(205 S. K. m. 26) (AYİM 1. D. 08.10.2002 T. 2002/1237 E. 2002/1312 K.)
Davacı vekili 15.08.2003 tarihinde AYİM kayıtlarına geçen dava dilekçesinde özetle; davacının Kayseri 2 nci Hava İkmal Bakım Merkezi Komutanlığında ağır vasıta şoförü sivil memur olarak görev yaparken, 09.05.2001 tarihinde geçirdiği trafik kazasından sonra malûl hale geldiğini, adi malûl olarak emekli olduğunu, adi malûl olan davacının kendisine OYAK Kanununun 26 ncı maddesinde düzenlenen malûliyet yardımının ödenmesi talebinin OYAK tarafından reddedildiğini, bu red işleminin hukuka aykırı olduğunu, OYAKın kuruluş amacına aykırı olduğunu belirterek malûliyet yardımı yapılmaması işleminin iptalini talep etmiştir.
AYİM 3 ncü Dairesince 16.10.2003 tarih ve Gensek No:2003/1846, Esas No: 2003/416 No.lu kararı ile davacı vekilinin yürütmenin durdurulması isteminin reddine karar verilmiştir. Davanın konusu OYAK Kanununun 26 ncı maddesi kapsamında malûliyet yardımı yapılmaması işleminin iptali istemi olduğuna göre davacı vekilinin bu talebinin tam ve daimi malûliyet yardımı ve kısmi malûliyet yardımı bakımından ayrı ayrı değerlendirmek gerekmektedir.
Tam ve daimi malûliyet yardımı yapılması konusunu düzenleyen 205 Sayılı OYAK Kanunun 26 ncı maddesinin (a) bendine göre tam ve daimi malûllük yardımı, üyelerden herhangi birinin ister vazife dahili ister vazife harici olsun, herhangi bir kaza, hastalık ve sakatlık neticesinde bir işle meşgul olmak imkanından kati surette mahrum kaldığı hususunun Sağlık Kurulu Raporu ile kanıtlandığı takdirde yapılır. Kanun metninden anlaşıldığı üzere bir üyeye tam ve daimi malûliyet yardımının yapılabilmesi için bir işle meşgul olmak imkanından kesin olarak mahrum kalması gerekmektedir. 205 sayılı OYAK Kanununun kısmi malûliyet yardımını düzenleyen 26/b maddesinde kısmi malûllük, üyelerden birisi herhangi bir kaza dolayısıyla daimi ve fakat kısmi bir malûliyete uğradığı takdirde iş bu kanunun ilişik 2 Nolu tablodaki nispetler dahilinde kısmi malûliyet yardımına hak kazanır... denilmektedir.
205 sayılı Kanuna Ek 2 Nolu Ordu Yardımlaşma Kurumu Malûliyet Tablosunun incelenmesinde ise belli vücut organlarının (kol, el, bacak, ayak, el ve ayak parmakları, göz, kulak) tamamen veya kısmen kayıplarının, belli vücut organlarının (omuz, dirsek, diz, bilek, kalça) hareket kısıtlılıklarının, iyi kaynamayan kimi kırıkların (bacak, ayak, dizkapağı, alt çene) kısmi malûliyete yol açacaklarının belirtilerek, bunların ne oranda malûliyete yol açacaklarının yüzde olarak da gösterildiği görülmektedir. Aynı tablonun altında ayrıca Yukarıdaki cetvelde zikredilmiş bulunan malûliyetlerin nispeti, daha az vahim olsalar bile, bunların ehemmiyet derecelerine göre ek cetvelde yazılı nispetlere kıyasen tayin olunur. denilmektedir.
AYİM kararlarında (AYİM. 1.D. 8.10.2002 tarih, 2002/1237-1312 E.K., AYİM 1. D. 15.12.1998 tarih E. 1998/1059, K. 1998/1057, AYİM 27.04.1999 tarih 1998/1055, K.1999/379, AYİM 1.D. 30.11.1999 tarih E.1999/1106, K.1999/1163) 205 sayılı Kanuna ekli 2 Nolu tabloda belirtilen malûliyetlerin örnek olmak üzere sayıldığı, benzer vücut fonksiyon kaybına neden olan malûliyet hallerine de vücut fonksiyon kaybı oranında malûliyet yardımı yapılması gerektiği kabul edilmiştir.
Dosyada bulunan GATA Sağlık Kurulunun 14.08.2002 tarih ve 1802 no.lu raporunda davacı hakkında askeri sivil memur olarak görev yapamaz kararı verildiği; GATA Sağlık Kurulunun 07.07.2003 tarih ve 195 no.lu Ek Raporunda da davacıda T 11 eski kırığı T8-L1 arası posterior füzyon saptandığı, bu teşhis ile ilgili olarak, vücut fonksiyon kayıp oranının 205 sayılı Kanunun Ek (2) no.lu çizelgede belirtilmediğinin tespit edildiği; bundan başka davacının malûl hale gelip gelmediği, vücut fonksiyon kaybına uğrayıp uğramadığı hususlarıyla ilgili olarak bir açıklama yapılmadığı görülmektedir. Bu durum karşısında davanın sağlık durumunun 205 sayılı Kanunun 26 ncı madde kapsamında malûliyet yardımı için gerekli koşulları taşıyıp taşımadığının tespiti amacıyla, ara kararı ile GATAdan ek sağlık kurulu raporu istenmiş; ara kararı üzerine GATA Sağlık Kurulunun düzenlendiği 07.05.2004 tarih ve 120 sayılı ek raporda T11 Eski kırığına T8-L1 Arası Posterior Füzyon Ameliyatlısı tanısı ile Askeri Sivil Memur Olarak Görev Yapamaz kararı alan hastanın 205 sayılı OYAK Kanununa ekli nolu çizelgede tam karşılığı olmamakla birlikte omurga hareketlerini kısıtlaması nedeniyle kifo-skolyoz maddesine kıyasen vücut fonksiyon kayıp oranının % 30 (otuz) olduğunu bildirir kararı verildiği; ek rapordaki eksik kalan hususların ara kararı ile yeniden sorulması üzerine GATA Baştabipliğinin 06.12.2004 tarihleri arasında cevabında hastalığın kati tedavisinin mümkün olmadığı fikren çalışabileceği ve bedensel olarak çalışmaktan kati surette mahrum kalmadığı anlaşılmaktadır kararının verildiği anlaşılmıştır.
Yukarda açıklanan mevzuat ve GATA tarafından düzenlenen 07.05.2004 tarih ve 120 sayılı ek rapor karşısında davacıya kaza kaynaklı rahatsızlığından dolayı 205 sayılı OYAK Kanunun 26/b maddesi kapsamında kısmî malûliyet yardımı yapılması gerekirken aksi yönde tesis edilen işlemin sebep unsuru yönünden hukuka aykırı olduğu sonucuna varılmıştır.
Diğer yandan davacının rahatsızlığının 205 sayılı Kanunun 26/a maddesi kapsamında bir işle meşgul olmak imkanında kati surette mahrum kalmak koşulunu gerçekleştirmediğinden tam ve daimi malûliyet yardımı yapılmaması işleminin ise hukuka aykırı bir yönünün bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Davacıya 205 sayılı Kanunun 26/a maddesi kapsamında tam ve daimi malûliyet yardımı yapılmaması işleminin iptali isteminin yasal dayanaktan yoksun bulunması nedeniyle REDDİNE,
Davacıya 205 sayılı Kanunun 26/b maddesi kapsamında kısmi maluliyet yardımı yapılmaması işlemi sebep unsuru yönünden hukuka aykırı bulunduğundan İPTALİNE. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy