(1602 S. K. m. 20) (211 S. K. m. 77, 116) (657 S. K. m. 36, 178, 232) (Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Yönetmeliği m. 390)
Davacı 2 Kasım 1993 tarihinde kayda geçen dava dilekçesinde özetle; Donanma K. lığı 600 Yataklı Deniz Hastanesinde hademe kadrosunda çalışan devlet memuru olduğunu, AYIM. Kanununun 20/2 maddesi gereğince askeri şahıs sayıldığını, TSK. İç Hizmet Kanununun 116/d ve 77 nci, İç Hizmet Yönetmeliğinin 390 ncı maddeleri gereğince sivil personelinde hizmetin özelliklerine göre nöbet hizmetine sokulabileceğini ifade ettiğini ancak bu hizmetin karşılığında verilecek hakkın ne olduğunun belirtilmediğini, Askeri Hastaneler Yönetim Yönergesinde idari işlerde tespit edileceğinin açıklandığını, 657 sayılı kanuna tabi memurlar için çıkarılan Maliye ve Gümrük Bakanlığı tarafından yayınlanan 119 seri nolu Devlet Memurları Genel Tebliğine göre her 8 saatlik fazla çalışmaya bir gün hesabı ile izin verileceğinin açıkça belirtildiğim, göreve başladığı günden bu yana Gölcük Deniz Hastanesi Baştabipliğinde tutmuş olduğu hafta içi nöbetlerde (16 saat) bir gün izan verildiğim, hafta sonu nöbetlerde (24 saat) hiç izin verilmediğini, öte yandan Sağlık ve Yardımcı Sağlık Hizmetleri Sınıfında bulunan personele tuttukları nöbet karşılığında Bütçe Kanunu ile sağlanan haklardan kendilerinin yararlandırılmadığını, halbuki nöbet esnasında sağlık hizmeti personelinin yapmış olduğu işleri yapmakta olduğunu, ancak bu personelin yararlandığı haklardan yararlandırılmadığını, bu nedenle kendilerine nöbet esnasında sağlık personelinin yapması gereken işlerin yaptırılmaması gerektiğini, bu uygulamanın insan sağlığı içinde tehlikeli olacağını, amirlerine nöbet ve mesai saatleri içersindeki görevlerinin ne olduğunu sorduğunu, bugüne kadar cevap alamadığını, açıklanan nedenlerle işlemin iptaline karar verilmesini dava ve talep ettiği anlaşılmıştır.
600 Yataklı Deniz Hastanesinde hademe kadrosunda çalışan davacı, açmış olduğu bu dava ile tutmuş, olduğu nöbetler karşılığında fazla çalıştığı süre için izin verilmesini, ayrıca nöbet esnasında sağlık hizmetleri personelinin yapmış olduğu işleri yaptığından dolayı onlara bütçe kanunu ile sağlanan imkanlardan yararlanmayı amaçladığı anlaşılmaktadır.
211 Sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanununun 116 nci maddesinin (d) fıkrasında sivil personel Silahlı Kuvvetlerde gördükleri hizmetlerin hususiyetleri göz önüne alınarak bu Kanunun 77 nci maddesi gereğince nöbet hizmetlerine sokulabilirler denilmek suretiyle Silahlı Kuvvetlerde görevli sivil memurlarında, gördükleri hizmetin özelliği nazara alınmak suretiyle subay ve astsubaylar gibi nöbet hizmetlerine tabi tutulabilecekleri hükme bağlanmıştır.
Dava dosyasının tetkikinden, davacının 27.9.1901 tarihinden itibaren Donanma K. lığı 600 Yataklı Deniz Hastanesinde hademe kadrosunda yardımcı hizmetler sınıfında hastanenin ve hastaların temizliği ve basit bakımı ile görevli bir personeli olduğu anlaşılmıştır.
Bu bakımdan İç Hizmet Kanununun 116/d maddesi gereğince, görevli bulunduğu çalışmanın gece gündüz devam ettiği 600 Yt. As. Hastanede nöbet hizmetine tabi tutulmasında, mevzuata ve hukuka aykırı bir cihet bulunmamaktadır.
Davacı tutmuş olduğu bu nöbetler karşılığında ilave bir menfaat beklemektedir. Mesai günlerinde tuttuğu nöbetler için idarece bir sonraki gün izinli sayılmasını yeterli görmemektedir. Bu nedenle dava dilekçesinde 8.7.1991 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 119 seri nolu Devlet Memurları Genel Tebliğine göre her 8 saatlik fazla çalışmaya bir gün hesabı ile izin verilmesi gerektiğini ileri sürmektedir.
657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun Türk Silahlı Kuvvetlerinde çalışan memurlara uygulanmayacak maddeler başlıklı 232 nci maddesi; Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Kanunu ve Yönetmeliğinin Askeri Mahkemeler Kuruluş ve Yargılama Usulü Kanununun ve bunlar hakkında halen yürürlükte bulunan diğer mevzuatın uygulanmasını sağlama bakımından Türk Silahlı Kuvvetlerinde çalışan sivil memurlar, sözleşmeli ve geçici personel ile işçiler hakkında bu kanunun; çalışma saatleri hakkında 99 ncu günlük çalışma saatlerinin tespiti hakkında 100 ncü, günün 24 saatinde devamlılık gösteren hizmette çalışma saat ve usulünün tespiti hakkındaki 101 nci fazla çalışma ücreti hakkındaki 178 nci maddeleri hükümleri uygulanmaz hükmünü amirdir.
119 Seri No. lu Devlet Memurları Kanunu Genel Tebliğinin III ncü maddesinde 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununun fazla çalışma ücreti ile ilgili 178 nci maddesinin nasıl uygulanacağı düzenlenmiştir. Yukarıda belirtildiği gibi 657 sayılı kanunun 232 nci maddesine göre; bu kanunun fazla çalışma ücreti hakkındaki 178 nci maddesi TSK. çalışan sivil memurlara uygulanmayacağından, davacının nöbet hizmeti karşılığında her sekiz saat için bir gün izin verilmesine ilişkin talebinin yasal bir dayanağı bulunmamaktadır.
1993 ve 1994 Mali Yılı Bütçe Kanunlarında Yataklı tedavi kurumlarında çalışan sağlık ve yardımcı sağlık hizmetleri sınıfına mensup personele nöbet hizmeti karşılığında, izin imkanından yararlanamaması halinde ek ödemede bulunulacağı düzenlenmiş ise de, hademe kadrosunda görev yapan davacının 657 sayılı kanunun 36/IV maddesinde düzenlenen sağlık hizmetleri ve yardımcı sağlık hizmetleri sınıfında olmadığı, 36/VIII maddesinde düzenlenen yardımcı hizmetleri sınıfında bulunduğu anlaşıldığından Bütçe Kanununun 44/e maddesinde öngörülen imkanlardan yararlanması da söz konusu olamayacağı aşikardır.
600 Yataklı Askeri Hastanede kademe kadrosunda ve yardımcı hizmetler sınıfında görevli bulunan ve gördüğü hizmetin özelliği nazara alınarak nöbet hizmetine tabi tutulan davacının 119 seri nolu Devlet Memurları Genel Tebliğine göre 8 saatlik fazla çalışmaya bir gün hesabı ile izin verilmemesi, ayrıca Bütçe Kanunları ile yataklı tedavi kurumlarında çalışan sağlık ve yardımcı sağlık hizmetleri sınıfına mensup personele nöbet hizmetleri karşılığında sağlanan imkanlardan yararlandırılmama işleminde mevzuata ve hukuka aykırılık görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle yasal dayanaktan yoksun bulunan DAVANIN REDDİNE, (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy