(TSK. Konut Yönergesi m. 9)
Davacı 07.07.1999 tarihinde kayda geçen dava dilekçesinde özetle; halen 3.Kor. K.lığı tahsis yetkisindeki Levent Lojmanları Karakoç Apt. 9No'lu Dairede ikamet ettiğini, 1998 yılı genel atamalarıyla garnizon içi intibak ataması görmesi nedeniyle, İstanbul Garnizonu Konut Özel Yönergesi esaslarına göre oturduğu konutu tahliye ederek, atandığı birlik personelinin oturduğu lojman grubuna geçmesinin istendiğini, oysa bazı personel yönünden emirle nakil yapmama hakkının tanındığını, ancak bu emirler tüm personeli kapsamadığı için personel arasındaki eşitlik ilkesinin zedelendiğini, söz konusu emirlerin mevcut yönergelere aykırı olmasına karşın, personelin mağduriyetini gidermek maksadıyla verildiğini, fakat tüm personeli kapsamadığı için eşitlik ilkesini zedelediğini, gerçekte söz konusu emirlerle tanınan konuttan konuta nakil etmeme hakkının, garnizon içi harcırahsız atama görerek lojmanını nakletme zorunda kalan tüm personeli ihtiva eder şekilde teşmili gerektiğini belirterek, aksi yönde kendisi hakkında tesis edilen konuttan konuta nakil ve bunun sonucu konuttan çıkarılmasına ilişkin işlemin iptalini ve öncelikle yürütmenin durdurulmasını talep ve dava etmiştir. Davacının yürütmenin durdurulması istemi Dairemizin 05.10.1999 tarihli kararıyla reddedilmiştir.
Dosyanın incelenmesinde; davacının 1993 yılında 2 nci Zh.Tug.K.lığı emrine atandığı, 1 nci Ordu K.lığınca Eylül 1993 tarihinde kendisine Küçükyalı konutlarından lojman tahsis edildiği, 1996 yılı genel atamaları ile 6 nci P.Tug.K.lığı emrine intibak atamasının yapılması nedeniyle Haziran 1996 tarihinde kendisine 3 ncü Kor.K.lığınca Yenilevent lojmanlarından bir konut tahsis edildiği, 1998 yılı genel atamalarıyla da İstanbul Merkez K.lığı Beyazıt İnz.Krk.K.lığı emrine intibak atamasının yapıldığı, Eylül 1998 tarihinde konutta 5 yıllık oturma süresini doldurmuş olduğu, konutta oturma süresini tamamlamış olmasına rağmen 30.06.1999 tarihine kadar konutta oturmasına 3.Kor.K.lığınca müsaade edildiği, ancak daha sonra oturduğu konutu 18.08.1999 tarihine kadar boşaltması ve atandığı birlik personelinin oturduğu lojman grubuna geçmesinin istendiği, davacının oturduğu lojmandan çıkarılarak, konuttan konuta nakil yapması yolundaki işlemin iptali için 07.07.1999 tarihinde ve süresinde AYİM.'de bu davayı açtığı anlaşılmaktadır.
TSK. Konut Yönergesinin (MSY. 319-2A) 1 nci Bölüm 9 ncu maddesine göre sıra tahsisli konutta oturma süresi beş yıldır. Yönergenin 3 ncü Bölüm 8 nci maddesinde garnizonda aynı kuvvette veya J.Gn.K.'lığına bağlı farklı tahsis makamları veya birlikler arasında intibak ataması gören personelin, nakil işlemine tabi tutulup tutulmayacağının Kuvvet K.lıkları, J.Gn. K.lığı veya bağlılarınca hazırlanacak Konut Özel Yönergelerinde belirtileceği ifade edilmiştir.
Davacı verilen idari emirler ile konutta oturma ve nakil konusunda personel arasında eşitsizlik yaratıldığını ileri sürmüştür. Ancak hakikatte durumun böyle olmadığı görülmektedir. Zira, KKK. lığının 14 Mayıs 1999 tarihli genel atama emri ve buna bağlı olarak yayınlanan diğer emirlerde üzerinde durulan konu, 26 nci Zırhlı Tugayın ve 1 nci Ordu 30001 nci Akaryakıt Bölüğün lağvedilmesi nedeniyle, bu birliklerden İstanbul'daki diğer birliklere intibak ataması yapılan personelin isterlerse oturdukları lojmanı nakletmeyip, beş yıllık oturma süresini bu lojmanda tamamlayabilecekleridir. Davacının bu lağvedilen birliklerde görevli olmaması nedeniyle bu emrin kendisiyle bir alakası bulunmamaktadır. Diğer taraftan zaten davacı konutta beş yıl oturmak suretiyle yasal süresini tamamlamış ve Eylül ayında bu süresi dolduğu halde kendisine 30 Haziran 1999 tarihine kadar konutta oturma izni verilmiştir. Davacının süresini doldurduğu için zaten konutunu tahliye etmesi gerekmektedir. Bu durumda davacının yapması gereken şey, oturduğu konutu boşaltarak atandığı yeni birliğine tahsis edilen konutlara girebilmek için yeniden başvurmaktan ibaret bulunmaktadır.
Davacının ayrıcalıklı uygulama olarak nitelendirdiği husus, lağv ve intikal gibi tamamen askeri hizmetin bünyesinden kaynaklanan bir beklenmeyen hal nedeniyle, lağvedilen ya da intikal eden birlik personelinin mağdur olmasını önlemeye yönelik, yerinde ve isabetli bir tedbirden ibaret olup; garnizon içinde normal intibak ataması gören personele bu hakkın tanınmamasında eşitlik ilkesini zedeleyici bir yön bulunmadığı gibi, idarenin bu yönde kullandığı takdir hakkında herhangi bir zaaf da görülmemiştir.
Esasen Eylül 1998 tarihinde lojmanda beş yıllık oturma süresini tamamlayan ve bu tarihte kendisine yeni bir tahsis yapılmayan davacıya, idarece bir atıfet olarak 30 Haziran 1999 tarihine kadar oturmaya devam izni verilmiş olduğu gerçeği gözönüne alındığında, her halükarda oturmakta olduğu lojmanı boşaltmak zorunda olduğu kuşkusuzdur. Bu itibarla, lağvedilen bir birlik personeli olmayan, lojmanda beş yıllık oturma süresini fazlasıyla tamamlayan, kendisine beş yıllık süre sonunda yeni bir tahsis yapılmayan davacının, garnizon içi intibak ataması nedeniyle, Yenilevent lojmanlarındaki konutunu boşaltması ve atandığı birlik personeline tahsisli lojmanlara (Ataköy, Zeytinburnu) yeniden başvuruda bulunması gerektiği gerçeği karşısında; davalı idarece, davacının 18 Ağustos 1999 tarihine kadar oturduğu konutu boşaltması yolunda tesis edilen işlemde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı anlaşılmaktadır.
Açıklanan nedenlerle; yasal dayanaktan yoksun davanın REDDİNE. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy