(205 S. K. m. 26)
Davacı vekili, 24 Mayıs 2002 tarihinde AYİM de kayda geçen dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ağır hastalığı nedeniyle, GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesi Komutanlığı Çamlıca Göğüs Hastalıkları Hastanesi Baştabipliğinden, 02.10.2001 tarih ve 222 sayılı Ön Rapor ile, hakkında Kronik Akciğer Tüberkülozu olduğu ve D/46 F-1, TSK da görev yapamayacağı kararı verildiği, anılan rapor nedeniyle, müvekkili hakkında malulen emeklilik işlemlerine başlandığını, aradan uzun süre geçmesine karşın müvekkilinin emekli edilmediğini, çünkü, GATA nın anılan ön raporu aradan 5 ay geçmesine rağmen TSK Sağlık Kurulu Raporuna dönüştürmediğini, bunun üzerine müvekkilinin GATAya müracaat ettiğini ve böylece, GATA nın TSK Sağlık Kurulu Raporunu düzenlediğini ve müvekkilinin emekliye sevk edildiğini, TSKden ilişiğinin ise 02.10.2001 tarihli ön rapordan 6 ay sonra 29.03.2002 tarihinde kesildiğini, müvekkilinin müteakiben, OYAK Genel Müdürlüğüne 02.10.2001 tarihli raporu ile tam ve daimi maluliyet yardımı yapılması için başvurduğunu, OYAK nun uzun süre sessiz kaldıktan sonra, GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesi Komutanlığı Çamlıca Göğüs Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulunun 26 Mart 2002 tarih ve 75 sayılı Ek Raporu nedeniyle talebini reddettiğini, söz konusu Ek Raporun ve OYAK tarafından tesis edilen tam ve daimi maluliyet yardımı yapılmaması işleminin hukuka aykırı olduğunu belirterek, OYAK Genel Müdürlüğünün tam ve daimi maluliyet yardımı yapılması isteminin reddine ilişkin işlemi ile buna dayanak teşkil eden GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesi Komutanlığı Çamlıca Göğüs Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulunun 26.03.2002 tarih ve 75 sayılı Ek Raporunun iptalini, ayrıca, kontrol muayenesi için her hangi bir askeri hastaneye sevkini, emsalleri nispetinde yapılması gereken toplu ödemeye, başvuru tarihinden ödeme tarihine kadar yıllık TC. Merkez Bankasının 31 Aralık günlü kısa vadeli kredi işlemlerinde uyguladığı reeskont faiz oranı olan % 70 faiz yürütülmesini ve hükmen tahsilini, yürütmenin durdurulmasını, yargılamanın duruşmalı yapılmasını talep ve dava etmiştir.
Dava dosyasının incelenmesi neticesinde; davacıya Tüberküloz teşhisinin Diyarbakır Askeri Hastanesince 1993 yılında konduğu, hastalığının 1996 yılından itibaren zaman zaman nükslerle seyrettiği ve dirençli tüberküloza dönüştüğü, davacının 15 ay dirençli tüberküloz tedavisi aldığı, yapılan uzun tedavi sonucunda, GATA Çamlıca Göğüs Hastalıkları Hastanesinin 02.10.2001 tarih ve 222 sayılı Sağlık Kurulu Raporu ile Kronik akciğer tüberkülozu Bileteral miyop astigmatı tanısı ile, D/46 F-1 TSK da görev yapamaz kararı verildiği, anılan sağlık raporunun 18.01.2002 tarihinde Milli Savunma Bakanlığı Sağlık Dairesi Başkanlığınca onaylandığı ve 07.02.2002 tarihinde Emekli Sandığı Sağlık Kurulunca adi malul olduğuna karar verildiği, bu rapora dayalı olarak tam ve daimi maluliyet yardımı verilmesi talebiyle OYAK Genel Müdürlüğüne müracaat ettiği, OYAK Genel Müdürlüğü tarafından 205 sayılı Kanunun 26 ncı maddesinde aranan tam ve daimi maluliyet yardımı yapılabilmesi için gerekli koşulları taşıyıp taşımadığının tespiti için 08.02.2002 tarih ve 18905 (9196192)-2002 (Hız.Sun.Md.) sayılı yazısı ile, davacının hastalığının tedavisinin mümkün olup olmadığı, bu hastalık dolayısıyla fikren ve bedenen bir işle meşgul olmak imkanından mahrum kalıp kalmadığının Ankara GATA Sağlık Kurulu Başkanlığından sorulduğu, GATA Komutanlığının 26.02.2002 tarih ve GÖGÜS HAST.TBC.AD.: 9029-14-01 sayılı yazısı ile Zeyil raporunun tedavi ve işlem gördüğü GATA Çamlıca Göğüs Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulundan istenmesinin uygun olacağını bildirmesi üzerine OYAK Genel Müdürlüğünün 11.03.2002 tarih ve 18938 (9196192)-2002 (Hız.Sun.Md.) sayılı yazısı ile İstanbul GATA Çamlıca Göğüs Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulu Başkanlığından Ek Rapor istendiği, İstanbul GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesi Komutanlığı Çamlıca Göğüs Hastalıkları Hastanesi Baştabipliğinin 26.03.2002 tarih ve SAG.KRL.: 9010-72-02/75 sayılı cevabı yazısı Ekinde yer alan Ek Raporunda (26.03.2002 tarih ve 75 sayılı), Bu hastalıktan dolayı, fikren ve bedenen bir işle meşgul olmaktan mahrum değildir. şeklinde karar verildiği, davacının 29.03.2002 tarihinde malulen emekliye sevk edildiği, OYAK Genel Müdürlüğünce 08.04.2002 tarih ve 19039 (9196192)-2002 (Hız.Sun.Md.) sayılı yazısı ile davacıya maluliyet yardımı talebinin reddedildiğinin bildirildiği, ancak OYAK Genel Müdürlüğünce gönderilen red yazısının davacının tayin olduğu gerekçesi ile iade edildiği ve davacı vekilinin söz konusu menfi işlemin iptali için 24.05.2002 tarihinde Askeri Yüksek İdare Mahkemesinde bu davayı açtığı görülmektedir.
Davacının; yürütmenin durdurulması istemi, Askeri Yüksek İdare Mahkemesi Daireler Kurulunun 04.07.2002 tarih ve Gensek. No.: 2002/1286, Esas No.: 2002/285 sayılı kararı ile reddedilmiştir.
Dava konusu olayda davacı hakkında Çamlıca Göğüs Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulunca 02.10.2001 ve 26.03.2002 tarihlerinde verilmiş iki adet rapor bulunmaktadır. Davacının maluliyetinin tam ve daimi maluliyet derecesinde olup olmadığının tespiti için Askeri Yüksek İdare Mahkemesi Daireler Kurulunun 15 Mayıs 2003 ve 19 Eylül 2003 tarihli Ara Kararları ile; davacıya ait iki adet raporun GATA Profesörler Sağlık Kurulunca incelenerek, davacının duçar olduğu rahatsızlığın tam ve daimi olup olmadığının (tedavisinin mümkün olup olmadığının), bu rahatsızlığın 205 sayılı OYAK Kanununun 26/a maddesi kapsamında bir işle meşgul olma imkanından kati surette mahrum kalmasına yol açıp açmayacağının (davacının fikren ve bedenen çalışıp çalışamayacağının) Ek Rapor halinde tespit edilerek Mahkememize bildirilmesi istenmiştir.
Davacı Özden GÜVEN GATAda muayene (ayaktan) edilmiş, sağlık kurulu işlemleri, iki adet raporu ve AYİM Daireler Kurulunun ara kararlarının incelenmesi sonucunda; GATA Profesörler Sağlık Kurulunun 27.10.2003 tarih ve 165 sayılı Sağlık Raporu ile davacı hakkında Kronik Akciğer Tüberkülozu (Muhtemelen Dirençli) tanısı konularak;
1. Hastanın toplum sağlığı açısından Sağlık Bakanlığının belirlediği, dirençli tüberküloz takibinin yapıldığı bir kurumda acilen tecrit edilerek tedavisinin yapılması gerekmektedir.
2. Yaygın ve ilerlemiş akciğer tüberkülozu olması nedeniyle, hasta daimi olarak bedenen çalışamaz.
3. Fikren çalışıp çalışamayacağı kararının da, son durumu görülerek, tedavi bitiminde verilmesinin uygun olacağı kanaatine varılmıştır. kararı verilmiştir.
205 sayılı OYAK Kanununun 26/a maddesinde düzenlenen tam ve daimi maluliyet yardımını doğuran hukuki nedenler kaza, hastalık veya sakatlık olmak üzere üç halde de gerçekleşebilir. İki paragraf halinde düzenlenen bu fıkrada her iki paragrafa da eşit şekilde etkili kurucu unsur; kaza, hastalık veya sakatlığın bir işle meşgul olmak imkanından katı surette mahrum kalma sonucunu doğurması ve bu halin bir sağlık kurulu raporuyla ortaya konmuş olması koşuludur. Dava konusunda da, davacının hastalık kaynaklı maluliyetinin, sonuçta onun bir isle meşgul olma imkanından mahrum kalmasına yol açtığı son raporla (GATA Profesörler Sağlık Kurulunun 27.10.2003 tarih ve 165 sayılı sağlık raporunda hasta daimi olarak bedenen çalışamaz denilmektedir) anlaşıldığından; davacının durumunun 205 sayılı OYAK Kanununun 26/a maddesindeki tam ve daimi maluliyet haline uyduğu, bunun doğal sonucu olarak da tam ve daimi maluliyet yardımına müstahak olduğu anlaşılmaktadır.
Davacının mevcut son rapora (GATA Profesörler Sağlık Kurulunun 27.10.2003 tarih ve 165 sayılı sağlık raporu) göre fikren çalışıp çalışamayacağı hususu tam olarak açıklığa kavuşmamıştır. Bir an için fikren çalışabilir kabul edilse bile; davacı,
Türk Silahlı Kuvvetleri bünyesinde Piyade Astsubay sınıf değişikliğini müteakip Ordudonatim Astsubay statüsünde görev yapmış olup, yetişme paterni itibariyle TSK dışında bedeni çalışması haricinde fikri olarak ifa edebileceği bir formasyonu haiz değildir.
Esasen, 205 sayılı Kanunun 26/a maddesinde yer almayan, davalı Kurumca geliştirilen ve ilgili hastane sağlık kurullarından sürekli istenmesi nedeniyle, bu makamlarca da raporlara dercedilmesi usul haline gelmiş söz konusu ibarenin (fikren çalışabilir/çalışamaz) bir işle meşgul olmak imkanından katı surette mahrum kalma halinin tamamlayıcı bir unsuru gibi değerlendirilmesinin hukuki dayanağı olmadığı açıktır. Su halde, saptanan hastalığı itibariyle bedenen çalışma imkanını yitirdiği anlaşılan davacının, bir işle meşgul olma imkanından katı surette mahrum kaldığını kabulde hukuki zaruret bulunmaktadır.
Davacı yönünden tam ve daimi maluliyet yardımı yapılması için yasada öngörülen tüm koşullar yerine gelmiş olduğundan; davacının iddialarının hukuka uygunluğunda kuşku yoktur.
Açıklanan nedenlerle;
1. Davacıya tam ve daimi maluliyet yardımı yapılmaması işlemi sebep unsuru yönünden hukuka aykırı görüldüğünden İPTALİNE,
2. Davacının müstahak olduğu tam ve daimi maluliyet yardımı tutarına 26.03.2002 tarihinden 31.12.2002 tarihine kadar yıllık % 60 (Yüzde Altmış), 01.01.2003 tarihinden 31.03.2003 tarihine kadar yıllık % 55 (Yüzde Elli beş), 01.04.2003 tarihinden ödeme tarihine kadar yıllık % 30 (Yüzde Otuz) YASAL FAİZ YÜRÜTÜLMESİNE. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy