(205 S. K. m. 26)
Davacı vekili, 28.12.2001 tarihinde kayda geçen dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 03.03.2001 tarihinde atış bölgesine giden konvoyda görevli iken, içinde bulunduğu aracın devrilmesi sonucu yaralandığını, tedavileri sonucunda GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesinin 27.09.2001 tarihli Sağlık Kurulu Raporuyla A/63 F-3 A/59 F-1 Sınıfı Görevine Devam Eder. Komando Olamaz. 45 gün iş ve gücünden kalmıştır. %5 Uzuv Zaafiyeti Vardır. Hayati Tehlike Geçirmemiştir kararı verildiğini, kısmi maluliyet yardımı yapılması talebine ilişkin müracaatın reddedildiğini, oysa 205 Sayılı OYAK Kanununun 26/b maddesinin atıfta bulunduğu 2 Nolu tablodaki nispetlere göre kısmi maluliyet yardımı yapılması gerektiğini belirterek aksi yönde tesis edilen işlemin iptalini talep ve dava etmiştir.
Dosyanın incelenmesinde; davacının 2 nci Zh. Tuğ. Top. Tb.1 nci Batarya Komutanlığında asteğmen olarak görev yapmaktayken, 03.03.2001 tarihinde Tugayın ağır silah atışlarının yapılacağı bölgeye intikal etmek üzere konvoyla birlikte yola çıktığı, içinde bulunduğu aracın kaza geçirmesi neticesinde yaralandığı, GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesinde yapılan tedavisi sonunda 16.03.2001 tarihinde T 11 Fraktürü+Sol Glenoid Fraktürü tanısıyla C/59 SMK ile 3 ay istirahat kararı verilerek taburcu edildiği, akabinde 3 ay daha istirahatı uygun görülen davacının GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesinde yapılan son kontrol muayenesinde 27.09.2001 tarihli raporla T 11 Vertebra Sol Glenoid Eski Kırığı teşhisi konularak A/63 F-3, A/59 F-1, Sınıfı Görevine Devam Eder. Komando Olamaz. 45 gün iş ve gücünden kalmıştır. Uzuv Zaafiyeti Vardır. Hayati Tehlike Geçirmemiştir kararı verildiği, söz konusu raporun bulgular kısmında aynı karar tekrarlanmakla birlikte uzuv zaafiyetinin %5 (beş) olduğunun belirtildiği, davacının bu rahatsızlığı nedeniyle kendisine kısmi maluliyet yardımı yapılması talebiyle davalı kuruma başvurduğu, OYAK Genel Müdürlüğünce davacının raporunun incelenerek 205 Sayılı Kanuna Ekli 2 Nolu tabloya göre ne oranda vücut fonksiyon kaybına uğradığı konusunda ek rapor tanziminin GATA K.lığından istendiği, GATA K.lığının 21.11.2001 tarihli cevabı yazısı ile davacıya ait raporun incelendiği ve 2 Nolu tabloya göre sakatlık oranının mevcut olmadığının bildirildiği, bunun üzerine OYAK Genel Müdürlüğünün 26.11.2001 tarihli işlemiyle davacının kısmi maluliyet yardımı talebinin reddedildiği ve davacının söz konusu menfi işlemin iptali için vekili marifetiyle 28.12.2001 tarihinde AYİMde bu davayı açtığı anlaşılmaktadır.
205 sayılı OYAK Kanununun kısmi maluliyet yardımını düzenleyen 26/b maddesinde kısmi malullük, üyelerden birisi herhangi bir kaza dolayısıyla daimi ve fakat kısmi bir maluliyete uğradığı takdirde iş bu kanunun ilişik 2 Nolu tablodaki nispetler dahilinde kısmi maluliyet yardımına hak kazanır... denilmektedir.
205 sayılı Kanuna Ek 2 Nolu Ordu Yardımlaşma Kurumu Maluliyet Tablosunun incelenmesinde ise belli vücut organlarının (kol, el, bacak, ayak, el ve ayak parmakları, göz, kulak) tamamen veya kısmen kayıplarının, belli vücut organlarının (omuz, dirsek, diz, bilek, kalça) hareket kısıtlılıklarının, iyi kaynamayan kimi kırıkların (bacak, ayak, dizkapağı, alt çene) kısmi maluliyete yol açacaklarının belirtilerek, bunların ne oranda maluliyete yol açacaklarının yüzde olarak da gösterildiği görülmektedir. Aynı tablonun altında ayrıca Yukarıdaki cetvelde zikredilmiş bulunan maluliyetlerin nispeti, daha az vahim olsalar bile, bunların ehemmiyet derecelerine göre ek cetvelde yazılı nispetlere kıyasen tayin olunur. denilmektedir.
Yukarıda zikredilen mevzuat hükümlerinden de anlaşılacağı üzere kısmi maluliyet yardımı yapılabilmesi için maluliyetin devamlı olması, ayrıca kısmi maluliyet sonucu vücut fonksiyon kaybının söz konusu olması gerekmektedir. Dolayısıyla kısmi maluliyet yardımında, maluliyetin yol açtığı vücut fonksiyon kaybına bağlı olmaksızın seyyanen yapılacak bir ödeme söz konusu değildir. Anılan yardım maluliyetin kısmen de olsa telafisi esasına dayalı olduğundan vücut fonksiyon kaybının oluşması ve bunun da oranının saptanması zorunludur. Bu hususun da OYAK Kanununa bağlı 2 Nolu cetvelden veya TSK sağlık teşkillerinin raporuyla belirleneceği tartışmasızdır. GATAnın 21.11.2001 tarihli Ek Sağlık Raporunda davacının OYAK Kanununa Ekli 2 Nolu tabloya göre sakatlık oranının mevcut olmadığının bildirildiği ancak vücut fonksiyon kaybının bulunup bulunmadığı, varsa ne oranda olduğu hususunda herhangi bir açıklık olmadığı, GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesinin 27.09.2001 tarihli raporunda davacıda uzuv Zaafiyeti bulunduğunun belirtilmesi karşısında, davacının TSK Sağlık Yeteneği Yönetmeliğinin A/63 F-3, A/59 F-1de karşılığını bulan rahatsızlığının neden olduğu uzuv zaafiyetinin vücut fonksiyon kaybına yol açıp açmadığının tespiti ve buna göre sonuca varmak gerekmiş ve bu amaçla AYİM 1 nci Dairesinin 07 MAYIS 2002 tarih ve 2001/2600 Gensek no, 2002/810 Esas Nolu ara kararıyla davacının durumunun tespiti için sakat olup olmadığı sakatlığı var ise sakatlık oranının ne olduğu sorulmuş olup bu ara kararına cevaben ANKARA/GATA Askeri Hastanesi Baştabipliğinin 31 MAYIS 2002 tarihli yazısı ekinde gönderilen ayni tarih ve 183 Numaralı EK Raporda da davacının sakatlık oranın mevcut olmadığı bildirilmiştir.
Davacının Muharip sınıflardan olan Topçu sınıfına mensup bir personel oluşu ve anılan sağlık kurulu raporlarında da mevcut durumu itibariyle sınıfı görevine devam edeceği hususunun belirtilmiş olması yanı sıra en son gönderilen ek sağlık kurulu raporunun birlikte değerlendirilmesi sonucunda Davalı kurumun davacıya kısmi maluliyet yardımı yapmaması işleminde herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı sonuç ve vicdani kanaatine varılmıştır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, yasal dayanaktan yoksun bulunan DAVANIN REDDİNE, (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy