(1602 S. K. m. 20, 66)
Davacı 09 Şubat 1995 tarihinde kayda geçen dava dilekçesinde özetle; M.S.B.lığı Arge D. Bşk.lığında Desinatör kadrosunda görev yapmakta olduğunu, kadrosunun karşılığında C 047 (çizim atölyesinde görev yapar) açıklaması bulunması nedeniyle %31 atölye tazminatı ödenmesi gerekir iken %26 büro tazminatı ödenmekte olduğunu, tüm bakanlık bünyesinde kendi durumunda olup bu tazminatı alamayan sadece 3-4 kişi kaldığını, kendisine atölye tazminatı ödenmemesi konusunda tesis edilen işlemin hukuka ve eşitlik ilkesine aykırı bulunduğunu açıklayarak menfi işlemin iptalini talep ve dava etmiştir.
Anlaşmazlık konusu davada; Türk Silahlı Kuvvetlerinde görevli sivil memur olan davacının kendisine atölye tazminatı verilmemesi işleminin iptalini istediği, açıklanan yasa hükümlerine göre davacının asker kişi olduğu konusunda bir kuşku bulunmadığı, ancak atölye tazminatının davacıya uygulanması gerekip gerekmediği hususunun askeri hizmete ilişkin bir yanı bulunmadığı, çözümlenecek olan anlaşmazlığın atölye tazminatını alamadığını ileri süren sivil bir kurumda görevli memurun aynı yöndeki isteğinden ve onun çözümü ile varılacak sonuçtan farklı olmadığı, uyuşmazlığın çözümünde askeri açıdan değerlendirilecek bir yön bulunmadığı, 1602 sayılı Kanunun değişik 20 nci maddesinde öngörülen iki şart birlikte gerçekleşmediğinden, davanın çözümünün Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin görevi dışında kaldığı ve genel idari yargı görevine girdiği sonucuna varılmıştır.
Bu itibarla, davanın görev yönünden reddine, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına, davacı tarafından peşin yatırılan 441.000 TL. harçtan davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan Harçlar Kanunun hükümlerine göre 188.500 TL. başvurma harcı ile 124.500. TL. maktu ilam harcı toplamı olan 313.000 TL. nin mahsubu sonucu arta kalan 128.500 TL. (Yüzyirmisekizbin TL. harcın istek halinde Davacıya iadesine, görevli yargı yerinde dava açılması halinde yeniden başvurma harcı alınmamasına karar verilmiştir.
Kararın taraflara tebliği üzerine davacı, davanın görev yönünden reddine dair kararda ki karşı oy yazısında açıklanan nedenlerle ek özel hizmet tazminatı ve kademe ilerlemesi yaptırılmaması işlemlerinden dolayı açılan davalarda kendisini görevli kabul eden Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin bu davada görevsizlik kararı vermesinin içtihat uyuşmazlığı yarattığını ileri sürerek 12.07.1995 tarihli dilekçesi ile karar düzeltme isteminde bulunmuş, isteme ilişkin dilekçe 19.09.1995 tarihinde Davalı Milli Savunma Bakanlığına tebliğ edilmiş, ileri sürülen sebeplerin 1602 Sayılı kanunun 66 ncı maddesinde ki sebeplere uymadığından istemin reddi gerektiği bildirilmiştir.
Başsavcılığın 02 Ekim 1995 tarihli düşünce yazısında; belirtilen hususların kararın düzeltilmesini gerektirir nitelikte görülmediğinden istemin reddi gerektiği yolunda düşünce bildirmiştir.
Davacı tarafından ileri sürülen sebep çoğunluk tarafından yerinde görülmekle ve düzeltilmesi istenilen yine çoğunluk tarafından kanuna ve uygulamaya aykırı bulunmakla 1602 Sayılı Askeri Yüksek İdare Mahkemesi Kanununun 66 ncı maddesi uyarınca davacının karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 07 Haziran 1995 gün ve 1995/176 ESAS, 1995/502 karar sayılı kararının oyçokluğuyla kaldırılmasına karar verilerek aşağıdaki hüküm tesis edilmiştir.
Milli Savunma Bakanlığı ARGE Dairesi Başkanlığında desinatör kadrosunda görev yapan ve kadrosunun karşılığında çizim atölyesinde görev yapar açıklaması bulunduğunu bildiren davacı kendisine ödenmekte olan %26 oranındaki büro tazminatı yerine %31 oranında atölye tazminatı ödenmesi gerektiğini ileri sürerek bu davayı açmış bulunmaktadır. Başka bir anlatımla davacı kendisine %31 oranında tazminat ödenmesini istemekte olup, aksine tesis edilen işlemin iptalini istemektedir.
AYİM. İkinci Dairesince davanın görev yönünden reddine ilişkin 07.06.1995 gün ve 1995/176-502 Esas-Karar sayılı kararının kaldırılmasına karar verilmesinden sonra ARGE Dairesi Başkanlığınca 07 Şubat 1996 tarihli ara kararımıza verilen 14 Mart 1996 tarihli cevapta; davacının evvelce Harita Genel Komutanlığında görevli iken Milli savunma Bakanlığının 11 Mayıs 1992 gün ve MİY: 4310-400-92/Per.D.Svl.Me.Ş. onay emriyle, MSB. ARGE Dairesi Başkanlığı İdari Şube Müdürlüğüne Teknik Ressam olarak naklen atandığı, halen MEY. ligi İdari Şube Evrak İşlem Memuru olarak görev yapmakta olduğu, anılan görev yerinde atölye teşkilatı bulunmadığının bildirilerek MSB. lığı Müsteşar Ekonomik ve Teknik İşler Yardımcılığına ait Teşkilat-Malzeme-Personel kadrosunun (TMK:60-745 F) gönderilmiş olduğu, TMK. nın Personel beyanı hanesinde İdari Şube de desinatör olarak göründüğü, sınıfının teknik hizmetler sınıfı (THS) olup kadro açıklamasının çizim atölyesinde görev yapar denildiği, anlaşılmaktadır.
Davacı Harita Genel Komutanlığında görevli iken Mayıs 1992 tarihinde ARGE Dairesine teknik ressam olarak naklen atanmıştır. Kendisi Meslek Lisesi mezunu olup, halen atandığı bu görev Teknik Hizmetler Sınıfıdır. Görevli bulunduğu idari Şube TMK. sının personel açıklamasında (C 047) çizim atölyesinde görev yapacağı açıkça belirtilmektedir. Bu itibarla davacının
29.12.1993 gün ve 93/5152 sayılı kararnamenin eki kararda değişiklik yapılmasına ilişkin 13.06.1993 gün ve 93/4616 sayılı Bakanlar Kurulu kararının Eki II sayılı cetvelin (C) Teknik Hizmetler Bölümü D/2 sırasında yazılı %31 oranında atölye tazminatı ödenmesi gerekir iken aksine tesis edilen işlemin uyarlı olmadığı sonucuna varılmıştır.
Esasen AYİM 1 nci Dairesinin 1994/1031-641 Gensek ve Esas numaralarında kayıtlı dava ile ilgili olarak yapılan soruşturmalar sırasında da; Kara Kuvvetleri Komutanlığı Karargahında desinatör kadrosunda görevli personele %31 oranında atölye tazminatı ödenmekte olduğu K.K.K. lığının 21.07.1994, Deniz Kuvvetleri komutanlığı Karargahında bulunan teknik ressamların TMK. larında (Resim atölyesinde çalışır) kaydı bulunduğundan bahse konu kadrolara atanan teknik ressam unvanlı memurlara yan ödeme kararnamesinde yer alan atölye bölümünden tazminat ödenmekte olduğu Dz.K.K. lığının 26.07.1994, Hava Kuvvetleri Komutanlığında lise dengi Meslek Teknik Okulu mezunu teknik ressamların çalıştıkları yerlerin atölye olarak değerlendirilerek yan ödeme kararnamesinin II Sayılı Cetvelin (C) Teknik Hizmetler Bölümü D maddesi 2 nci fıkra gereği %31 oranında tazminat ödenmekte olduğu, Hv.K.K. lığının
23.07.1994 tarihli yazıları ile bildirilmiş bulunmaktadır. Bu itibarla davacının kendisine %31 oranında atölye tazminatı ödenmesine ilişkin istemin reddi konusunda davalı idare tarafından hukuka aykırı olarak tesis edilen işlemin İPTALİNE.
KARŞI OY YAZISI
1. Usul Yönünden;
Askeri Yüksek İdare mahkemesinin görevleri, 1982 Anayasasının 157, 1602 Sayılı Askeri Yüksek İdare Mahkemesi Kanununun 20 nci maddelerinde belirtilmiştir. Anılan hükümlere göre, bir idari davanın Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin görevine girebilmesi için, dava konusu idari eylem veya işlemin asker kişiyi ilgilendirmesi ve askeri hizmete ilişkin bulunması koşullarını birlikte taşıması gerekmektedir. Davacının TSK. nde görevli sivil memur olması nedeniyle asker kişi olduğunda şüphe yoktur. Ancak bu şartın yanı sıra gerekli olan işlemin askeri hizmete ilişkin olması şartı bu davada bulunmadığı kesindir. Olayımızda çözümlenmesi gereken uyuşmazlığın atölye tazminatı alamadığını ileri süren örneğin Bayındırlık Bakanlığında görevli bir memurun aynı yöndeki isteğinden ve onun çözümü ile varılacak sonuçtan farklı değildir. Bu nedenle bu davanın Mahkememizce olmayıp Genel İdari Yargı yerinde çözümü gerekmektedir.
Genelkurmay GES Komutanlığında görevli teknik ressam tarafından atölye tazminatı verilmesi istemi ile açılan davanın askeri hizmete ilişkin bulunmadığı kabul edilerek Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün 15.11.1993 gün ve 1993/43-42 Esas ve karar sayılı kararı ile uyuşmazlığın genel idari yargı yerinden çözümlenmesi gerektiğine karar verilmiştir.
Bu itibarla öncelikle uyuşmazlığın Askeri Yüksek İdare Mahkemesinde çözümlenmesi gerektiğine ilişkin çoğunluk kararına katılmıyoruz.
2. Esas Bakımından;
04 Ocak 1993 gün ve 21455 Sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 1993 yılında hangi görevler için ne miktar zam ve tazminat verileceğine ilişkin 92/3922 sayılı Bakanlar Kurulu kararının eki Karar (15 Temmuz 1993 gün ve 221638 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 93/4616 Bakanlar kurulu Kararı ile bazı değişiklikler yapılmışta) ve 12 Şubat 1994 gün ve 21847 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 93/5152 sayılı Bakanlar Kurulu Kararına ekli Kararın 5/F maddesindeki açık ifadeye göre; atölye tazminatının ödenebilmesi için görevin fiilen yapılması zorunlu bulunmaktadır. Diğer taraftan aynı kararın 5/I maddesine göre I ve II sayılı cetvellerin teknik Hizmetler Bölümünde hizmet mahalleri itibariyle farklı puan ve oranlarda tesbit edilen, işgüçlüğü zammı ve özel hizmet tazminatı ödemelerinde fiilen hizmet ifa edilen mahallin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Davacının fiilen hizmet yaptığı mahal atölye olmayıp büro dur. Bu nedenle de davacıya %31 oranında atölye tazminatı ödenmemesi işlemin iptaline ilişkin çoğunluk kararına usul ve esas yönlerinden katılmıyoruz. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy