(2330 S. K. m. 6) (5434 S. K. m. 53)
Davacı vekili 3 Nisan 1997 tarihinde kayda geçen dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 6.4.1994 günü teröristler tarafından döşenmiş mayına basması sonucu iki bacağının koptuğunu, GATA Sağlık Kurulunun 10.4.1996 gün ve 2227 sayılı raporunda belirtildiği şekilde sakat kaldığını, görevin sebep ve tesiri nedeniyle sakat kalan ve % 90 oranında işgücü kaybına uğrayan davacının bir bakıcının bakımına muhtaç olduğunu, bu durumu itibariyle maddi zararlarına karşılık 19.500.000.000. TL. maddi, 500.000.000.TL. manevi tazminatın objektif sorumluluk ilkeleri gereğince davalıdan tazminen tahsili talebi ile iş bu davanın açıldığı anlaşılmaktadır.
Olayın bir kamu hizmetinin ifası sırasında meydana geldiği ve olayda davacının hiçbir kusurunun bulunmadığı hususlarında taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.
Mahkememizin yerleşik içtihatları gereğince devletin terör hareketlerine karşı giriştiği faaliyet savaş hali sayılmadığı ve dolayısıyla mücbir sebep olarak nitelendirilmediğinden, bu faaliyetler sırasında teröristlerin eylemlerinden zarara uğrayanların bu zararı, tüm ülkede değil ülkenin bir kısmında terör örgütleri tarafından yaratılan bir zarar olduğundan, savaş halinde olduğu gibi tüm toplumun katlanmak durumunda olduğu bir kamu külfeti olarak değerlendirilmemiş, özel ve olağandışı nitelik taşıyan kamu külfetleri karşısında eşitlik ilkesi gereğince idarece tazmini gereken bir zarar olarak kabul edilmiştir.
Bu nedenlerle davacının zararlarının davalı idarece karşılanması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.
Mahkememizin yerleşik içtihatlarına göre T.C.Emekli Sandığı iştirakçisi davacıya hizmetin ifası sırasında sakatlanması halinde T.C.Emekli Sandığınca bağlanan vazife malûllüğü aylığı ile, görev dışı bir sebeple sakatlanması halinde bağlanacak olan aylıklar arasındaki fark olay nedeniyle sağlanmış yarar kabul edildiğinden bu husus araştırılmış, T.C.Emekli Sandığı Genel Md.lüğünün 2.4.1997 gün ve 71.324.023 sayılı yazısından Genel Müdürlüğün 21.01.1997 tarih ve 7444 sayılı işlemi ile toplam 7 yıl 7 ay 23 gün hizmetine karşılık 8. derece 3. kademe + 850 ek gösterge intibakı esas alınarak 3713 sayılı Kanun uyarınca, 15.12.1996 tarihinden itibaren 36.147.000. TL. 1. derece TSK. Vazife Malûllüğü aylığı bağlandığı, bilahare bu aylığın 01.01.1997 tarihinden itibaren 50.670.000.TL. ye, 01.07.1997 tarihinden itibaren 69.030.000. TL. ye yükseltildiği, 3480 Sayılı Kanun uyarınca 1996 yılına ilişkin olarak 3.177.000.TL. tütün ikramiyesi tahakkuk ettirildiği, ayrıca, toplam 7 yıl 7 ay 23 gün fiili hizmeti ve 8. derece 3. kademe +850 ek gösterge intibakı esas alınarak (7) tam hizmet yılına 238.524.000.TL. emekli ikramiyesi ödendiği, diğer taraftan şayet ilgili görev dışında bir sebepten dolayı malûl olmuş olsa idi, Sandığa tabi hizmetleri esas alınarak aylık bağlanması mümkün olmayıp toptan ödeme yapılabileceği bildirilmiştir.
Diğer taraftan 4.1.1996 tarihinde ödenen 11.220.000.TL. nakdi tazminat avansı dahil olmak üzere 9.8.1996 tarihinde davacıya 2.422.500.000.TL. nakdi tazminat ödendiği bildirilmiştir.
Nakdi Tazminat ödenmesi ve Aylık Bağlanması Hakkında 2330 sayılı Kanunun 6ncı maddesinde bu Kanun hükümlerine göre bağlanan aylık ve ödenen nakdi tazminatın uğranılan maddi ve manevi zararlar karşılığı olduğu belirtilmektedir.
Davacı hakkında GATA Sağlık Kurulu tarafından düzenlenmiş bulunan 10.4.1996 gün ve 2227 sayılı raporunda her iki dizinin diz üstü seviyesinden ampute, kolostomi tashihi operasyanlusu olduğu belirtilmiş ve Bileteral diz üstü amputasyonlusu, koruyucu loop kolostomi kapatılması tanısı ile karar hanesinde belirtilen işgücü kayıp oranı ve günlük yaşam aktivitelerinde bir başkasının bakım ve yardımına muhtaç olduğunun belirtilmiş bulunması göz önünde bulundurularak Mahkememizin yerleşik içtihatları uyarınca davacının günün her saatinde bir bakıcının bakımına muhtaç olmayıp, günün belli saatlerinde PART-TIME esasına göre kendisine yardım edecek bir bakıcı tarafından gerekli hizmetlerin verilmesinin yeterli olduğu ve sağlık kurulu raporunda belirtilen sakatlık durumu itibariyle 1/4 bakıcı ücreti takdir edilmesi gerektiği sonucuna varılmış, resen seçilen bilirkişiye bu yönde verilen talimat uyarınca bilirkişi tarafından düzenlenerek Mahkememize ibraz edilen 10.11.1997 tarihli bilirkişi raporunda davacının maddi tazminat hakedişinin 11.374.211.860. TL. olduğu bildirilmiştir.
Taraflara tebliğ olunan bilirkişi raporuna davacı vekili; 25.11.1997 tarihinde kayda geçen dilekçesi ile, Yüksek Mahkemenin yerleşmiş içtihatları uyarınca, davacıya bağlanan vazife malûllüğü aylığı ile adi malûllük aylığı arasındaki farkın yarar olarak kabul edilmesi gerekir iken, vazife malûllüğü aylığının tamamının yarar olarak hesaplandığını, davacının 7 yıl 8 ay hizmeti olduğunu, sağlık kurulu raporunda ömür boyu bakıcıya muhtaç olduğunun belirtildiğini, 5434 sayılı Kanunun 53/4 maddesinde asgari 5 sene emekliliğe esas bir hizmette bulunmak şartıyla tedavisi gayri mümkün bir malûliyete duçar olup herhangi bir şekilde kazanç ve başkasının yardımı olmaksızın idamei hayat imkanı kalmayan adi malûllere 15 sene fiili hizmeti bulunan malûller gibi maaş tahsis olunur denildiğine göre adi malûllük aylığını hak ettiği anlaşılan davacı için vazife malûllüğü aylığı ile adi malûllük aylıkları arasındaki farkın yarar kabul edilmesi gerektiği belirtilerek bilirkişi raporuna itiraz edilmiş, davacı vekilinin itiraz üzerine 10.12.1997 tarihli ara kararımızla, raporda belirtilen sakatlığı karşısında, görev dışı bir nedenle sakatlansa idi T.C.Emekli Sandığına tabi hizmet süresi itibariyle davacıya 5434 sayılı Kanunun 53 ncü maddesi gereğince aylık bağlanıp bağlanmayacağı, bağlanabilirse ne miktar aylık bağlanabileceği T.C.Emekli Sandığı Gn.Md.lüğünden sorulmuş, T.C.Emekli Sandığı Gn.Md.lüğünün 16.4.1998 gün ve 71.324.023 sayılı yazısı ile adı geçene emekli aylığı bağlanabilmesi için asgari 5 sene fiili hizmetinin olması, çalışarak hayatını kazanamayacak derecede malûl ve muhtaç olması şartıyla aylık bağlanabileceğinden, Sandığa tabi olarak geçen toplam 7 yıl 7 ay 23 gün hizmeti bulunan ilgilinin muhtaçlığı ve çalışarak hayatını kazanamayacak derecede malûl olduğu varsayıldığında malûlen emekliye ayrıldığı 15.12.1996 tarihinde 19.680.000. TL. aylık bağlanacağı ve bu aylıkların 01.01.1997 tarihinde 25.616.000. TL.ye, 01.01.1998 tarihinden itibaren 49.431.000.TL. ye yükseltileceği bildirilmiştir.
T.C.Emekli Sandığının cevabı yazısı üzerine ve 4355 sayılı yasa ile 3480 sayılı Yasa uyarınca ödenen tütün ikramiyeleri göstergelerindeki değişiklik nedeniyle Ek bilirkişi raporu alınmasına gerek görülmüş, 7.5.1998 tarihli ek bilirkişi raporunda davacının maddi tazminat hakedişinin (nakdi tazminatın tümünün mahsubundan sonra) 23.787.624.715. TL. olduğu bildirilmiştir.
Taraflara tebliğ edilen ek bilirkişi raporuna itiraz edilmemiştir.
Davacının yaralanması nedeniyle olay anında duyduğu ve bakıcıya muhtaç biçimde sakat kalması nedeniyle ömür boyu duyacağı acı ve ızdırabı kısmen de olsa karşılayabilmek amacıyla kendisine uygun miktarda manevi tazminat verilmesi kabul edilmiştir.
Davacı vekili manevi tazminata olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi isteminde bulunmuş ise de; Kurulumuzca takdir olunan manevi tazminat miktarı paranın karar sırasındaki alış gücü esas alınarak tazminata karar tarihinden ödeme tarihine kadar yasal faiz yürütülmesine karar verilmiştir.
Bu itibarla, yukarıdaki açıklamaların ışığı altında;
1. Bilirkişi raporu uyarınca ve istemine bağlı kalınarak davacı ................a 19.500.000.000. TL. (ONDOKUZMİLYARBEŞYÜZMİLYON TL.) MADDİ TAZMİNAT VERİLMESİNE,
2. Davacıya takdiren 200.000.000. TL. (İKİYÜZMİLYON TL.) MANEVİ TAZMİNAT VERİLMESİNE, fazlaya ait isteminin REDDİNE,
3. Hükmedilen maddi tazminata vazife malûllüğü aylığı bağlandığı 15.12.1996 tarihinden 31.12.1997 tarihinde kadar % 30 (YÜZDE OTUZ), 1.1.1998 tarihinden ödeme tarihine kadar % 50 (YÜZDE ELLİ) YASAL FAİZ YÜRÜTÜLMESİNE,
4. Hükmedilen manevi tazminata karar tarihine kadar faiz yürütülmesine YER OLMADIĞINA, ancak karar tarihi 17 Haziran 1998 tarihinden ödeme tarihine kadar % 50 (YÜZDE ELLİ) YASAL FAİZ YÜRÜTÜLMESİNE,
5. Davacı tarafından peşin yatırılan 181.000.000.TL. (Yüzseksenbirmilyon TL.) harcın İSTEK HALİNDE DAVACIYA İADESİNE,
6. 492 Sayılı Kanunun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf bulunan davalı idare aleyhine harca hükmedilmesine YER OLMADIĞINA,
7. Davacı tarafından peşin yatırılan sarf edilen ve sarf edilecek olan 4.150.000.TL. (Dörtmilyonyüzellibin TL.) posta pulu giderinin davalı idarenin alınarak DAVACIYA VERİLMESİNE,
8. Davacı tarafından peşin yatırılan ve sarf edilen 9.000.000.TL. (Dokuzmilyon TL.) bilirkişi ücretinin davalı idareden alınarak DAVACIYA VERİLMESİNE,
9. Hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarları üzerinden davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifeleri gereğince nisbi olarak hesap edilen 87.500.000.TL. (Seksenyedimilyonbeşyüzbin TL.) avukatlık ücretinin davalı idareden alınarak DAVACIYA VERİLMESİNE,
10. Dava duruşmalı görüldüğünden reddedilen manevi tazminat miktarına göre 18.000.000. TL. (Onsekizmilyon TL) vekalet ücretinin davacıdan alınarak DAVALI İDAREYE VERİLMESİNE (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy