(1111 S. K. m. 1, Ek m. 1, Ek m. 3) (1602 S. K. m. 62) (2709 S. K. m. 72) (Dövizle Askerlik Hizmetinin Uygulanması Esasları Hakkında Yönetmelik (MÜLGA) m. 6, 26)
Davacı vekili 26.10.2005 tarihinde AYİMde kayda geçen dava dilekçesinde özetle; 1968 yılında Almanyada doğan müvekkilinin gerekli şartları taşıdığından 29.11.1989 tarihinde dövizle askerlik hizmetinden faydalanmak üzere müracaat ettiğini, isteminin kabul edilmesi üzerine döviz borcunun ilk taksidini yatırarak 14.03.1991 - 14.05.1991 tarihleri arasında temel askerlik eğitimini tamamlayarak geçici olarak terhis edildiğini, son taksidini de 13.11.2000 tarihinde ödeyerek yükümlülüklerini tamamladığını, aradan beş yıl süre geçtikten sonra bir takvim yılında altı aydan fazla yurt içinde kaldığı gerekçesiyle dövizle askerlik statüsünden çıkartılarak yeniden askere sevkine karar verildiğini, uyuşmazlığın çözümünde öncelikle hangi yasa ve yönetmelik hükümlerinin esas alınacağının önem arz ettiğini, müvekkilinin dövizle askerlik hizmeti için başvurduğu ve temel askerlik hizmetini tamamladığı tarihlerde yürürlükte olan 1111 Sayılı Kanunun 3478 Sayılı yasa ile değişik EK-1 nci maddesine göre, yurt dışında işçi veya işveren olarak geçirilmesi gereken sürenin bir yıl, yaş sınırının 32, taksit sayısının yaş durumuna göre değişen sayıda, çeşitli nedenlerle yurt içinde geçirilen sürenin sınırı konusunda bir düzenleme bulunmadığını, 3802 Sayılı yasa ile yapılan değişiklik sonucu yurt dışında kalınması gereken sürenin üç yıl, yaş sınırının 38, taksit sayısının 4 ve yurt içinde geçirilebilecek sürenin her takvim yılının yarısı olarak belirlendiğini, Yönetmelikte de yasaya paralel değişiklikler yapıldığını, yeni yasa ve yönetmelik hükümlerinin yürürlüğe girdikten sonra dövizle askerlik hizmetinden yararlanmak istemiyle başvuruda bulunanlara uygulanabileceğini, müvekkili hakkında uygulanacak hükümlerin 1111 Sayılı kanunun 3748 Sayılı kanunla değişik EK-1 nci maddesi ile bu maddenin uygulama esasları ile ilgili 08.02.1985 tarihli Yönetmelik olduğunu, anılan yasa ve yönetmelik hükümlerinde bir takvim yılının yarısından fazlasının yurt içinde geçirilmesinin dövizle askerlik kapsamından çıkarılmayı gerektirdiğine dair bir düzenleme bulunmadığını, ayrıca işlemin beş yıl sonra geri alınmasının idari istikrar prensibine de aykırı olduğunu, müvekkilinin gerçek dışı beyanı veya hilesi bulunmadığını belirterek müvekkilinin dövizle askerlik hizmeti kapsamından çıkarılarak yeniden askere sevk işleminin iptaline, öncelikle yürütmenin durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
AYİM 3. D.nin 15.12.2005 gün ve Gensek No:2005/2792, Esas No:2005/1198 Sayılı kararı ile, idari işlemin yerine getirilmesi halinde telafisi güç ve imkansız zararların doğumunun muhtemel bulunması ve idari işlemin açık biçimde hukuka aykırılığının da ciddi ve gerçeğe yakın görünmesi nedenleriyle 1602 Sayılı AYİM Kanununun 62 nci maddesi uyarınca yürütmenin durdurulmasına karar verilmiştir.
Dava dosyası ile Askerlik Şubesinden ara karar ile getirtilen askerlik dosyasının incelenmesinden; 09.08.1968 doğumlu olan davacının 12.04.1990 tarihinde dövizle askerlik hizmetinden yararlanmak için T.C. Karlsruhe Başkonsolosluğuna müracaat ettiği, öngörülen döviz bedelinin ilk taksidi olan 1250 DM tutarındaki parayı İş Bankası Frankfurt Şubesi aracılığıyla Merkez Bankası hesabına transfer ettiği, 14.03.1991 - 14.05.1991 tarihleri arasında 2 ay süreli temel askerlik eğitimini yaptığı ve geçici olarak terhis edildiği, 13.11.2000 tarihinde kalan döviz borcunun tamamını ödediği, Askerlik Şubesi Başkanlığınca davacının durumunun araştırılmasına ihtiyaç duyulması üzerine yurda giriş - çıkış kayıtlarının getirtildiği ve davacının 1996, 1997, 1999 ve 2000 yıllarında 6 aydan fazla süreyle yurt içinde kaldığının tespit edilmesi üzerine dövizle askerlik hizmeti kapsamından çıkarıldığı, bu işlemin 03.10.2005 tarihinde davacıya tebliğ edilmesi üzerine yasal süre içerisinde, 26.10.2005 tarihinde davacının vekili aracılığıyla iş bu davayı açtığı anlaşılmaktadır.
Davacının dövizle askerlik hizmetinden yararlanmak için başvuru öncesi koşulları taşıdığı ve temel askerlik eğitimini yaptığı hususlarında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.
Vatan hizmetinin, her Türkün hakkı ve ödevi olduğu, bu hizmetin Silahlı Kuvvetlerde veya kamu kesiminde ne şekilde yerine getirileceğinin veya getirilmiş sayılacağının kanunla düzenleneceği Anayasamızın 72 nci maddesinde belirtilmiştir.
Oturma veya çalışma iznine sahip olarak işçi, işveren sıfatıyla veya bir meslek ya da sanatı icra ederek fiilen yabancı ülkelerde bulunan vatandaşlarımızın, Türkiyedeki uzun süreli askerlik hizmeti nedeniyle, bulundukları yabancı ülkelerde elde ettikleri sosyal, siyasi, ekonomik vb. hakları kazanımları, kaybetmelerine engel olmak maksadıyla, askerliklerinin ertelenmesine ve dövizle askerlik hizmetinden yararlanmalarına imkan sağlanmıştır.
Dövizle askerlik hizmetine ilişkin ilk düzenleme 20 Mart 1980 tarih ve 2299 sayılı Kanunla 1111 sayılı Askerlik Kanununa EK-1 nci madde olarak eklenmiştir. Yapılan düzenlemelerle;
32 yaşlarını doldurdukları yılın sonuna kadar 440.000 Türk Lirası ödeyenler ve iki ay süre ile temel askerlik eğitimlerini yapanlar askerlik hizmetini yerine getirmiş sayılmış,
22 Ekim 1981 tarih ve 2539 sayılı Kanunla 440.000 Türk Lirası ifadesi 800.000 Türk Lirasının1 Mart 1980 tarihindeki resmi kur üzerinden belirlenecek yabancı ülke parası olarak değiştirilmiş ve ödenmesi gereken döviz miktarı 19.757,96 Alman Markı olarak belirlenmiştir. Bu miktar 27 Haziran 1984 tarihinde 3031 sayılı Kanunla 600.000 TLnin 1 Mart 1980 tarihindeki resmi kur üzerinden belirlenecek yabancı ülke parası olarak değiştirilmiş, ödenmesi gereken döviz miktarı 14.818,47 Alman Markına düşürülmüş,
12 Ekim 1988 tarih ve 3478 sayılı Kanunla döviz miktarı 10.000 Alman Markı olarak tespit edilmiş,
01 Haziran 1992 tarih ve 3802 sayılı Kanunla yapılan değişiklikle, dövizle askerlik hizmetinden yararlanmak isteyen vatandaşlarımızın, başvuru işlemlerini tamamlayabilecekleri yaş sınırı 32den 38 yaşın tamamlandığı yılın sonuna kadar uzatılmış, dövizle askerlik hizmetinden yararlanabilmek için yurt dışında fiilen geçirilmesi gereken süre bir yıldan üç yıla çıkarılmış, temel askerlik eğitiminin süresi de iki aydan bir aya indirilmiş,
Son olarak 06.07.2005 tarih ve 25867 sayılı resmi gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 02.07.2005 tarih ve 5380 sayılı kanunla, ödenecek döviz bedeli 5.112 Euro olarak belirlenmiş ve temel askerlik eğitimi 21 güne düşürülmüştür.
Davacının dövizle askerlik hizmetinden yararlanmak üzere başvuruda bulunduğu 1990 ve temel askerlik eğitimini yaptığı 1991 yıllarında yürürlükte olan 12.10.1988 tarih ve 3478 sayılı Kanun ile değişik 1111 sayılı Kanunun EK-1 nci maddesi; Oturma ve çalışma iznine sahip olarak en az bir yıl süre ile yabancı bir ülkede işçi-işveren sıfatıyla veya herhangi bir meslek ve sanatı icra etmek üzere bulunan 1111 sayılı Askerlik Kanunun ile 1076 sayılı Yedek Subaylar ve Yedek Askeri Memurlar Kanununa tabi yükümlüler durumlarını ispata yarayan belgelerle birlikte bağlı bulundukları konsolosluklar aracılığı ile askerlik şubelerine başvurmaları halinde 10.000 Batı Alman markı veya karşılığı kadar yönetmelikte belirlenecek yabancı ülke parasını başvuru tarihinden başlayarak 32 yaşını tamamladıkları yılın sonuna kadar ödemeleri ve iki aylık temel askerlik eğitimine tabi tutulmaları suretiyle vatan görevini yerine getirmiş sayılırlar hükmünü amirdir.
Askerlik kanununa ve 20.03.1980 tarih ve 2299 sayılı kanun ve 27.06.1984 tarih ve 3031 sayılı kanunlarla yapılan değişiklikler ile aynı dönemde yürürlükte bulunan 1111 sayılı Kanunun Ek-3 ncü maddesinde: Ek birinci madde ile getirilen imkanlardan yararlanmaya dair başvuru, ödeme ve iade şekil, şart ve süreleri, beyan ve belgelerin doğruluğunun denetlenmesi yolları, yükümlülere eğitim ve askerlik hizmetlerinin nerede ve ne şekilde yaptırılacağı, tatbikat ve olağanüstü hallerde göreve çağrılma esasları, özlük hakları terhis ve yedeğe ayrılma ve diğer işlemler Bakanlar Kurulunca çıkarılacak yönetmelikle düzenlenir. hükmü bulunmaktadır.
1111 sayılı Kanunun Ek-3 ncü maddesine dayanılarak çıkarılan ve Resmi gazetenin 08.03.1985 gün ve 13688 sayılı nüshasında yayınlanan ve 85/9103 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla kabul edilerek yürürlüğe konulan Dövizle Askerlik Hizmetinin Uygulanması Esasları Hakkında Yönetmeliğin Dövizle askerlik hizmetinden yararlanamayacak yükümlüler başlıklı 6 ncı maddesinde; Durumları aşağıda belirtilenler dövizle askerlik hizmetinden yararlanamazlar: a) Dövizle askerlik hizmetinden faydalanma ile ilgili bu Yönetmelikte yazılı şartları taşımayanlar // b) Kanunda yazılı olan Türk Lirası karşılığı dövizi bu Yönetmelikte belirtilen miktar, süre ve şartlara uygun olarak ödemeyenler veya ödemekten vazgeçenler // c) Dövizle askerlik hakkından yararlanmaktan vazgeçenler // d) Ücret veya maaşları karşılığı dövizleri Türkiyeden transfer edilenler // e) Dövizle askerlik hizmetinden yararlanma sebebi dışında silah altına alınmış olanlar. f) Yurda kesin dönüş yapanlar (Yurda dönüş yapmadan iki aylık temel eğitimini tamamlayan ve taksitlerinin tamamını ödemiş olanlar hariç) denilmek suretiyle dövizle askerlik hizmetinden yararlanamayacaklar belirlenmiştir.
04.04.1991 tarih ve 20835 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Dövizle Askerlik Hizmetinin Uygulanması Esasları Hakkında Yönetmelikte Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 3 ncü maddesi ile Yönetmeliğin 6 ncı maddesinin (f) bendi; İki aylık temel askerlik eğitimini yapmadan ve taksitlerinin tamamını ödemeden; yurda kesin dönüş yapanlar ile yurtdışında oturma veya çalışma iznine sahip olmakla birlikte, temel eğitimde geçecek süre hariç olmak üzere dövizle askerlik yükümlülüğü süresi içerisinde her yıl toplam 3 aydan fazla Türkiyede kalanlar (işsizlik sigortası olanlar, hapis olanlar, istirahatli ve izinli olanlar, dövizle askerlik hizmetinden yararlanmak üzere başvuru işlemlerini tamamlayan ve istemi kabul edilenlerden, bulundukları ülkelerde meydana gelen savaş veya olağanüstü durum sebebiyle yurda dönmek zorunda kalanlar hariç), şeklinde değiştirilmiştir.
04.04.1991 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan değişiklik ile Yönetmeliğin 26 ncı maddesi; Aşağıda belirtilen durumdaki yükümlüler dövizle askerlik hizmeti kapsamından çıkartılırlar // a) Yükümlülük süresi içerisinde, dövizle askerlik hizmetinden yararlanma şartlarından herhangi birini yerine getirmeyenler // b) İki aylık temel askerlik eğitimini yapmış ve ödeme yükümlülüğünü yerine getirmiş olsalar dahi, Kanunda ve bu Yönetmelikte belirtilen şartları taşımadıkları halde dövizle askerlik hizmetinden yararlandıkları daha sonra anlaşılanlar şeklinde yeniden düzenlenmiştir.
1111 sayılı Kanunun EK-1 nci maddesinde 21.05.1992 tarih ve 3802 sayılı kanunla değişiklik yapılmış ve dövizle askerlik hizmetlerinden yararlanmak için başvuru işlemlerinin ve ödemelerin tamamlanabileceği yaş sınırı 38 yaşın tamamlandığı yılın sonu, eğitim süresi 1 ay ve fiilen yurt dışında geçirilmesi gereken süre 3 yıl olarak belirlenmiştir.
1111 Sayılı Askerilik Kanununun 3802 sayılı kanunla değişik Ek-1 nci maddesinin 3 ncü fıkrasında; dövizle askerilik hizmetinden yararlanmak üzere yaptıkları başvuruları kabul edilen yükümlülerin hangi hallerde dövizle askerlik hizmeti kapsamından çıkartılacakları düzenlenmiştir. Buna göre; gereken şartları taşımadıkları anlaşılanlar, ödemeleri gereken yabancı ülke parasını yönetmelikte belirtilen sürelere uygun ödemeyenler, belirtilen yaş sınırı sonuna kadar temel askerlik eğitimini yapmayanlar, ücret veya maaşları yurt içinden transfer edilenler, yabancı ülkelerde resmi bir görevde bulunanlar, dövizle askerlik hizmetinden yararlanmak için gereken yükümlülüklerinin devamı süresince toplam olarak her takvim yılının yarısından fazlasını yurt içinde geçirenler, yurda kesin dönüş yapanlar, istekleriyle vazgeçenler ve askerliğe elverişsiz oldukları tespit edilenler dövizle askerlik hizmeti kapsamından çıkarılacaktır.
Ayrıca Resmi Gazetenin 12.01.1993 gün ve 21463 sayılı nüshasında yayımlanan Bakanlar Kurulunun 17.11.1992 tarih ve 92/3769 sayılı kararı ile kabul edilerek 01.06.1992 tarihinden geçerli olmak üzere yürürlüğe konulan Dövizle Askerlik Hizmetinin Uygulanması Esasları Hakkında Yönetmelik 85/9103 sayılı (eski) yönetmeliği yürürlükten kaldırılmıştır. Halen yürürlükte bulunan 1992 tarihli Dövizle Askerlik Hizmetinin Uygulanması Esasları Hakkında Yönetmeliğin 26 ncı maddesinde kapsamdan çıkarmayla ilgili yasa hükmüne paralel düzenlemeler yer almaktadır.
Dövizle askerlik yurt dışında işçi, işveren veya herhangi bir meslek veya sanatı icra etmek üzere bulunan vatandaşlarımıza tanınmıştır. 3031 sayılı Kanunla değişik 1111 sayılı kanunun Ek 1 nci maddesinin 4 ncü fıkrasında dövizle askerlik hükümlerinden yararlanmak üzere başvurduktan sonra yükümlülüğünü tamamlamadan her ne sebeple olursa olsun faydalanmak için gereken şartları kaybedenlerin bu madde hükümlerinden yararlanamayacakları belirtilmiştir.
Davacının dövizle askerlik için müracaat ettiği tarihten önce yürürlüğe konulan 3031 sayılı Kanun hükümleri gereğince davacının dövizle askerlik hizmetinden yararlanması için yükümlülükleri süresince dövizle askerlik şartlarına sahip olması gerekmektedir. Davacı ilk taksidini ödemiş temel askerliğini yapmıştır. Yükümlülükleri son taksidin ödenmesi ile sona ermektedir.
Askerlik Şubesi Şahsi dosyasında bulunan T.C. Karlsruhe Başkonsolosluğunun 07.08.2003 tarihli yazısından davacının 31.03.1991 tarihinde Türkiyeye dönmek için Gernsbach Kamu Düzeni Dairesine bildirimde bulunduğu, Ayancık Kaymakamlığının 21.12.1992 tarihli yazısından davacının Ayancık İlçesi Yalı Mahallesi Kantarcıoğlu Caddesi No:8/D adresinde ikamet ettiği ve kuyumculuk ile uğraştığı, silah ruhsatı için başvuruda bulunduğu, pasaport fotokopileri ve Emniyet Genel Müdürlüğünden getirtilen yurda giriş ve çıkış çizelgesine göre de, 1992 yılında 13, 1993 yılında 2, 1994 yılında 2, 1995 yılında 2, 1996 yılında 3, 1997 yılında 2, 1998 yılında 2, 1999 yılında 2 ve 2000 yılında da 2 gün olmak üzere yurt dışında kaldığı anlaşılmaktadır.
1992 yılından itibaren Türkiyede bulunduğu çok kısa sürelerle yurt dışında olduğu anlaşılan davacının yükümlülüklerin sona erdiği son taksidin yatırılmasına kadar 1111 Sayılı kanunun Ek -1 nci maddesinde sayılan yurtdışında işçi, işveren veya herhangi bir mesleğin icrası için yurtdışında bulunma şartını taşımaması nedeniyle kapsamdan çıkartılmasında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
1111 Sayılı Kanunun Ek 3 ncü maddesi ile dövizle askerlik hizmetinden yararlanmaya dair başvuru, ödeme, terhis ve diğer işlemlerle ilgili hususlarda Bakanlar Kurulunca çıkarılacak yönetmelikle düzenleme yetkisi verilmiştir. Bu yetkiye dayanılarak çıkarılan ve davacının müracaat tarihinden önce yürürlüğe konulan Dövizle Askerlik Hizmetinin Uygulanması hakkındaki yönetmeliğin 6 ncı maddesi (f) fıkrasında ancak iki aylık temel eğitimini tamamlayan ve taksitlerin tamamını ödemiş olanlar hariç olmak üzere yurda kesin dönüş yapanların dövizle askerlik hizmetinden yararlanmayacakları belirtilmiştir. Bu düzenleme kanuni yetkiye dayanılarak yapılmıştır. 3031 Sayılı Kanunla 1111 sayılı kanunun Ek-1 nci maddesi 4 ncü fıkrasında yer alan yükümlülüklerini tamamlamadan her ne sebeple olursa olsun kanundan yararlanmak için gereken şartları kaybedenlerin dövizle askerlikten yararlanamayacağına ilişkin hükme uygundur. Yurda kesin dönüşle ilgili olarak sonradan yapılan değişiklikle bir yılda altı aydan fazla Türkiyede kalma yurda dönüş olarak tarif edilmiştir. Davacının altı aydan fazla yurt dışında kalıp kalmadığının aranmasına gerek yoktur. Zira davacı 1992 yılından itibaren Türkiyede bulunmaktadır. Davacının kesin dönüş yaptığının kabulü gerekir. Yükümlülüklerini tamamlamadan yurda kesin dönüş yapan davacının kapsamdan çıkarılmasında hukuka aykırılık bulunmamaktadır.
Davacı vekili müvekkilinin son ödemesini yaptıktan 5 yıl sonra kapsamdan çıkarılmasının idari istikrar ve idareye güven ilkesine aykırı olduğunu ileri sürmekte ise de; Anayasanın 72 ve 1111 Sayılı kanunun 1 nci maddesi gereği askerlik mükellefiyeti zorunlu bir yükümlülük olup, bu yükümlülüğün yasalar uyarınca yerine getirilmesini temin etmek idarenin görevidir. Askerlik yükümlülüğünün mevzuatta belirtilen koşullara uygun yapılmadığı durumlarda, idarenin ilgiliyi yeniden askere almama şeklinde bir taktir yetkisi bulunmamaktadır. Anayasa ve 1111 Sayılı Kanundan kaynaklanan bağlı yetki gereği dövizle askerlik yükümlülüğünü mevzuata uygun bir şekilde ifa etmeyen davacının, dövizle askerlik hizmeti kapsamından çıkarılarak tabi olduğu statüde askere sevk edilmesi idari istikrar prensibinin ihlali kapsamında değerlendirilmemiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Yasal dayanaktan yoksun DAVANIN REDDİNE,
KARŞI OY YAZISI
12.04.1990 tarihinde dövizle askerlik hizmetinden yararlanmak üzere başvuran, 14.03.1991-14.05.1991 tarihleri arasında temel askerlik eğitimini tamamlayan ve dövizle askerlik hizmeti kapsamında son taksidini 13.11.2000 tarihinde tamamlayarak tüm yükümlülüklerini tamamlayan davacı hakkında, başvuru ve temel askerlik eğitimini tamamladığı tarihte yürürlükte bulunan 1111 Sayılı Askerlik Kanununun 3478 Sayılı kanunla değişik Ek-1 nci maddesindeki düzenlemelerin geçerli olması gerekmektedir. 21.05.1992 gün ve 3802 Sayılı Kanunla getirilen ilave koşul ve kolaylıkların ne şekilde uygulanacağına dair açık düzenleme sadece geçici 32 nci maddede düzenlenmiş olup buna göre kanunun yürürlüğe girdiği tarihte Ek-1 nci maddedeki diğer koşulları taşıyanlara 3 yıllık süre 1 yıl olarak uygulanacaktır. Bu hükmün dışında 92/3769 Sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe giren Dövizle Askerlik Hizmetinin Uygulanması Esasları Hakkında Yönetmeliğin Geçici 3, 4 ve 5 nci maddelerinde de 3802 Sayılı Kanunla getirilen düzenlemelerin 01.06.1992 önce başvuruda bulunanlara uygulanma şekli düzenlenmiştir. Bu hükümlere göre daha önce dövizle askerlik hizmetinden yararlanmak için başvuranlara kalan döviz borçlarını 38 yaşına kadar ödeme ve henüz temel askerliklerini yapmamış iseler askere sevklerini 38 yaşını tamamlayacakları yılın son celbine kadar erteletme imkanı getirilmiştir.
Davacının başvuru ve temel askerlik eğitimini yaptığı dönemde yürürlükte olan 1111 Sayılı Kanunun Ek-1 nci maddesinde dövizle askerlikten çıkarılma sebepleri düzenlenmemiştir. Yine aynı dönemde yürürlükte olan E-3 ncü maddede; Bu kanunun getirdiği imkanlardan yararlanmaya ilişkin başvuru, ödeme şekli, şart ve süreleri başvuran kişilerin gerçekten işçi olup olmadığının denetlenmesi yolları, bu kanuna tabi yükümlülerin eğitimleri, tatbikat ve olağanüstü hallerde göreve çağırma esasları, özlük hakları, terhis, yedeğe ayrılma ve yükümlülerle ilgili diğer işlemler Milli Savunma Bakanlığı ve Maliye Bakanlığınca birlikte hazırlanacak yönetmelikte düzenlenir. hükmü mevcuttur.
1985 tarihli Dövizle Askerlik Hizmetinin Uygulanması Esasları Hakkında Yönetmeliğin 26 ncı maddesinde, dövizle askerlik hizmeti kapsamından çıkarılma halleri düzenlenmiş, bu haller arasında, yurda kesin dönüş ve bir takvim yılının yarısından fazlasını yurt içinde geçirme halleri kapsamdan çıkarılma nedenleri arasında sayılmamıştır. Yine aynı yönetmeliğin 6 ncı maddesinde dövizle askerlik hizmetinden yararlanamayacak hükümlüler 6 fıkra halinde belirlenmiş, (f) fıkrasında yurda kesin dönüş yapanların dövizle askerlik hizmetinden yararlanamayacakları belirtilmiştir.
1111 Sayılı Kanunun Ek-3 ncü maddesinde dövizle askerlik hizmetiyle ilgili hangi konuların yönetmelikle düzenleneceği kazuistik metotla belirlenmiştir. Dövizle askerlik hizmetinden çıkarılma ile ilgili olarak, Kanunla yönetmeliğe bırakılan düzenleme alanı bulunmamaktadır. Bu nedenle kanunda bulunmayan bir sınırlamanın, kişilerin aleyhine sonuç doğuracak şekilde yönetmelikle düzenlenmesi normlar hiyerarşisine aykırılık teşkil etmektedir. Sonuç itibariyle kanunda kesin dönüş veya takvim yılının yarısından fazlasını yurt içinde geçirme halleri dövizle askerlik hizmeti kapsamından çıkarılma nedeni sayılmamışken, yine kanunda dövizle askerlik hizmeti kapsamından çıkarılmaya ilişkin, yönetmelikle düzenleme imkanı getiren bir hüküm bulunmadığı halde, kanuni dayanağı bulunmayan Yönetmelik hükmüne dayanılarak kesin dönüş sebebiyle davacının dövizle askerlik hizmeti kapsamından çıkarılması işleminin iptali gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluk görüşüne karşı oy kullandım. 01.06.2006 (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy