(2709 S. K. m. 128) (657 S. K. m. 1, 64)
Davacı, 04.11.2013 tarihinde İzmir Bölge İdare Mahkemesinde ve 07.11.2013 tarihinde AYİMde kayda geçen dava dilekçesinde özetle; kalkınmada 1 nci öncelikli illerden olan Şırnak/İdil ilçesinde bulunan 22'nci jandarma Tabur Komutanlığında 16.09.1985 yılında göreve başladığını, akabinde Hakkari/Şemdinli'ye atandığını, 1992 yılında da Tunceli/Hozat'ta görev yaptığını, 2 yıl orada çalıştığını, 1998-2000 yılları arasında Van/Gevaş'ta çalıştığını, lehine düzenleme yapılması ve tarafına kademe verilmesi için Jandarma Genel Komutanlığına başvuruda bulunduğunu, 09.09.2013 tarihli yazı ile talebinin reddedildiğini, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 64'üncü, 2803 sayılı J.Teşkilat Görev ve Yetkileri Kanununun 20'nci, maddeleri gereğince 926 sayılı TSK Personel Kanununda bu yönde bir hüküm bulunmamasına rağmen kalkınmada öncelikli illerde görev yaptığı her iki yıl için bir kademe olmak üzere toplam üç kademe verilmemesi işleminin iptalini talep ve dava etmiştir.
Dava dosyasının incelenmesinden; davacının kalkınmada 1 nci derecede öncelikli illerden olan Şırnak/İdil ilçesinde bulunan 22'nci J. Tb. K.lığı emrinde 16.09.1985-06.08.1987 tarihleri arasında onbir ay süre ile, Hakkari/Şemdinli 118/1 J. Snr. Tb. K'lığı emrinde de ikinci bir tayinle görevlendirildiği, Tunceli/Hozat İlçe Jandarma Komutanlığında 15.07.1992- 17.08.1994 tarihleri arasında 2 yıl 1 ay çalıştığı, Van/Gevaş ilçe Jandarma Komutanlığında 03.08.1998-05.09.2000 tarihleri arasında 2 yıl bir ay çalıştığı, davacının 20.09.2005 tarihinde 1inci derecenin 1inci kademesinden emekli olduğu, 08.04.2013 tarihli dilekçeyle SGK'na kademe verilmesi talebiyle başvuruda bulunduğu, başvurunun 17.06.2013 tarihli yazı ile reddine karar verildiği, davacının bu kez 05.08.2013 tarihli dilekçesiyle de Jandarma Genel Komutanlığına başvuruda bulunarak kendisine üç kademe verilerek 1inci derecenin dördüncü kademesine yükselmek istediğini beyan ettiği. Jandarma Genel Komutanlığının Eylül 2013 tarihli yazısıyla davacının talebinin reddedilmesi üzerine iş bu davanın süresinde açıldığı ve Başsavcılık düşüncesinin taraflara tebliği edildiği anlaşılmaktadır.
Dava konusu ile ilgili mevzuata bakıldığında; 926 sayılı TSK Personel Kanunun 2'nci maddesi; bu kanun, subayların, astsubayların ve askeri öğrencilerin yetiştirilmelerini, sınıflandırılmalarını görev ve yükümlülüklerini, terfi ve taltifleri ile her türlü özlük haklarını düzenler." hükmünü taşımaktadır.
Ayrıca, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunun 1inci maddesinin 19.10.1980 tarih ve 2261 sayılı yasanın 5'inci maddesi ile değiştirilen son fıkrasında; ...subay, astsubay, uzman çavuş ve uzman jandarmalar ile emniyet teşkilatı mensupları, özel kanunları hükümlerine tabidir. hükmüne yer verilmiştir.
657 sayılı Devlet Memurları Kanununun Kademelerde ilerleme şartları başlıklı 64'üncü maddesinde; Ancak 72'nci madde gereğince belirli bir süre görev yapmak üzere mecburi olarak sürekli görevle atanan Devlet Memurlarından, kalkınmada 1inci derecede öncelikli yörelerde bulunanlara (Erzurum ve Artvin illeri dahil) bu yörede fiilen çalışmak suretiyle başarılı geçirilen her iki yılın karşılığında, aylık derecelerinin yükseltilmesinde dikkate alınmak üzere ayrıca bir kademe ilerlemesi daha verilir. Yıllık izinde geçirilen süreler fiilen çalışılmış sayılır. İki yıldan az süreler dikkate alınmaz. hükmüne yer verilmiştir.
Anılan yasa metinlerinden de açıkça anlaşıldığı üzere; 657 sayılı Devlet Memurları Kanunun 64'üncü maddesi, bu kanuna tabi memurların kademe ilerlemesi ile ilgili koşulları düzenlemiş bulunmaktadır. Davacı 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa tabi bir personel olmadığından bu kanunun 64'üncü maddesiyle tanınan bir haktan yararlanması söz konusu değildir. Davacının böyle bir hükümden istifade ederek, ek bir kademe alabilmesi, ancak tabi olduğu 926 sayılı Kanunda bu yönde bir hüküm bulunması halinde mümkün olacaktır. Anılan kanunun Astsubayların Kademe ilerlemesi ve esasları başlıklı 93'üncü maddesinde böyle bir hüküm mevcut değildir.
Anayasanın 128'inci maddesi gereği, memur ve diğer kamu görevlilerinin aylık, ödenek ve diğer özlük işlemlerinin kanunla düzenleneceği belirtilmiştir. Buna göre, kanun ve o kanuna uygun şekilde yürürlüğe konan mevzuatta açık bir düzenleme olmaksızın memur ve diğer kamu görevlilerine özlük haklarının verilmesi mümkün değildir.
Davacının iddiasına dayanak yapmak istediği 2803 sayılı Kanunun 20'nci maddesi; Jandarma Genel Komutanlığı personeli; bu Kanunla getirilen hakların yanı sıra, özlük hakları bakımından, 926 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Personel Kanunu, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile genel ve özel düzenleme getiren diğer Kanunlarla verilen haklardan da yararlanır. hükmüne amir olup, bu maddeden anlaşılması gerekenin Jandarma Genel Komutanlığı bünyesinde Devlet Memuru olarak çalışan bir personelin, 657 sayılı Kanunda yer alan düzenlemeden istifade etmesi, subay-astsubay statüsünde çalışanların ise 926 sayılı Kanunda yazılı düzenlemelerden istifade etmesi olduğu, söz konusu kanuni düzenleme ile bu hususa işaret edildiği anlaşılmıştır. Davamızın konusu itibarıyla anılan hakkın 2803 veya 926 sayılı Yasa kapsamındaki personele şamil edildiğini belirten hiçbir hüküm bulunmadığından; davacının bu iddiasının da hukuki dayanaktan yoksun olduğu sonucuna varılmıştır. Davacı hakkında tesis edilen işlemde hukuka aykırılık görülmemiştir. AYİM 3üncü Dairesinin 26.05.2005 tarih 2005/524-767 E.K. sayılı kararı da bu doğrultudadır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle;
Davacıya kalkınmada 1inci derecede öncelikli illerde iki yıldan fazla çalışmış olmasına rağmen, ek bir kademe verilmemesine ilişkin davalı idarece tesis edilen işlemde mevzuata ve hukuka aykırılık bulunmadığından, yasal dayanaktan yoksun DAVANIN REDDİNE,
29 MAYIS 2014 tarihinde OYBİRLİĞİ ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy