(AİHS m. 11, 13, 34, 35, 41, 44) (657 S. K. m. 125)
(Başvuru no: 33322/07)
KARARIN ÖZET ÇEVİRİSİ
STRAZBURG
13 Temmuz 2010
İşbu karar AİHSnin 44/2 maddesinde belirtilen koşullar çerçevesinde kesinleşecektir. Şekli düzeltmelere tabi olabilir.
USUL
Türkiye Cumhuriyeti Devleti aleyhine açılan (33322/07) nolu davanın nedeni, T.C. vatandaşı Turan Çerikçinin (başvuran) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesine 1 Ağustos 2007 tarihinde İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına ilişkin Sözleşmenin (Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi - AİHS) 34. maddesi uyarınca yapmış olduğu başvurudur.
Başvuran, Ankara Barosu avukatlarından S. Karaduman ve S. Şahin tarafından temsil edilmektedir.
OLAYLAR
I. DAVANIN KOŞULLARI
Başvuran 1958 doğumludur ve İstanbulda ikamet etmektedir.
Olayların meydana geldiği dönemde, Beyoğlu Belediyesinde memur olan başvuran, Kamu Emekçileri Sendikaları Konfederasyonuna (KESK) bağlı Tüm belediye ve yerel yönetim hizmetleri emekçileri sendikasının (Tüm. Bel.Sen) üyesiydi.
1 Mayıs 2007 tarihinde, başvuran, 1 Mayıs 2007 tarihinde görev yerini terk ettiği gerekçesi ile hakkında açılan disiplin soruşturması hususunda bilgilendirilmiştir.
4 Mayıs 2007 tarihinde, başvuran, savunma layihasını sunmuştur. Başvuran, 1 Mayıs 2007 tarihinde KESKin çağrısı üzerine, işçi bayramını kutlamak için ulusal bir etkinliğe katıldığını belirtmiştir.
9 Mayıs 2007 tarihinde, başvuran, görev yerini terk etmekten disiplin cezası başlığı taşıyan bir uyarı yazı almıştır.
Başvuran, Beyoğlu Belediyesinde sözkonusu karara itiraz etmiştir. Başvuran, sözkonusu cezanın, sendika haklarını güvence altına alan ulusal hükümlere aykırı olduğunu belirtmiştir.
9 Mayıs 2007 tarihinde, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 125 A maddesi uyarınca başvuranın başvurusu reddedilmiştir.
HUKUK
Başvuran, aldığı uyarı yazısı nedeniyle AİHSnin 11. maddesinin ihlal edildiği değerlendirmesinde bulunarak toplantı özgürlüğü hakkına saygı gösterilmediğini iddia etmektedir. Bilahare başvuran, uyarı yazısına itiraz etmek için iç hukukta başvuru yolunun bulunmayışından şikayetçi olmaktadır ve AİHSnin 13. maddesine atıfta bulunmaktadır.
Hükümet sözkonusu iddialara itiraz etmektedir. Özellikle, Hükümet, idareyi devlet memurlarının karşısına getiren ihtilafların, AİHS ve protokolleri ile bağlantılı olmadığını savunmaktadır.
AİHM, sözü edilen Karaçay kararında böyle bir itirazı reddettiğini hatırlatmaktadır. Ayrıca AİHM, başvurunun AİHSnin 35. maddesinin 3. paragrafı çerçevesinde başka hiçbir kabuledilemezlik unsuru içermediğini tespit etmektedir. Dolayısıyla AİHM, başvuruyu kabuledilebilir ilan etmektedir.
Esas ile ilgili olarak, AİHM, sözü edilen Karaçay kararında benzer şikayetleri inceleme imkanı olduğunu ve AİHSnin 11. ve 13. maddelerinin ihlal edildiği sonucuna ulaştığını hatırlatmaktadır. AİHM, mevcut davada sözkonusu içtihadından sapmak için hiçbir neden görememektedir. Ayrıca Hükümet, işbu davada farklı bir sonuca ulaşmak için ikna edici hiçbir tespit ve argüman sunmamaktadır. Bu itibarla AİHM, sözkonusu hükümlerin ihlal edildiği sonucuna ulaşmıştır.
AİHSnin 41. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, başvuran, 5.000 Euro manevi tazminat ve 1.000 Euro yargılama masraf ve gideri talebinde bulunmaktadır. Hükümet, sözkonusu iddialara itiraz etmektedir.
AİHM, belge sunulmamasını göz önüne alarak, yargılama masraf ve giderlere ilişkin talebi kabul edemeyecektir. Buna karşın hakkaniyete uygun olarak AİHM, Avrupa Merkez Bankasının marjinal kredi kolaylıklarına uyguladığı orana üç puanlık bir artış eklenerek belirlenen gecikme faizi ile birlikte 1.800 Euro manevi tazminat ödenmesine hükmetmektedir.
BU GEREKÇELERE DAYALI OLARAK, AİHM, OYBİRLİĞİYLE,
1. Başvurunun kabuledilebilir olduğuna;
2. AİHSnin 11. ve 13. maddelerinin ihlal edildiğine;
3. a) AİHSnin 44/2 maddesi gereğince kararın kesinleştiği tarihten itibaren üç ay içinde ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden Türk Lirasına çevrilmek üzere, Savunmacı Devlet tarafından başvurana her türlü vergiden muaf tutularak 1.800 Euro (bin sekiz yüz Euro) manevi tazminat ödenmesine;
b) Sözkonusu sürenin bittiği tarihten itibaren ödemenin yapılmasına kadar Hükümet tarafından, Avrupa Merkez Bankasının o dönem için geçerli olan faiz oranının üç puan fazlasına eşit oranda basit faiz uygulanmasına;
4. Adil tatmine ilişkin diğer tüm taleplerin reddine;
KARAR VERMİŞTİR.
İşbu karar Fransızca olarak hazırlanmış ve AİHMnin İç Tüzüğünün 77. maddesinin 2. ve 3. paragraflarına uygun olarak 13 Temmuz 2010 tarihinde yazılı olarak bildirilmiştir. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy