Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 1. Daire 1997/37093 Esas 2002/ Karar

(AİHS m. 37, 39)

Başvuru no: 37093/97

USUL

1. Bu dava, merkezi Linz'de (Avusturya) bulunan Informationsverein Lentia Şirketinin (“başvurucu”) 26 Mayıs 1997 tarihinde İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerinin Korunması Sözleşmesi'nin (“Sözleşme”) eski 25. maddesine dayanarak İnsan Hakları Avrupa Komisyonu'na (“Komisyon”) Avusturya aleyhine bir başvuru (no. 37093/97) yapmasından kaynaklanmıştır.

2. Başvurucu, Linz’de avukat olarak çalışan Bay B. Binder tarafından temsil edilmiştir. Avusturya Hükümeti (“Hükümet”) kendi temsilcileri Federal Dışişleri Bakanlığındaki Uluslararası Hukuk Bölümü Başkanı Büyükelçi H. Winkler tarafından temsil edilmiştir.

3. Başvurucu, Mahkeme'nin 24 Kasım 1993 tarihli Informationsverein Lentia ve Diğerleri - Avusturya kararına rağmen, hala kablolu yayın yapmak için bir işletme ruhsatı alamadıklarından şikayet etmiştir.

4. Dava, Sözleşme’ye ek 11 Nolu 11 Nolu Protokolün 5(2) fıkrası uyarınca, 1 Kasım 1998’de Mahkeme'ye nakledilmiştir.

5. Dava Mahkeme'nin Üçüncü Dairesine verilmiştir (Mahkeme İçtüzüğünün 52(1). fıkrası). Bu Dairede, davaya bakacak Heyet (Sözleşmenin 27(1). fıkrası) İçtüzüğün 26(1). fıkrasında öngörüldüğü şekilde oluşturulmuştur.

6. 29 Agustos 2000’de Mahkeme başvuruyu davalı Hükümete iletmiştir.

7. 1 Kasım 2001’de Mahkeme Dairelerin oluşumunu değiştirmiştir (İçtüzüğün 25(1). fıkrası). Bu dava yeniden oluşturulan Birinci Daireye gönderilmiştir (İçtüzüğün 52(1). fıkrası).

8. 10 Ocak 2002’de, tarafların gözlemlerini aldıktan sonra, Mahkeme 18 Agustos 1994 ile 1 Agustos 1996 tarihleri arasındaki dönem bakımından başvuruyu kabul edilebilir bulmuş, başvurunun geri kalan bölümlerini ise kabuledilemez bulmuşturd.

9. 5 Eylül 2002’de karşılıklı yazışmaların ardından, Yazı İşleri Müdürü Sözleşme'nin 38(1)(b) fıkrası kapsamında taraflara dostane bir çözüme ulaşmaları önerisinde bulundu. 25 Eylül ve 1 Ekim 2002’de sırasıyla Hükümet ve başvurucu, davanın dostane çözümünü kabul eden resmi bildirimleri sunmuşlardır.

DAVANIN ESASI

10. Üyeleri, Lintz’deki büyük bir konut kooperatifinin ortakları ve yerleşimcileri olan başvurucunun şirketi, dahili kablolu yayın sistemi kurarak yerleşimcileri arasında iletişim kurmak amacını taşımaktadır. İşletme ruhsatı verilmemesi nedeniyle 1978’de başlayan dava 1986’da durdurulmuştur.

11. 24 Kasım 1993’te İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi, Informationsverein Lentia ve Diğerleri - Avusturya (Series A no. 276) davasında, başvurucunun Avusturya Yayın Şirketinin yayın tekeli nedeniyle bir televizyon istasyonu kuramadıkları yolundaki şikayeti kapsamında Sözleşme'nin 10. maddesinin ihlaline karar vermiştir.

12. 18 Agustos 1994’te, başvurucu yukarıdaki karara dayanarak Upper Austria ve Salzburg’daki Telekomünikasyon Şubesi’ne, işletme ruhsatı için yeni bir başvuruda bulunmuştur. 3 Mayıs 1995’te, Salzburg’daki şube, kablolu yayın ile ilgili olarak kabul edilen yasanın böyle bir ruhsatın verilmesine izin vermediği gerekçesiyle talebi reddetmiştir. 9 Kasım 1995’te, Federal Kamu Ekonomisi ve Ulaştırma Bakanlığı, başvurucunun konuya ilişkin itiraz başvurusunu reddetmiştir.

13. 1 Agustos 1996’da, özel yayıncıların hiçbir sınırlama olmaksızın kablo-net yoluyla kendi programlarını yapma ve iletmekte serbest olduklarını belirten 27 Eylül 1995 tarihli Anayasa Mahkemesi kararı yürürlüğe girmiştir.

14. 1 Temmuz 1997’de yürürlüğe giren Kablolu ve Uydu Yayınları Kanunu ile özel kablolu yayına izin verilmiştir.

KARAR GEREKÇESİ

15. Mahkeme 25 Eylül ve 1 Ekim 2002’de sırasıyla Hükümetten ve başvurucudan aşağıdaki bildirimi almıştır:

"Tarafların dostane çözüm amaçlı bildirimi:

İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerinin Korunması Sözleşmesi'nin 38(1)(b) hükmü çerçevesinde, Informationsverein Lentia yapılan 37093/97 nolu başvurunun tarafları, İnsan Hakları Avrupa Mahkemesi'nin yardımıyla ulaşılan aşağıdaki dostane çözüm anlaşmasını ilan ederler:

1. Avusturya Hükümeti, başvurucuya, harcama ve masraflarla birlikte manevi zararları bakımından tazminat olarak toplam 12,000 Euro (EUR) ödemeyi kabul eder.

Bu miktar başvurucunun temsilcisi Linz’deki Bay Bruno Binder’e Sözleşme'nin 39. maddesi uyarınca Mahkeme'nin kararını verdiği tarihten sonraki üç ay içinde ödenecektir.

2. Başvurucu başvurunun karara bağlandığını kabul eder.

Başvurucu Avusturya Hükümetine karşı bu dava kapsamında başka talepte bulunmayacağını ve taraflar davayı Büyük Daireye götürmeyeceklerine kabul ederler."

16. Mahkeme başvurucular arasında varılan anlaşmayı kaydeder (Sözleşme'nin 39. maddesi). Bundan başka, başvurucunun şikayetlerini doğuran durumun kanunda yapılan değişiklik sonucunda 1 Ağustos 1996’dan itibaren ortadan kaldırılmış olduğunu kaydeder. Mahkeme bu anlaşmanın, Sözleşme ve Protokollerinde tanımlandığı üzere insan haklarına saygıya dayandığına kanaat getirmiştir (Sözleşmenin 37(1). fıkrası ve Mahkeme İçtüzüğünün 62(3). fıkrası).

17. Sonuç olarak, davanın düşmesine karar verilmelidir.

Bu gerekçelerle mahkeme OYBİRLİĞİYLE,

1. Davanın düşmesine;

2. Tarafların davayı Büyük Daireye götürmemeyi kabul ettiklerini kaydetmeye

Karar Vermiştir. (¤¤)

Full & Egal Universal Law Academy