(2709 S. K. m. 125)
Davacı vekilleri, 13.05.2005 tarihinde AYİMde kayda geçen dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin İzmir Menteş Ilıksu Özel Yerel Eğt.Mrk.K.lığı emrinde plajda can kurtaran görevlisi olarak askerlik görevini yaptığı sırada 18.05.2004 tarihinde kamp komutanı P. Bnb
. tarafından denizin içindeki güneşlenme dubasındaki askılı merdivenin yerinden çıkan askı çengelini yerine takması için emir verildiğini, müvekkilinin görevini ifa amacıyla denizin kenarına geldiğinde ayağının kayması sonucu dengesini kaybettiğini, başının üstüne düşerek boynunun kırıldığını, olayın ardından tam olarak iyileşemediğini ve sakat kaldığını ve askerliğe elverişli değildir raporu verildiğini iddia ederek bu olay nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararların karşılığı olarak 80.000,00 YTL. maddi ve 5.000,00 YTL. manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine, öncelikle de adli yardım istemlerinin kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.
Davacının adli yardım istemi AYİM İkinci Dairesinin 25 Mayıs 2005 tarih ve Gensek. No:2005/1330, Esas No:2005/386 sayılı kararı ile kabul edilmiştir.
Dava dosyasındaki bilgi ve belgelerin incelenmesi neticesinde; davacının İzmir Menteş Ilıksu Özel Yerel Eğt.Mrk.K.lığı emrinde cankurtaran görevlisi olarak askerlik hizmetini yerine getirmekte iken 18.05.2004 tarihinde boynundan rahatsızlığını beyan ederek birlik revirine başvurduğu, 24.05.2004 tarihine kadar birlik revirinde yapılan tedaviden sonuç alınamaması üzerine davacının 25.05.2004 tarihinde İzmir Asker Hastanesine sevk edildiği ve yapılan tedavi ve ameliyat neticesi İzmir Asker Hastanesi Sağlık Kurulunun 08.12.2004 tarih ve 7326 sayılı raporu ile opere servikal fraktür tanısı konularak 63/D/F3, Askerliğe elverişli değildir kararı verilmesi üzerine 08.12.2004 tarihinde terhis edildiği, dava konusu olay hakkında Ege Ordu K.lığınca soruşturma emri verilmesi üzerine Ege Ordu K.lığı Askeri Savcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, Er
e dubaların tamiri konusunda komutanlarınca bir emir verilmediği, plajda görevli olup cankurtaran görevi yapan Er
.in kıyıda yürürken arkadaşlarına gösteriş yapmak amacı ile yasaklanmasına rağmen sığ bölgeden denize balıklama atladığı, bu şekilde boynunu kırdığı daha sonra tedavi edilip askerliğe elverişli olmadığına dair rapor tanzim edildiği, olayın meydana gelmesinde, idarenin veya birlikte görev yaptığı komutan ve arkadaşlarının herhangi bir kasıt, kusur ve ihmallerinin bulunmadığı belirtilerek olay hakkında 23 Kasım 2005 tarih ve 2005/430-296 Esas ve Karar sayılı Kovuşturmaya Yer Olmadığı kararı verildiği anlaşılmıştır.
Anayasanın 125 nci maddesine göre idare kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararları ödemekle yükümlüdür. Ancak, Anayasada idarenin sorumluluğunun hangi esaslara göre belirleneceği belirtilmemiş; bu esasların tespiti doktrin ve yargı kararlarına bırakılmıştır. Doktrin ve yargı kararları idarenin sorumluluğunu hizmet kusuru ve kusursuz sorumluluk ilkelerine dayandırmaktadır. Her iki ilke için de geçerli olmak üzere genel olarak idarenin tazmin borcunun doğabilmesi için bir zararın mevcudiyeti, zarar yol açan eylemin idareye yüklenebilir nitelikte bulunması, zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunması zorunludur.
Davacının, askerlik hizmetini ifa ettiği birliği olan İzmir Menteş Ilıksu Özel Yerel Eğt. Mrk. Komutanlığında arkadaşlarına gösteriş yapmak maksadı ile sığ olan denize balıklama olarak tabir edilen şekilde atlaması sonucu mevcut yaralanmanın meydana geldiğinin belirlenmesi karşısında, yaralanma neticesi bir zararın varlığı sabit olmasına rağmen, davacının bu zararının idarenin veya ajanının kusurlu davranışından ileri gelmediği, kendi kusurlu eyleminden kaynaklandığı, bu eylemi sonucu meydana gelen yaralanma neticesinde gerekli tıbbi tedavinin gecikmeden ve olması gerektiği gibi uygulandığı, bu bakımdan davalı idarenin olayda gerek hizmet kusuru ve gerekse kusursuz sorumluluk açısından herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığı, zarar doğuran eylemin ve sonuçlarının idareye yükletilmesinin mümkün olmadığı sonuç ve kanaatine varılmıştır.
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacı
. in maddi ve manevi tazminat istemiyle açtığı DAVANIN REDDİNE,
2. 1602 Sayılı Askeri Yüksek İdare Mahkemesi Kanununun 71 nci maddesi gereğince yargılama giderlerinin (posta giderleri dahil) DAVACIYA YÜKLETİLMESİNE,
3. Dava adli yardımlı görüldüğünden davanın açıldığı tarihte yürürlükte bulunan 492 sayılı Harçlar Kanunun hükümlerine göre 17,00 YTL. başvurma harcı ile 22,90 YTL. esas ilam harcı toplamı olan 39,90 YTL. (otuzdokuz yeni Türk lirası doksan yeni kuruş) harcın DAVACIDAN ALINMASINA,
4. Dava adli yardımlı görüldüğünden resmi posta pulu kullanılmak suretiyle sarfedilen 11,00 YTL. (onbir yeni Türk lirası) resmi posta giderinin DAVACILARDAN ALINARAK, DAVALI İDAREYE VERİLMESİNE, (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy