Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 2. Daire 2005/34396 Esas 2010/ Karar

(AİHS m. 5, 6, 13, 35, 41, 44) (5271 S. K. m. 141, 142, 263) (5237 S. K. m. 257) (KOŞTİ VE DİĞERLERİ - TÜRKİYE DAVASI) (ŞAYIK VD. - TÜRKİYE DAVASI) (GÖKÇE VE DEMİREL - TÜRKİYE DAVASI) (CAHİT DEMİREL - TÜRKİYE DAVASI) (BAHÇELİ - TÜRKİYE DAVASI) (ER - TÜRKİYE DAVASI) (YAKIŞAN - TÜRKİYE DAVASI) (ABDULGAFUR BATMAZ - TÜRKİYE DAVASI)

(Başvuru no. 34396/05, 8753/06, 37432/06, 37435/06, 2873/07, 24664/07 ve 44938/08)

KARARIN ÖZET ÇEVİRİSİ

STRAZBURG

7 Aralık 2010

İşbu karar AİHS’nin 44/2 maddesinde belirtilen koşullar çerçevesinde kesinleşecektir. Şekli düzeltmelere tabi olabilir.

USUL

Türkiye Cumhuriyeti aleyhine açılan 34396/05, 8753/06, 37432/06, 37435/06, 2873/07, 24664/07 ve 44938/08 no’lu yedi başvurulu davanın nedeni, sırasıyla 1977, 1982, 1978, 1969, 1979, 1974, 1973 ve 1974 doğumlu Bülent Alp, Fahri Önder, Serpil Cabadan, Hüseyin Durmaz, Abdulmecit Öztürk, Heval Öztürk, Metin Sarıgül ve Metin Karaman (“başvuranlar”) adında sekiz Türk vatandaşının, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi’ne, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilişkin Sözleşme’nin (“Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin - AİHS”) 34. maddesi uyarınca yapmış oldukları başvurulardır. Başvuru tarihleri ekli tabloda belirtilmiştir.

34396/05 ve 8753/06 no’lu başvuru sahipleri İstanbul Barosu avukatlarından M. Filorinalı, 37432/06 ve 37435/06 no’lu başvuru sahipleri İstanbul Barosu avukatlarından E. Erkaslan tarafından temsil edilmiştir. 2873/07, 24664/07 ve 44938/08 no’lu başvuru sahipleri ise İstanbul Barosu avukatlarından M. Erbil, S. Epçeli ve Y. Yeşilyurt Karakoç tarafından temsil edilmiştir.

OLAYLAR

DAVANIN OLAYLARI

Türk vatandaşı olan başvuranlar yakalanıp, tutuklu olarak yargılanmışlardır. 37432/06 ve 37435/06 no’lu başvurular dışındaki başvuranlar çeşitli tarihlerde serbest bırakılmışlardır. 37432/06 ve 37435/06 no’lu başvuru sahibi başvuranlar halen tutuklu olarak yargılanmaktadırlar. Başvuranların tutuklanma tarihleri, başvuranların tutuklu yargılanma kararlarının tarihleri, iddianame tarihleri, ulusal mahkeme kararlarının tarihleri, toplam tutuklu yargılanma süresi, toplam dava süresi, serbest bırakılma tarihleri ile tutukluluğun devam gerekçesine ilişkin ayrıntılar bu karara eklidir.

HUKUK

I. AİHS’NİN 5. MADDESİNİN İHLAL EDİLDİĞİ İDDİASI

2873/07 no’lu başvuru sahibi Heval Öztürk dışındaki başvuranlar, AİHS’nin 5/3 maddesi kapsamında, tutuklu yargılanma sürelerinin uzun olduğundan şikayetçi olmuşlardır. 2873/07 ve 24664/07 no’lu başvuru sahibi başvuranlar Abdulmecit Öztürk ve Metin Sarıgül, AİHS’nin 5/4 maddesi kapsamında, tutuklu yargılanma sürelerinin uzunluğunun yasallığına itiraz edebilecekleri etkili başvuru yolu bulunmadığından şikayetçi olmuştur. 2873/07 no’lu başvuru sahibi Abdulmecit Öztürk, AİHS’nin 5/5 maddesi kapsamında, iç hukukta, iddia ettiği AİHS’nin 5/3 maddesinin ihlali için hiçbir tazminat hakkı bulunmadığını ileri sürmüştür.

Hükümet bu argümanlara itiraz etmiştir.

A. Kabuledilebilirliğe ilişkin

Hükümet, iç hukuk yollarının tüketilmesi ile başvuranların mağdur statüsüne ilişkin çeşitli ön itirazlarda bulunmuş, AİHM’den, AİHS’nin 35/1 maddesinin gerektirdiği üzere, AİHS’nin 5/3 ve 5/4 maddesi kapsamındaki şikayetleri reddetmesini talep etmiştir.

AİHM diğer davalarda Savunmacı Hükümetin benzer görüşlerini incelemiştir (örneğin bkz. Arı ve Şen - Türkiye, 33746/02; Koşti ve Diğerleri -Türkiye, 74321/01 ve Şayık ve Diğerleri - Türkiye).

Hükümet, mevcut davada, AİHM’nin farklı bir sonuca varmasını sağlayabilecek hiçbir delil ya da görüş sunmamıştır. Sonuç olarak AİHM, Hükümet’in ön itirazını reddeder.

AİHM, bu şikayetlerin AİHS’nin 35/3 maddesi çerçevesinde açıkça dayanaktan yoksun olmadığı sonucuna varır. Ayrıca diğer bakımlardan da kabuledilmez olmadığını kaydeder. Bu nedenle şikayetlerin kabuledilebilir olduğunu belirtir.

B. Esas

1. AİHS’nin 5/3 maddesi

Hükümet, başvuranların tutukluluğunun, suç işledikleri şüphesine yol açan makul nedenlere dayandığını ve tutukluluklarının yetkili bir makam tarafından, geçerli kanunların koştuğu şartlarla uyumlu olarak düzenli biçimde itinayla incelendiğini ileri sürmüştür. Başvuranların itham edildiği suçların ciddi mahiyette olduğuna ve tutukluluklarının devam etmesinin suçu önlemek ve kamu düzenini korumak için gerekli olduğuna işaret etmiştir.

AİHM, mevcut davada en kısa tutuklu yargılamanın dört yıl altı aydan uzun olduğunu kaydeder (bkz. ekli tablo).

AİHM, benzer uzunlukta tutuklu yargılamaların yaşandığı davalarda sıklıkla, AİHS’nin 5/3 maddesinin ihlal edildiğini tespit etmiştir (örneğin bkz. Gökçe ve Demirel - Türkiye, 51839/99; Tutar - Türkiye, 11798/03 ve Cahit Demirel - Türkiye, 18623/03). AİHM, kendisine iletilen tüm belgeler ışığında, Hükümet’in, mevcut davada farklı bir sonuca varmasını sağlayacak delil ya da görüş sunmadığı kanısındadır. AİHM, konuya ilişkin içtihadı ile başvuranların tutuklu yargılanma sürelerini (bkz. ekli tablo) göz önünde bulundurarak, mevcut davada başvuranların tutukluluk sürelerinin haddinden uzun olduğu sonucuna varmıştır.

Buna göre 2873/07 no’lu başvuru sahibi başvuran Heval Öztürk dışındaki başvuranlarla ilgili olarak, AİHS’nin 5/3 maddesi ihlal edilmiştir.

2. AİHS’nin 5/4 maddesi

Hükümet, 24664/07 no’lu başvuruya ilişkin olarak, başvuranın, esasında, tutuklu yargılanmasına, CMUK’un 297. maddesi ile diğer izleyen maddeleri veyahut CMK’nın 104 (2) maddesi kapsamında itiraz etme olanağının bulunduğunu belirtmiştir. Ayrıca CMK’nın 101 (5) maddesi kapsamında da tutuklu yargılanmanın yasalara uygunluğuna itiraz edilebileceğini ifade etmiştir.

Hükümet 2873/07 no’lu başvuru sahibi başvuran Abdulmecit Öztürk’le ilgili olarak, CMK’nın 263, 267, 268 ve 271. maddelerinin, tutuklu yargılanmanın yasalara uygunluğuna itiraz etme olanağı sağladığını, başvuranın ise bunların bazılarından yararlanmadığını ileri sürmüştür.

Başvuranlar iddialarını sürdürmüşlerdir.

AİHM, diğer davalarda, Türkiye’de tutuklu yargılanmanın yasalara uygunluğuna itiraz etme olanaklarını incelemiş, Hükümet’in, yukarıda bahsedilen başvuru yollarının sanıklara gerçekten çekişmeli yargılanma hakkı verdiğini gösteremediği sonucuna varmıştır (örneğin bkz. Koşti ve Diğerleri -Türkiye; Şayık ve Diğerleri - Türkiye ve Yiğitdoğan - Türkiye, 20827/08).

CMK’nın 263. maddesi çerçevesinde sunulan hukuk yoluna ilişkin olarak, AİHM, Hükümet’in, bu hukuk yolunun tutuklu yargılanmanın yasalara uygunluğunu sorgulama olanağı sağladığını gösteren davalardan örnekler sunmadığını kaydeder.

AİHM, Hükümet’in, mevcut davada, AİHM’nin içtihadının dışına çıkmasını gerektirecek hiçbir iddia ya da belge sunmadığını kaydeder.

Yukarıda belirtilenler ışığında, AİHM, 2873/07 no’lu başvuru sahibi Abdulmecit Öztürk ile 24664/07 no’lu başvuru sahibi Metin Sarıgül bakımından, AİHS’nin 5/4 maddesinin ihlal edildiği kanısına varır.

3. AİHS’nin 5/5 maddesi

Hükümet, Türk yasalarının, başvurana, iddialarının aksine, tazminat hakkı verdiğini savunmuştur. Bu bakımdan başvuranın, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren CMK’nın 141. maddesi kapsamında tazminat talep edebileceğini ileri sürmüştür.

AİHM, CMK’nın 141/1 (d) maddesi çerçevesinde, bu maddenin, kanunlara uygun olarak tutulan ancak tutuklu yargılanma süresi makul süreyi aşan kişilerin devletten tazminat talep edebileceği bir yol sunmakta olduğunu kaydeder. Öte yandan AİHM, CMK’nın 142/1 maddesine göre, böyle bir talebin ancak ilgili yargı sürecinin sona ermesinin ardından yapılabileceğini kaydeder. Bu nedenle bu hukuk yolu, mevcut davada olduğu gibi, ulusal yargılama sürecinin devam ettiği koşullarda uygulanamaz (bkz. Kürüm -Türkiye, 56493/07). Buna göre, CMK’nın, AİHS’nin 5/5 maddesinin, gerektirdiği üzere, başvurana, AİHS’nin 5/3 maddesi ihlal edilerek hürriyetinden mahrum edildiği için tazminata başvurma hakkını da sağlamadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle AİHM, Abdulmecit Öztürk’le ilgili olarak AİHS’nin 5/5 maddesinin ihlal edildiği sonucuna varır.

II. AİHS’NİN 6/1 MADDESİNİN İHLAL EDİLDİĞİ İDDİASI

34396/05, 8753/06, 37432/06, 37435/06, 2873/07 ve 44938/08 no’lu başvuru sahibi başvuranlar, yargılanma sürecinin uzunluğunun, AİHS’nin 6/1 maddesinde öngörülen makul süre kuralıyla örtüşmediğinden şikayetçi olmuştur. Hükümet bu iddiaya itiraz etmiştir.

A. Kabuledilebilirliğe ilişkin

Hükümet, AİHM’den, AİHS’nin 35/1 maddesinin gerektirdiği biçimde iç hukuk yollarının tüketilmediği gerekçesiyle, AİHS’nin 6/1 maddesi çerçevesindeki şikayetleri reddetmesini talep etmiştir. Hükümet, Türk Ceza Kanunu’nun (“TCK”) 257. maddesi uyarınca, başvuranların, makamların makul süre içinde yargılama yapmadıkları için görevin kötüye kullanıldığı gerekçesiyle dava açabileceklerini ileri sürmüştür. Hükümet ayrıca, 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren CMK’nın 141 ve 142. maddeleri kapsamında, başvuranların, tazminat talep edebileceklerini belirtmiştir.

TCK’nın 257. maddesi kapsamındaki hukuk yoluna ilişkin olarak, AİHM, bu yolun, AİHS’nin 6/1 maddesi kapsamında haddinden uzun sürdüğü iddia edilen yargılamayı sonuçlandıramayacağı kanısına varır (gerekli değişiklikler yapıldıktan sonra bkz. Barış - Türkiye, 26170/03). Her durumda, Hükümet, atıfta bulunulan hukuk yolunun, AİHS’nin 35/1 maddesi çerçevesinde, başvuranın AİHS’nin 6/1 maddesi kapsamındaki mağduriyetini giderecek ölçüde etkili olduğunu gösterememiştir.

CMK’nın 141 ve 142. maddelerinde öngörülen hukuk yoluna ilişkin olarak, AİHM, bu itirazı Tunce ve Diğerleri (2422/06, 3712/08, 3714/08, 3715/08, 3717/08, 3718/08, 3719/08, 3724/08, 3725/08, 3728/08, 3730/08, 3731/08, 3733/08, 3734/08, 3735/08, 3737/08, 3739/08, 3740/08, 3745/08 ve 3746/08) davasında incelediğini ve etkisiz olduğu kanısına vardığını yineler. AİHM, bu davada içtihadının dışına çıkmasını gerektirecek özel koşullar tespit etmemiştir. Bu nedenle Hükümet’in itirazını reddedip, başvurunun bu kısmının kabuledilebilir olduğuna karar verir.

B. Esas

Hükümet, yargılamanın uzunluğunun, davaların karmaşıklığı, sanık sayısı ve başvuranların itham edildiği suçların mahiyeti göz önünde bulundurulduğunda, makul olmadığı biçiminde değerlendirilemeyeceğini belirtmiştir.

AİHM, bu davada en kısa süren davanın dokuz yılı aştığını kaydeder (bkz. ekli tablo).

AİHM sıklıkla, bu davadakine benzer konuları ele alan başvurularda AİHS’nin 6/1 maddesinin ihlal edildiğini tespit etmiştir (bkz. Bahçeli -Türkiye, 35257/04 ve Er - Türkiye, 21377/04). AİHM, kendisine iletilen tüm bilgi ve belgeleri göz önünde bulundurarak, Hükümet’in bu davada, farklı sonuca varılmasını sağlayacak hiçbir delil ya da görüş sunmadığı kanısındadır. Bu nedenle AİHM davaların süresinin haddinden uzun olduğu ve “makul süre” koşuluna uymadığı kanısına varmıştır. Buna göre AİHS’nin 6/1 maddesi, 34396/05, 8753/06, 37432/06, 37435/06, 2873/07 ve 44938/08 no’lu başvurular bakımından ihlal edilmiştir.

III. AİHS’NİN 13. MADDESİNİN İHLAL EDİLDİĞİ İDDİASI

2873/07 no’lu başvuru sahibi başvuranlar ayrıca iç hukukta, sözkonusu davanın haddinden uzun sürmesine itiraz edebilecekleri etkili başvuru yolu bulunmadığını iddia etmişlerdir. Bu iddialarında AİHS’nin 13. maddesine dayanmışlardır.

AİHM bu şikayetin AİHS’nin 35/3 maddesi çerçevesinde açıkça dayanaktan yoksun olmadığı sonucuna varır. Ayrıca diğer bakımlardan da kabuledilmez olmadığını kaydeder. Bu nedenle şikayetin kabuledilebilir olduğunu belirtir.

AİHM, önceki başvurulardaki benzer durumları incelemiş ve Türk yasaları kapsamında, başvuranların sözkonusu davaların süresine itiraz edebilecekleri etkili hukuk yolu bulunmaması bakımından AİHS’nin 13. maddesinin ihlal edildiğini tespit etmiştir (bkz. Daneshpayeh - Türkiye, 21086/04).

Mevcut davada, varılan sonucun dışına çıkılmasını gerektirecek bir sebep bulunmadığından, 2873/07 no’lu başvuru sahibi başvuranlarla ilgili olarak AİHS’nin 13. maddesi ihlal edilmiştir.

IV. AİHS’NİN 41. MADDESİNİN UYGULANMASI

“Mahkeme işbu Sözleşme ve Protokollerinin ihlal edildiğine karar verirse ve ilgili Yüksek Sözleşmeci Tarafın iç hukuku bu ihlali ancak kısmen telafi edebiliyorsa, Mahkeme, gerektiği takdirde, hakkaniyete uygun bir surette, zarar gören tarafın tatminine hükmeder.”

A. Tazminat

34396/05 ve 8753/06 no’lu başvuru sahibi başvuranlar 15.000’er Euro manevi tazminat talep etmişlerdir.

37432/06 ve 37435/06 no’lu başvuru sahibi başvuranlar 39.500’er Türk Lirası (TL) maddi tazminat talep etmişlerdir. Ayrıca 25.000’er TL manevi tazminat talep etmişlerdir.

2873/07 no’lu başvuru sahibi başvuran Abdulmecit Öztürk 20.000 Euro, başvuran Heval Öztürk ise 15.000 Euro manevi tazminat talep etmiştir.

24664/07 no’lu başvuru sahibi başvuran 19.738 Euro maddi, 10.000 Euro manevi tazminat talep etmiştir.

44938/08 no’lu başvuru sahibi başvuran, herhangi bir meblağ belirtmeden, maddi ve manevi zarara uğradığını ifade etmiştir.

Hükümet bu taleplere itiraz etmiştir.

AİHM tespit edilen ihlal ile meydana geldiği iddia edilen maddi zarar arasında illiyet bağı görememektedir. Bu nedenle buna ilişkin talepleri reddeder. Öte yandan AİHM, başvuranların manevi zarara uğradığı kanısındadır.

AİHM, içtihadı ışığında, hakkaniyete uygun surette, bu başlık altında başvuranların manevi zararlarına ilişkin olarak aşağıdaki meblağların ödenmesine hükmeder:

- 34396/05 no’lu başvuru sahibi başvurana 10.500 Euro;

- 8753/06 no’lu başvuru sahibi başvurana 7.800 Euro;

- 37432/06 ve 37435/06 no’lu başvuru sahibi başvuranlara 12.950’şer Euro;

- 2873/07 no’lu başvuru sahibi başvuranlardan Abdulmecit Öztürk’e 13.000 Euro, Heval Öztürk’e ise 8.400 Euro;

- 24664/07 no’lu başvuru sahibi başvurana 7.000 Euro;

- 44938/08 no’lu başvuru sahibi başvurana 19.200 Euro.

Ayrıca tarafların sundukları bilgilere göre, 8753/06, 37432/06, 37435/06 ve 2873/07 no’lu başvuru sahibi başvuranlar hakkında açılan davalar halen derdest olup, 37432/06 ve 37435/06 no’lu başvuru sahibi başvuranlar Serpil Cabadan ve Hüseyin Durmaz halen tutukludur. Bu koşullarda, AİHM, tespit ettiği ihlalleri sonlandırmak için uygun yolun, sözkonusu davaları, adaletin uygun biçimde işleyişi için gerekli koşulları göz önünde bulundurarak, olabildiğince hızlı biçimde sonuçlandırmak olduğu kanısındadır (bkz. Yakışan - Türkiye, 11339/03 ve Batmaz - Türkiye, 34997/06).

B. Yargılama giderleri

34396/05 ve 8753/06 no’lu başvuru sahibi başvuranlar, yargılama giderleri için 5.500’er Euro talep etmişler, taleplerini desteklemek için avukatlarının hazırladığı mesai çizelgelerini sunmuşlardır.

37432/06 ve 37435/06 no’lu başvuru sahibi başvuranlar, Savunmacı Hükümet’in yargılama giderleri ile avukatlık ücretlerini ödemesini talep etmişler, meblağ belirtmemişlerdir.

2873/07 no’lu başvuru sahibi başvuranlar, yargılama giderleri için 1.750 Euro talep etmişlerdir. Ayrıca avukatlık ücreti olarak 5.900 Euro talep etmişlerdir. Taleplerini desteklemek için avukatlık ücreti anlaşması ile yargılama giderleri için hazırlanmış bir çizelge sunmuşlardır.

24664/07 no’lu başvuru sahibi başvuran, yargılama giderleri için 52 Euro, avukatlık ücreti olarak ise 3.186 Euro talep etmiştir. Taleplerini desteklemek için avukatlık ücreti anlaşması ile posta masrafları ve avukata ödenen ücretin faturalarını sunmuştur.

44938/08 no’lu başvuru sahibi başvuran, yargılama gideri için tazminat talep etmemiştir.

Hükümet bu taleplere itiraz etmiştir.

AİHM’nin içtihadına göre, yargılama giderleri, ancak gerçekliği ve gerekliliği kanıtlandığı ve makul bir meblağ olduğu takdirde başvurana geri ödenir. AİHM, sahip olduğu belgeler ve yukarıda belirtilen ölçütler ışığında, bu başlık altında izleyen meblağların ödenmesinin makul olduğu sonucuna varmıştır:

- 34396/05 ve 8753/06 no’lu başvuru sahibi başvuranlara 500’er Euro;

- 2873/07 no’lu başvuru sahibi başvuranlara 500’er Euro;

- 24664/07 no’lu başvuru sahibi başvurana 1.000 Euro;

37432/06 ve 37435/06 no’lu başvurularda, AİHM, başvuranların taleplerini destekleyici hiçbir belge sunmamaları nedeniyle, yargılama gideri taleplerini reddeder. AİHM, 44938/08 no’lu başvuru için, başvuranın yargılama giderleri için tazminat talep etmemesi sebebiyle, tazminat ödenmemesine hükmeder.

C. Gecikme faizi

AİHM, gecikme faizinin, Avrupa Merkez Bankası’nın marjinal kredi faiz oranına üç puanlık bir artış eklenerek belirlenmesini uygun görmektedir.

AİHM YUKARIDAKİ GEREKÇELERE DAYANARAK, OYBİRLİĞİYLE

1. Başvuruların kabuledilebilir olduğuna;

2. 2873/07 no’lu başvuru sahibi başvuran Heval Öztürk dışındaki tüm başvuranlar bakımından AİHS’nin 5/3 maddesinin ihlal edildiğine;

3. 2873/07 no’lu başvuru sahibi başvuran Abdulmecit Öztürk ile 24664/07 no’lu başvuru sahibi başvuran Mustafa Sarıgül bakımından AİHS’nin 5/4 maddesinin ihlal edildiğine;

4. 2873/07 no’lu başvuru sahibi başvuran Abdulmecit Öztürk bakımından AİHS’nin 5/5 maddesinin ihlal edildiğine;

5. 34396/05 no’lu başvuru sahibi başvuran Bülent Alp, 8753/06 no’lu başvuru sahibi başvuran Fahri Önder, 37432/06 no’lu başvuru sahibi başvuran Serpil Cabadan, 37435/06 no’lu başvuru sahibi başvuran Hüseyin Durmaz, 2873/07 no’lu başvuru sahibi başvuran Abdulmecit Öztürk, 2873/07 no’lu başvuru sahibi başvuran Heval Öztürk ve 44938/08 Metin Karaman bakımından AİHS’nin 6/1 maddesinin ihlal edildiğine;

6. 2873/07 no’lu başvuru sahibi başvuranlar Abdulmecit Öztürk ve Heval Öztürk bakımından AİHS’nin 13. maddesinin ihlal edildiğine;

7. (a) Savunmacı Devlet’in, başvurana, AİHS’nin 44. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kararın kesinleştiği tarihten itibaren üç ay içinde, ödeme gününde geçerli olan kur üzerinden Türk Lirasına çevrilmek üzere, uygulanabilecek her türlü vergiyle beraber, izleyen meblağları ödemesine;

(i) Bülent Alp’e, 10.500 Euro (on bin beş yüz Euro) manevi tazminat ile yargılama giderleri için 500 Euro (beş yüz Euro);

(ii) Fahri Önder’e, 7.800 Euro (yedi bin sekiz yüz Euro) manevi tazminat ile yargılama giderleri için 500 Euro (beş yüz Euro);

(iii) Serpil Cabadan’a, 12.950 Euro (on iki bin dokuz yüz elli Euro) manevi tazminat;

(iv) Hüseyin Durmaz’a, 12.950 Euro (on iki bin dokuz yüz elli Euro) manevi tazminat;

(v) Abdulmecit Öztürk’e, 13.000 Euro (on üç bin Euro) manevi tazminat ile yargılama giderleri için 500 Euro (beş yüz Euro);

(vi) Heval Öztürk’e, 8.400 Euro (sekiz bin dört yüz Euro) manevi tazminat ile yargılama giderleri için 500 Euro (beş yüz Euro);

(vii) Metin Sarıgül’e, 7.000 Euro (yedi bin Euro) manevi tazminat ile yargılama giderleri için 1000 Euro (bin Euro);

(iv) Metin Karaman’a, 19.200 Euro (on dokuz bin iki yüz Euro) manevi tazminat;

(b) Yukarıda belirtilen üç aylık sürenin sona erdiği tarihten ödemenin yapılmasına kadar geçen süre için, sözkonusu meblağlara, Avrupa Merkez Bankası’nın anılan dönem için geçerli olan marjinal kredi faiz oranına üç puanlık bir artış eklemek suretiyle belirlenecek basit faiz uygulanmasına;

8. Başvuranların adil tazmin taleplerinin kalan kısmının reddine,

KARAR VERMİŞTİR.

İşbu karar İngilizce hazırlanmış, AİHM İç Tüzüğü’nün 77. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca 7 Aralık 2010 tarihinde yazılı olarak tebliğ edilmiştir. (¤¤)

Full & Egal Universal Law Academy