Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi 2. Daire 2006/7524 Esas 2015/ Karar

(AİHS m. 2, 3, 34, 44)

ESKİ İKİNCİ BÖLÜM

(Başvuru No. 7524/06 ve 39046/10)

KARAR

(Gözden Geçirme)

STRAZBURG

17 Mart 2015

İşbu karar Sözleşme’nin 44 § 2 maddesinde belirtilen koşullar çerçevesinde kesinleşecek olup bazı şekli değişikliklere tabi tutulabilir.

Cülaz ve diğerleri / Türkiye davasında (15 Nisan 2014 tarihli kararın gözden geçirilmesi talebi),

Başkan,

Guido Raimondi,

Yargıçlar,

Işıl Karakaş,

Andrâs Sajö,

Helen Keller,

Paul Lemmens,

Robert Spano,

Jon Fridrik Kjolbro,

ve Bölüm Yazı İşleri Müdürü Stanley Naismith’in katılımıyla Daire olarak toplanan Avrupa İnsan Haklan Mahkemesi (Eski İkinci Bölüm), 17 Şubat 2015 tarihinde gerçekleştirdiği müzakereler sonrasında anılan tarihte aşağıdaki kararı vermiştir:

USUL

1. Türkiye Cumhuriyeti aleyhine açılan (No. 7524/06 ve 39046/10) davaların temelinde, on sekiz Türk vatandaşının -Mevlüde Cülaz, Kazım Cülaz, Mahmut Cülaz, Haşim Cülaz, Selahattin Cülaz, Fatma Özdemir, Ayfel Özdemir, İsmail Özdemir, Halil Özdemir, Mahmut Özdemir, Zeynep Demirhan, Yusuf Demirhan, Fatma Akıl, Taybet Akıl, Sariye Akıl, Peyruze Akıl, Yasin Akıl ile (yalnızca 39046/10 No.’lu başvuru için) Lokman Şimşek’in (“başvuranlar”)-sırasıyla 28 Ocak 2006 ve 15 Nisan 2010 tarihlerinde İnsan Haklan ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşme'nin (“Sözleşme”) 34. maddesi uyarınca yapmış oldukları başvuru bulunmaktadır.

2. Mahkeme, 15 Nisan 2014 tarihli kararla, oybirliğiyle, 39046/10 numaralı başvurunun kabul edilemez olduğuna; 7524/06 numaralı başvuruda ise

Sözleşme’nin 2. maddesinin esas ve usul yönünden ihlal edildiğine, ayrıca Sözleşme’nin 3. maddesi bağlamındaki şikâyetin ayrıca incelenmesine gerek olmadığına karar vermiştir.

3. Mahkeme, aynı zamanda, ikiye karşı beş oyla, ödenmesi gereken her türlü vergi tutarı hariç olmak üzere, manevi tazminat olarak, Selahattin Cülaz’ın sırasıyla eşi ve çocukları olan Mevlüde Cülaz, Kazım Cülaz, Mahmut Cülaz ve Haşim Cülaz’a müştereken 60.000 avro, kardeşi Selahattin Cülaz’a ise 5.000 avro ödenmesine karar vermiştir.

4. Mahkeme aynı zamanda, oybirliğiyle,

i) Manevi tazminat olarak, ödenmesi gereken tüm vergiler hariç olmak üzere, Halit Özdemir’in sırasıyla eşi ve çocukları olan Fatma Özdemir, Ayfel Özdemir, İsmail Özdemir, Halil Özdemir ve Mahmut Özdemir’e müştereken 65.000 avro;

ii) Manevi tazminat olarak, ödenmesi gereken tüm vergiler hariç olmak üzere, Mehmet Salih Demirhan’ın sırasıyla eşi ve oğlu olan Zeynep Demirhan ve Yusuf Demirhan’a müştereken 65.000 avro;

iii) Manevi tazminat olarak, ödenmesi gereken tüm vergiler hariç olmak üzere, İbrahim Akıl’ın sırasıyla eşi ve çocukları olan Fatma Akıl, Taybet Akıl, Sariye Akıl, Peyruze Akıl, ve Yasin Akıl’a müştereken 65.000 avro;

iv) masraf ve giderler olarak, başvuranlarca ödenmesi gereken tüm vergiler hariç olmak üzere, başvuranların hepsine müştereken 5.000 avro ödenmesine karar vermiştir.

Mahkeme, adil tazmin taleplerinin geri kalan kısmını reddetmiştir.

5. Başvuranların temsilcisi 6 Kasım 2014 tarihinde, Mahkeme’ye, başvuran “Yasin Akif'in, İbrahim Akıl’ın oğlu değil erkek kardeşi olduğu bilgisini vermiş ve Mahkeme İçtüzüğünün 80. maddesi anlamında, kararın gözden geçirilmesini talep etmiştir.

6. Hükümet, 17 Aralık 2014 tarihli yazıyla, 15 Nisan 2014 tarihinde verilen Mahkeme kararının gözden geçirilmesine itiraz etmediğini bildirmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

7. Başvuranların temsilcisi, başvuran “Yasin Akıl”ın, İbrahim Akıl’ın oğlu değil erkek kardeşi olması nedeniyle icra edilemeyen 15 Nisan 2014 tarihli kararın gözden geçirilmesini talep etmiştir.

8. Hükümet, kararın gözden geçirilmesi talebiyle ilgili olarak dile getireceği herhangi bir görüşü bulunmadığını belirtmiştir.

9. Mahkeme, İçtüzüğünün 80. maddesi uyarınca, 15 Nisan 2014 tarihli kararın gözden geçirilmesinin uygun olduğu kanaatine varmıştır. İşbu maddenin ilgili bölümleri aşağıdaki gibidir:

“Taraflardan biri, niteliği gereği son karar üzerinde belirleyici bir etkisi olan ve kararın tefhim edildiği tarihte Mahkeme tarafından bilinmeyen ve kendisi tarafından da bilinmesi mümkün olmayan bir olayın varlığım öğrendiği takdirde, (...) Mahkeme'den kararın düzeltilmesini talep edebilir. (...)”

10. Mahkeme, netice itibariyle, İbrahim Akıl’ın yakınlarına daha önce ödenmesine hükmedilen meblağların aşağıdaki şekilde ödenmesinin uygun olacağına karar vermektedir.

Ödenmesi gereken tüm vergiler hariç olmak üzere, manevi tazminat olarak, İbrahim Akıl’ın sırasıyla eşi ve çocukları olan Fatma Akıl, Taybet Akıl, Sariye Akıl ve Peyruze Akıl’a müştereken, 60.000 avro (altmış bin avro); erkek kardeşi Yasin Akıl’a ise 5.000 avro (beş bin avro) ödenmesinin uygun olacağına karar vermektedir.

11. Başvuranların tümüne, masraf ve giderler bağlamında daha önce ödenmesine hükmedilen meblağlar değişmemektedir.

12. Mahkeme aynı zamanda, başvuran “Yasin Akıl”ın, İbrahim Akıl’ın oğlu değil erkek kardeşi olduğunu belirterek, 15 Nisan 2014 tarihli kararın ekindeki bilginin değiştirilmesine karar vermektedir.

13. Mahkeme, gecikme faizi olarak Avrupa Merkez Bankası’nın kısa vadeli kredilere uyguladığı marjinal faiz oranına üç puan eklemek suretiyle elde edilecek oranın uygulanmasının uygun olduğuna karar vermektedir.

BU GEREKÇELERLE, MAHKEME, OYBİRLİĞİYLE,

1. Mahkeme, İbrahim Akıl’ın yakınları tarafından ifade edilen manevi tazminat bağlamındaki taleplerle ilgili olduğu için, 15 Nisan 2014 tarihli kararını gözden geçirmeye;

2. Netice itibariyle,

3. a) Sözleşme’nin 44. maddesinin 2. fıkrasına uygun olarak, davalı Devletin, kararın kesinleştiği tarihten itibaren üç ay içinde, ödeme tarihinde geçerli olan döviz kuru üzerinden Türk lirasına çevrilmek üzere ve vergi başlığı altında tahsil edilebilecek her türlü miktarın da eklenmesi suretiyle, manevi tazminat olarak, İbrahim Akıl’ın sırasıyla eşi ve çocukları olan Fatma Akıl, Taybet Akıl, Sariye Akıl ve Peyruze Akıl’a müştereken, 60.000 avro (altmış bin avro); erkek kardeşi Yasin Akıl’a ise 5.000 (beş bin avro) ödemekle yükümlü olduğuna;

b) Yukarıda anılan sürenin bitiminden itibaren ve ödeme tarihine kadar, gecikme faizi olarak Avrupa Merkez Bankası’nın kısa vadeli kredilere bu süre boyunca uyguladığı marjinal faiz oranına üç puan eklemek suretiyle elde edilecek basit faiz oranının uygulanmasının uygun olduğuna karar vermiştir.

Fransızca olarak yazılan işbu karar Mahkeme İçtüzüğünün 77. maddesinin 2. ve 3. fıkraları gereğince 17 Mart 2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. (¤¤)

Full & Egal Universal Law Academy