(2709 S. K. BAŞLANGIÇ, m. 55) (926 S. K. Ek. m. 17)
Davacı 25.11.1893 tarihinde kayda geçen dava dilekçesinde özetle; 3. HİBM. K. lığında Svl. Memur olarak görev yapmakta olduğunu, 486 Sayılı KHK. ile TSK. Personel Kanununun EK17 nci Maddesine eklenen fıkra ile bazı merkez karargâhlarında çalışan sivil memurlara ek özel hizmet tazminatı ödenmesinin hükme bağlandığını, söz konusu KHK.'de esas alınan Merkez Karargâhları kapsamı dışında bırakıldığını, Merkez Karargâhlarında görev yapan Svl. Memurlarla aynı statüde olduğu halde aralarında maddi ve manevi eşitsizlik doğduğunu, KHK. nin Anayasanın başlangıç bölümündeki Ekonomik ve Sosyal Eşitlik İlkesi ve 55 nci madde hükümleri ile bağdaşmadığını, Hava Kuvvetleri Karargâhında mesai saatleri 09.00 18.00 olduğu halde, görev yapmakta olduğu 3. HİBM. K. lığında mesai saatlerinin 08.00 17.30 olduğunu şehir dışında daha fazla mesai yaptıklarını bu nedenle tazminatın öncelikle kendilerine verilmesi gerektiğini, 15.7.1993 tarihinden itibaren yürürlüğe giren Ek Özel Hizmet Tazminatından yararlanmak istediğini, açıklanan nedenlerle söz konusu tazminatın kendisine ve Merkez Karargâhları dışında çalışan diğer Svl. Memurlara da verilmesi için gerekli yasal düzenlemenin yapılmasını maddi ve manevi mağduriyetinin giderilmesini talep ve dava ettiği anlaşılmaktadır.
Dava, davacının 926 Sayılı TSK. Personel Kanununun EK 17 nci maddesine 486 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile eklenen fıkra uyarınca belli Merkez Karargâhlarda 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi olarak Genel İdare Hizmetleri sınıfına ait kadrolarda görevli memurlara verilmesi öngörülen ek özel hizmet tazminatından yararlandırılmamasına ilişkin işlemin iptali istemiyle açılmıştır.
Davalı İdare, davacının ek özel hizmet tazminatından yararlandırılmaması işleminin sebebini, görev yaptığı 3. HİBM. K. lığının Hava Kuvvetleri Komutanlığı Merkez Karargâhı içinde bulunmamasını göstermiştir.
Dava konusu yapılan Ek Özel Hizmet Tazminatı 926 Sayılı TSK. Personel Kanununun Ek 17 'nci Maddesine 15 Temmuz 1993 tarih ve 21638 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 486 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 14 ncü maddesi ile eklenen fıkra ile düzenlenmiştir. Bu fıkra aynen; Genelkurmay Başkanlığı, Milli Savunma Bakanlığı, Kuvvet Komutanlıkları, Jandarma Genel Komutanlığı ile Sahil Güvenlik Komutanlığı Merkez Karargâhlarında 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi en yüksek Devlet Memuru aylığının (ek gösterge dahil) brüt tutarının % 15'ini geçmemek üzere aylık derecelerine, görev unvanlarına, görev yer ve özelliklerine, öğrenim durumlarına, çalışma şartlarının zorluğuna göre Milli Savunma Bakanlığının teklifi ve Maliye Bakanlığı'nın uygun görüşü üzerine belirlenecek miktar, oran, esas ve usuller dairesinde, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmadan Ek Özel Hizmet Tazminatı ödenebilir. hükmünü taşımaktadır.
Milli Savunma Bakanlığı'nca, Kanunun bu hükmüne dayanılarak Ek Özel Hizmet Tazminatının ödenmesine ilişkin esas, usul ve tazminat oranları tespit edilmiş, Maliye Bakanlığı'nın uygun görüşünün alınmasından sonra 4.8.1993 tarihinde yayımlanmıştır.
Ek Özel Hizmet Tazminatı Ödenmesine İlişkin Esaslar başlıklı düzenlemenin 2 nci Maddesinde; kapsama dahil personel belirlenmiş ve Ek Özel Hizmet Tazminatı ödenecek personele ait kurum ve kuruluşlar Ek (I) sayılı cetvelde gösterilmiştir.
3 ncü Maddesinde, kapsama dahil personele Ek (II) sayılı cetvelde gösterilen oranlarda Ek Özel Hizmet Tazminatı ödeneceği öngörülmüştür.
Yukarıda açıklanan mevzuat hükümlerine göre, Türk Silahlı Kuvvetleri kadrolarında 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi olarak görev yapan memurların 486 Sayılı KHK' de öngörülen Ek Özel Hizmet Tazminatından yararlanabilmeleri için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir. Bunlardan birincisi, Genelkurmay Başkanlığı, Milli Savunma Bakanlığı, Kuvvet Komutanlıkları, Jandarma Genel Komutanlığı ile Sahil Güvenlik Komutanlığı Merkez Karargâhlarında görevli bulunmak, ikincisi; sayılan karargâhlarda 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi olarak Genel İdare Hizmetleri sınıfına ait kadrolarda bulunmaktır.
Davacının, Etimesgut 3. HİBM. K. lığında 657 Sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi olarak Genel İdare Hizmetleri sınıfına ait kadroda görevli bulunduğu hususunda taraflar arasında bir ihtilaf bulunmamaktadır.
Çözümlenmesi gereken husus, davacının görev yaptığı 3. HİEM. K. lığının Hava Kuvvetleri Komutanlığı Merkez Karargâhı içersinde bulunup bulunmadığının teshilidir. Zira Ek Özel Hizmet Tazminatı ödenecek personele ait kurum ve kuruluşları gösteren (I) sayılı cetvelde Hava Kuvvetleri Komutanlığı Merkez Karargâhı içersinde 3. HİBM. K. lığı gösterilmemiştir.
Davacının görev yaptığı 3. HİBM. K. lığının Hava Kuvvetleri Komutanlığı Merkez Karargâhı kapsamı içersinde bulunup bulunmadığının teshili bakımından Kurulumuzca ara kararı ile getirtilen Hava İkmal Bakım Merkezi Komutanlığına ait TMK. kadroları ile bu kadroların Hava Kuvvetleri Komutanlığına bağlantısını gösteren şemaların incelenmesinden; Davacının görevli bulunduğu ANKARA/Etimesgut'ta konuşlandırılan 3. HİBM. K. lığının Kayseri'de konuşlandırılan 2. HİBM. K. lığı, Eskişehir'de konuşlandırılan 1. HİBM. K. lığı gibi Hava Kuvvetleri Tali Ast. K. lığı olduğu ve yine Ast. Komutanlık olan Hv. Loj. K. lığına bağlı bulunduğu, Hv. Loj. K. lığının da Hava Kuvvetleri Komutanlığına bağlı bulunduğu anlaşılmaktadır.
Davacının görevli bulunduğu 3. HİBM. K. lığı belli bir silsile yolu ile Hava Kuvvetleri Komutanlığına bağlı ise de, yukarıda belirtildiği gibi Hava Kuvvetleri Komutanlığı Merkez Karargâhı içinde bulunmadığı ilgili TMK'ların incelenmesinden anlaşılmaktadır.
Hava Kuvvetleri Komutanlığı Merkez Karargâhında görevli bulunmayan davacının 486 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile 926 Sayılı Kanunun Ek 17 nci maddesine eklenen fıkra uyarınca ödenmesi öngörülen ek özel hizmet tazminatından yararlandırılmasına yasal imkan bulunmamaktadır. Kanun Hükmünde Kararnamede bu tazminattan kimlerin yararlanacağı açıkça belirtilmiş olup davacı lehine yoruma elverişli bir hükme de yer verilmemiştir. Bu nedenle Kurulumuzca davacı hakkında tesis olunan ek özel hizmet tazminatından yararlandırılmama işleminde mevzuata aykırı bir husus bulunmadığı sonucuna ulaşılmıştır.
Esasen davacı bu hukuki gerçeği bilmekte, dava dilekçesinde getirilen düzenleme ile Merkez Karargâhlar dışında ve daha ağır koşullarda çalışan personelin bu tazminattan yararlandırılmamasının ekonomik ve sosyal eşitlik ilkesi ile bağdaşmadığını vurgulayarak Mahkememizden söz konusu tazminatın merkez karargâhları dışında çalışan kendisi gibi diğer sivil memurlara da verilmesi için gerekli yasal düzenlemenin yapılmasını istemektedir.
İdari yargının yetkisi, idari eylem ve işlemlerin hukuka uygunluğunun denetimi ile sınırlı olup, yürütme görevinin kanunlarda gösterilen şekil ve esaslara uygun olarak yerine getirilmesini kısıtlayacak, idari eylem ve işlem niteliğinde veya idarenin takdir yetkisini kaldıracak biçimde yargı kararı veremeyeceği gibi yasal düzenleme yapma yetkisi de bulunmamaktadır. Kuvvetler ayrılığı esasını kabul eden 1982 Anayasasına göre yasal düzenleme yapmak görev ve yetkisi yasama organı olan Türkiye Büyük Millet Meclisi ile belli konularda yetki kanununa istinaden çıkarılan Kanun Hükmünde Kararnameler dolayısı ile Bakanlar Kuruluna aittir. Bu nedenle davacının yasal düzenleme yapılması istemi hakkında Mahkememizce yapılacak bir husus bulunmamaktadır.
Açıklanan nedenlerle; Yasal dayanaktan yoksun bulunan Ek Özel Hizmet Tazminatı Ödenmemesine ilişkin işlemin iptaline yönelik DAVANIN REDDİNE, (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy