(AİHS m. 34, 44, 1 NOLU PROTOKOL) (N.A. VE DİĞERLERİ - TÜRKİYE DAVASI) (TURGUT VE DİĞERLERİ - TÜRKİYE DAVASI) (TANER - TÜRKİYE DAVASI)
(Başvuru no. 9738/06)
KARARIN ÖZET ÇEVİRİSİ
STRAZBURG
21 Nisan 2009
İşbu karar AİHSnin 44/2 maddesinde belirtilen koşullar çerçevesinde kesinleşecektir. Şekli düzeltmelere tabi olabilir.
USUL
Bu dava, Mustafa Koçer (başvuran) adlı T.C. vatandaşı tarafından Türkiye Cumhuriyeti aleyhine, 21 Şubat 2006 tarihinde, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilişkin Sözleşmenin (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi - AİHS) 34. maddesi uyarınca yapılan 9738/06 numaralı başvuru sonucu görülmektedir. Başvuran Bursa Barosu avukatlarından C. Torun tarafından temsil edilmektedir.
OLAYLAR
Başvuranın Mudanya sahili yakınında (3 ve 4 nolu) iki arsası ve yine burada bir evi bulunmaktaydı. Mudanya İlk Derece Mahkemesi 9 Eylül 2003 tarihinde, kıyı şeridi özel mülkiyete konu olamayacağından dolayı 46.60 metrekare büyüklüğündeki 4 nolu arsanın tapusunun iptal edilmesine karar vermiştir. Yargıtay 27 Eylül 2004 tarihinde kararı onamıştır. Başvuranın kararın düzeltilmesi talebi 24 Kasım 2005 tarihinde reddedilmiştir.
HUKUK
Başvuran, yetkili makamların AİHSye Ek 1 Nolu Protokolün 1. maddesini ihlal ederek kendisini tazminat ödemeden mülkiyetinden mahrum bıraktıklarından şikayetçi olmuştur. Hükümet bu iddiaya itiraz etmiştir.
AİHM, benzer davalarda, hüsnüniyetle edinilip daha sonra tazminat ödenmeksizin Hazine adına tapuya kaydedilen taşınmazlara ilişkin başvuruları (bkz. N.A. ve Diğerleri -Türkiye, 37451/97) daha önce kabuledilebilir bulmuş ve (özellikle bkz. Abacı ve Türkiye, 33431/02 ve Turgut ve Diğerleri, 1411/03) ve Ek 1 Nolu Protokolün 1. maddesinin ihlal edildiğini tespit etmiştir. AİHM, ayrıca benzer durumlarda tazminatın ödendiği örnek ulusal mahkeme kararlarının bulunmadığını da kaydeder. Buna göre AİHM farklı karar vermesi için gerekçe olmaması nedeniyle başvurunun kabuledilebilir olduğuna karar verir. Esasa ilişkin olarak AİHM, yukarıda belirtilen davalarda varılan sonuçlardan farklı bir sonuca varması için bir neden görmemektedir. Dolayısıyla Ek 1 Nolu Protokolün 1. maddesinin ihlal edildiği kanısına varmıştır.
Adil tazmine ilişkin olarak AİHM, süresi içinde tazminat taleplerini iletmediği için başvurana tazminat ödenmemesine karar vermiştir (bkz. Taner - Türkiye, 38414/02).
BU GEREKÇELERE DAYANARAK, AİHM, OYBİRLİĞİYLE
1. Başvurunun kabuledilebilir olduğuna;
2. AİHSye Ek 1 Nolu Protokolün 1. maddesinin ihlal edildiğine;
3. Başvuranın adil tatmine ilişkin talebinin reddedilmesine
KARAR VERMİŞTİR.
İşbu karar, İngilizce olarak hazırlanmış ve Mahkeme İç Tüzüğünün 77. maddesinin 2. ve 3. fıkraları uyarınca 21 Nisan 2009 tarihinde yazılı olarak tebliğ edilmiştir. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy