(211 S. K. m. 43) (2709 S. K. m. 10, 25, 26, 33, 34, 63) (Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet Yönetmeliği m. 664)
Davacı, 20.11.2001 tarihinde Hatay 1 nci Vergi Mahkemesi Başkanlığına müracaatla ve bu kanalla gönderilip 26.11.2001 tarihinde kayda geçen dava dilekçesi ile 28.03.2002 tarihinde Hatay 1 nci Vergi Mahkemesi Başkanlığa müracaatla ve bu kanalla gönderilip 06.06.2002 tarihinde kayda geçen cevap layihasında özetle; Yasal bir parti olan Özgürlük ve Dayanışma Partisinin (ÖDP) üyesi olarak toplantı ve mitinglerine katıldığı için Hatay İl J.K.lığının 01.03.2001 tarihli emri ile Hatay İl Jandarma Komutanlığına bağlı sosyal tesislere girişinin ve istifasının yasaklandığını, kararın kendisine tebliğ edilmemekle beraber her seferinde bu kararın gerekçe gösterildiğini, J.Gn. K.lığına, Hatay 2 nci Noterliğinin 01.08.2001 gün ve 13456 sayılı yazısı ile ihtarname çekildiğini ve kararın, kaldırılmasının istediğini, ancak cevap verilmediği gibi bu karar karşısında Türk Silahlı Kuvvetlerine ait Kışla ve kurumlarına girmesinin engellenmeye devam edildiğini, legal bir partiye üye olduğu için sosyal tesislerden yararlandırılmamasının hukuka aykırı olduğunu belirterek öncelikle yürütmenin durdurulmasını ve işlemin iptalini talep ve dava etmiştir.
Davacının yürütmeyi durdurma istemi Dairemizin 13 Mart 2002 gün ve E.2002/45 sayılı kararıyla reddedilmiştir.
Dava dosyasındaki mevcut bilgi ve belgelerin incelenmesinden; Hatay İl Jandarma Komutanlığı emrinde görev yapmakta iken, 2000 yılı içerisinde emekliye ayrılan davacı ........................ün emeklilik döneminde TSK İç Hizmet Yönetmeliğinin 664 ncü maddesi kapsamında sosyal tesislere girmesinin yasaklanmasına neden olacak faaliyetlerinin tespit edilmesinden bahisle Hatay İl Jandarma Komutanlığının 08.02.2001 tarihli emri ile adı geçen personelin askeri birlik ve tesislere olan giriş ve çıkışlarının kontrol altına alınmasının teklif edildiği, bu teklifin uygun görülerek Jandarma Genel Komutanlığının 15.03.2001 tarihli yazısı ile Genelkurmay Başkanlığına teklif edildiği, Genelkurmay Başkanlığının 02.04.2001 tarihli yazıda davacı personelin sosyal tesislere girişinin yasaklandığı anlaşılmıştır.
211 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri İç Hizmet kanununun 43 ncü maddesi; Türk silahlı Kuvvetleri her türlü siyasi tesir ve düşüncelerin dışında ve üstündedir... hükmünü amir bulunmaktadır.
TSK İç Hizmet Yönetmeliğinin 664 ncü maddesinin 4 ncü fıkrası; Subaylar, askerî memurlar ve astsubaylar ile bunların emeklileri orduevlerinin ve gazinoların tabii üyeleridirler. Tabii üyeler ile ordu evleri, askeri gazino ve öteki askeri sosyal tesislerden yararlanma hakkına sahip diğer kişilerin bu mahallerde; a. Siyasi konuşma yapmaları, siyasi telkin ve öneride bulunmaları, yasal ve yasadışı kurulmuş bulunan siyasi amaçlı parti, kuruluş, dernek ve örgütlerden herhangi biri hakkında propaganda yapmaları yasaktır. Bu yasağa uymayanlar hakkında ve gerektiğinde yasal işlem yaptırılmakla birlikte, emekli üyeler ile sosyal tesislerden yararlanma hakkına sahip diğer kişilerden bu tür faaliyette bulunduğu herhangi bir şekilde tespit edilenler anılan sosyal tesislerden yararlanma hakkını kaybederler...... b. Emekli üyeler ile bunların aile fertlerinden birisinin, irticai, bölücü, yıkıcı faaliyetler içerisinde yer aldığının ya da Türk Silahlı Kuvvetleri aleyhine beyanda veya faaliyette bulunduğunun tespit edilmesi halinde, bu kimselerin ordu evleri, askeri gazinolar ve diğer askeri sosyal tesislere girişleri Genelkurmay Başkanlığınca geçici ve sürekli olarak yasaklanabilir hükmünü amirdir.
Davalı idare tarafından gönderilen gizli gizlilik dereceli belgelerin incelenmesinden; davacının, Türk Silahlı Kuvvetleri Sosyal Tesislerine girişini engelleyecek bazı faaliyetler içinde bulunduğundan bahisle sıralı komutanlıklar tarafından davacının TSK. Sosyal Tesislerine giriş ve çıkışının kontrol altına alınması için teklif yapıldığı, Genelkurmay Başkanlığınca bu tekliflerin değerlendirmeye alınarak davacının TSK. Sosyal Tesislerine girişinin yasaklandığı anlaşılmıştır.
Yukarıda belirtilen mevzuat hükümlerine göre, davacı hakkında gönderilen belgeler de dikkate alınarak, davacının durumu nedeniyle Genelkurmay Başkanlığınca tesis edilen işlemin mevzuata ve hukuka uyarlı olduğu anlaşılmaktadır.
AYİM Başsavcılığı, davacının emekli olduğundan bahisle, muvazzaf personel gibi siyasi faaliyetlerde bulunmamasının istenemeyeceği ve TSK. İç Hizmet Yönetmeliğinin 664/4-c maddesi hükmünün, Anayasanın 10, 25, 26, 33, 34 ve 63 ncü maddelerinde kayıtlanan düşünce özgürlüğü, siyasi parti ve derneklere üye olma ve faaliyetlerine katılma hakları ile eşitlik çerçevesinde ele alınmasından bahisle, davacının yasal faaliyetlerinin Türk Silahlı Kuvvetlerine ait kurumlara taşınmadıkça, sosyal tesislere giriş çıkışın yasaklanmasının sebep ve maksat unsuru açısından hukuka aykırı olduğunu iddia etmiştir.
211 Sayılı İç Hizmet Kanununun 43 ncü maddesi uyarınca Türk Silahlı Kuvvetleri her türlü siyasi tesir ve düşüncelerin dışında ve üstündedir. Bu durum Silahlı Kuvvetlerin üstlendiği Milli Savunma hizmetinin en iyi şekilde yerine getirilebilmesinin bir gereğidir. Bu bağlamda her türlü ideolojik fikir ve düşünce Silahlı Kuvvetlerin bünyesi açısından sakıncalıdır. Silahlı Kuvvetler bu sakıncadan teşkilat bütünlüğü içinde her birimi ve tesisini korumakla yükümlüdür. Silahlı Kuvvetler gibi ülkenin birlik, bütünlük ve bağımsızlığının en büyük güvencesi olan bir teşkilatın bünyesi içinde ideolojik fikir ve düşüncelere dayalı siyasi faaliyet ve akımlarda yer alan bir unsuru barındırmasına imkan yoktur. Bu durumun sağlanması amacıyla mevzuatın bir takım müeyyideler öngörmesi de doğaldır. İç Hizmet Yönetmeliğinin sosyal tesislerden yasaklanma müeyyidesini öngören 664/4-c maddesi de bu kapsamda değerlendirilmiş ve Başsavcılık düşüncesine ve davacının iddialarına itibar edilmemiş ve davacı hakkında tesis edilen işlemin mevzuata ve hukuka uyarlı olduğu sonuç ve kanaatine varılmıştır.
Bu itibarla;
Yasal dayanaktan yoksun bulunan davanın REDDİNE. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy