(403 S. K. m. 7) (1111 S. K. m. 2, Geç. m. 41)

Davacı vekili 07.02.2008 tarihinde Manisa İdare Mahkemesinde,13.02.2008 tarihinde ise AYİMde kayda geçen dava dilekçesinde özetle, davacının Bulgaristan vatandaşı iken 27.08.1992 tarihinde Türkiye'ye giriş yaptığını ve Bakanlar Kurulunun 27.12.1996 tarihli kararı ile Türkiye Cumhuriyeti Vatandaşlığına kabul edildiğini, Türkiye Cumhuriyeti Vatandaşlığına kabul edildikten sonra Bulgaristan'da askerlik görevini yaptığını, davacının Türk vatandaşı olmadan vatandaşlığında bulunduğu Bulgaristan'da askerlik görevini ifa ettiğinden kendisine askerlik hizmetinden muaf tutulmasının gerektiğini belirterek askerlik hizmetinden muaf tutulmama işlemin iptaline ve öncelikle yürütmenin durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

AYİM 2 nci Dairesinin 27.02.2008 gün ve Gensek No.:2008/538, Esas No.:2008/212 sayılı yılı kararı ile davalı idarenin savunması alındıktan sonra yeniden gözden geçirilmek üzere yürütmenin durdurulmasına ,bilahare

AYİM 2 nci Dairesinin 09.04.2008 gün ve Gensek No.:2008/538,Esas No.:2008/212 sayılı kararı ile de davalı idarenin yürütmenin durdurulmasının kaldırılmasına dair isteminin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden, 05.08.1977 doğumlu olup Bulgaristan vatandaşı olan davacının 27.08.1992 tarihinde Türkiye'ye giriş yaptığı, Manisa Nüfus Müdürlüğünün 13.05.1997 tarihli yazısı ile 403 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanununun 7 nci maddesi gereğince Bakanlar Kurulunun 27.12.1996 tarihli, 1996/9001 sayılı kararı ile 20 yaşında iken Yabancı(Ecnebi) statüsünde Türk vatandaşlığına alındığı, davacının yoklama kaçağı olarak aranmakta iken, 24.06.2004 tarihinde Manisa Askerlik Şubesi Başkanlığına müracaat ederek son yoklama işlemlerini yaptırdığı ve 25.06.2004 tarihinde Balıkesir Ord.Ok. ve Eğt.Mrk.K.lığına sevkinin yapıldığı, eğitim birliğine katılmadığından bakaya takibine alındığı davacının Bulgaristan vatandaşı olarak 30.03.1999-30.03.2000 tarihleri arasında askerlik hizmetini ifa ederek terhis edildiğini ileri sürerek askerlik hizmetinden muaf tutulması gerektiğini talep ettiği,bu talebinin reddi üzerine iş bu davayı ikame ettiği anlaşılmıştır.

1111 sayılı Askerlik Kanununun 2 nci maddesi, Askerlik çağı her erkeğin esas nüfus kütüğünde yazılı olan yaşına göredir ve yirmi yaşına girdiği sene Ocak ayının birinci gününden başlayarak 41 yaşına girdiği sene Ocak ayının birinci gününde bitmek üzere en çok yirmibir sene sürer. Bu süre, Genelkurmay Başkanlığının göstereceği lüzum, Millî Savunma Bakanlığının teklifi ve Bakanlar Kurulu Kararıyla 5 yıla kadar uzatılabilir veya kısaltılabilir. Yerli nüfus kütüklerinin birinde yazılı olmayan kimselerin yabancı kütükleri yerli kütükleri gibi sayılır.

Muhacirlerin askerlik çağlarının başlangıcı, geldikleri yılda nüfus kütüklerine geçen yaşlarına ve bu esasa göre hesab olunur. Nüfus doğum kâğıtlarında doğumlarının ay ve günü yazılı olmayanların doğum günleri yılın temmuzunun birinci günü sayılır.

Geldikleri yıl ikinci kanun birinde 22 yaşını bitirmiş olanlar muvazzaf hizmete tâbi tutulmayıp yaşıtları erbaş ve er arasına yedeğe geçirilirler. Bu gibilerin her ne sebeple olursa olsun nüfus kütüğüne yazılmalarının gecikmiş olması, geldikleri zaman yaşlarına göre başlayacak olan askerlik çağlarını geciktirmez. Bunlar nüfus kütüğüne yazıldıkları tarihten başlayarak iki yıl geçmedikçe talim, manevra ve başka iş için silâh altına çağırılmazlar.

(Dördüncü fıkra mülga: 27/7/1970 -1315/3 md.)

Hükümetçe iskân edilmeyenler veya Hükümetin gösterdiği yerde yurd tutmak istemeyenler yalnız iki yıllık geciktirme hakkından istifade ederler.

Memleketlerinde