksan ve üstü olmadığı gerekçesi ile reddedildiği anlaşılmaktadır.
926 Sayılı Kanuna, 3815 Sayılı Kanun ile eklenen Ek-25 nci madde ile ikinci derecenin dördüncü kademesine gelmiş, böylece bundan sonra yükselme olanağı kalmamış astsubaylara, bir motivasyon sağlamak amacı ile belirli koşulları taşımaları kaydıyla birinci dereceye intibak ettirilme olanağı getirilmiştir. Kanun ile getirilen koşullar; ikinci derecenin üçüncü kademesi aylığını, kazanılmış hak aylığı olarak almak, üçüncü kademede bir yılı tamamlamak (yani 2/4'e terfi etmiş olmak) ve son altı yıllık sicil notu ortalamasının tam notun yüzde doksanının üzerinde olması olarak belirtilmiştir.
Muvazzaf astsubaylar için getirilen bu olanak, 4375 Sayılı Kanun ile 926 Sayılı Kanuna eklenen Ek Geçici 73 ncü madde ile 31.12.1984 ile 03.07.1992 tarihi arasında emekli olanlara da teşmil edilmiştir. Geçici maddeye göre Ek-25 nci maddedeki koşulları sağlamak kaydıyla bu kimseler de birinci derecenin gösterge rakamına yükseltilebileceklerdir.
Davacı astsubayın, emekli olduğu tarihten itibaren geriye gitmek koşuluyla son altı yıllık sicil notu ortalamasının yüzde doksanı aşmadığı ancak ikinci derecenin dördüncü kademesine yükseldiği 30.08.1987'den itibaren geriye gitmek koşuluyla son altı yıllık sicil ortalamasının yüzde doksanı aştığı görülmekle sorun bu tarihlerden hangisine itibar edileceğidir.
Yukarıda da zikredildiği üzere Ek Geçici 73 ncü madde ile, emekli astsubaylara da Ek-25 nci maddenin uygulanabilmesi için getirilen ölçüt: Ek-25 nci maddedeki koşulları sağlamaktır. Ek-25 nci maddede de ikinci derecenin dördüncü kademesine getirilme şartı bulunmakla, maddenin lafzından açıkça anlaşılacağı üzere emekliler için dikkate alınacak sicil ortalaması, bu tarihten (yani ikinci derecenin dördüncü kademesine gelindiği andan) itibaren geriye doğru gidilmesi ile bulunan ortalamadır. Bu kabulün, Ek-25 nci maddenin getiriliş amacına da uygun bulunduğu düşünülmektedir. Zira bu madde ile son altı yılda belirli bir performansın yakalanması yolunda bir motivasyon sağlanmıştır. İkinci derecenin dördüncü kademesine geldikten sonraki bir tarihte olmak ve birbirini takip etmek koşuluyla herhangi bir altı yıllık periyotta bu ortalamanın tutturulması halinde birinci dereceye intibakın yapılması gerekmektedir.
Açıklanan nedenlerle; neden unsuru yönünden hukuka aykırı bulunan 1 nci Dereceye yükseltilmeme İŞLEMİNİN İPTALİNE. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy