(AİHS. m. 6, 34, 35, 41, 44, Protokol No 1)
(Başvuru no. 4387/08)
KARAR
STRAZBURG
3 Kasım 2011
İşbu karar AİHS'nin 44/2 maddesinde belirtilen koşullar çerçevesinde kesinleşecektir. Şekli düzeltmelere tâbi olabilir.
USUL
Türkiye Cumhuriyeti aleyhine açılan 4387/08 no'lu davanın nedeni Necati Erol adlı T.C. vatandaşının ("başvuran") Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'ne ("AİHM") 15 Ocak 2008 tarihinde, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Sözleşme'nin ("AİHS") 34. maddesi uyarınca yapmış olduğu başvurudur.
Başvuran, AİHM önünde Bursa Barosu avukatlarından A. F. Demirkan tarafından temsil edilmiştir.
OLAYLAR
DAVA OLAYLARI
Başvuran 1933 doğumlu olup Bursa'da ikamet etmektedir.
2004 yılında Karayolları Genel Müdürlüğü, başvurana ait bir arsaya, yol inşaatı için resmi bir kamulaştırma işlemi yapmaksızın el koymuştur. Başvuran, mülkiyetinin fiili kamulaştırılmasından dolayı tazminat talebiyle Karacabey Hukuk Mahkemesi'nde dava açmıştır. Tazminat olarak mahkemeden 5.500 Türk Lirası talep etmiş, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuştur.
29 Aralık 2005 tarihinde Karacabey Hukuk Mahkemesi, başvurana ait arsanın fiili kamulaştırılmasından dolayı talep ettiği üzere 5.500 TL ödenmesine hükmetmiştir. Başvuran sözkonusu miktarı almak için Bursa İcra Dairesinde icra işlemlerini başlatmıştır (dosya no. 2006/2198).
29 Mayıs 2006 tarihinde Yargıtay, ilk derece mahkemesinin kararını onamıştır.
Başvuran, önceki dava sırasında elde edilen ve arsaya başvuranın talep ettiğinden daha yüksek değer biçen bilirkişi raporu ışığında, ek tazminat talebinde bulunmak için Karacabey Hukuk Mahkemesi'nde ek dava açmıştır.
2 Kasım 2006 tarihinde Karacabey Hukuk Mahkemesi başvurana, yasal faiziyle birlikte 93,491 TL ödenmesine karar vermiştir. Başvuran, hükmedilen miktarı almak için Bursa İcra Dairesinde yeni bir icra işlemi başlatmıştır (dosya no. 2009/2816).
13 Mart 2007 tarihinde Yargıtay, Karacabey Hukuk Mahkemesi'nin kararını onamıştır.
20 ve 24 Mart 2009 tarihlerinde idare, Bursa İcra Dairesi önündeki dosyalara dayalı olarak sırasıyla 789,091 TL ve 142,079 TL ödeme yapmıştır. Başvuranın sunduğu bilgilere göre, ödemesi yapılmamış icra dosyası kalmamıştır.
HUKUK
I.AİHS'İN 6/1 VE 1 NO'LU PROTOKOL'ÜN 1. MADDESİNİN İHLAL EDİLDİĞİ İDDİASI
Başvuran, lehine verilen, infaz edilebilir ve bağlayıcı nitelikteki kararları yetkililerin tam olarak ve uzun süre yerine getirmemesinin AİHS'in 6. maddesi uyarınca mahkemeye başvurma hakkını ve 1 No.'lu Protokol'ün 1. maddesi uyarınca mülkiyetin serbestçe kullanımı hakkını ihlal ettiğinden şikâyetçi olmuştur.
AİHM, AİHS'in 35/3 maddesi bağlamında bu şikâyetlerin açıkça dayanaktan yoksun ve başka açılardan bakıldığında da kabuledilemez olmadığı kanısındadır. Dolayısıyla sözkonusu şikâyetler kabuledilebilir ilan edilmelidir.
AİHM, yetkililerin Karacabey Hukuk Mahkemesi'nin kararlarından doğan borçların ödemesini Mart 2009'da yapmış olmasına rağmen, Hükümetin başvuranın lehine verilen kararların uygulanmasında meydana gelen 34 aylık gecikmeyi haklı gösterecek herhangi bir açıklama yapmadığını gözlemler.
AİHM mevcut davadakine benzer meseleleri ele alan davalarda sıklıkla, AİHS'nin 6/1 maddesinin ve 1 No'lu Protokolün 1. maddesinin ihlal edildiğini tespit etmiştir (bkz., örneğin; Burdov - Rusya, 59498/00; Kaçar ve Diğerleri - Türkiye, 38323/04, 38379/04, 38389/04, 38403/04, 38423/04, 38510/04, 38513/04 ve 38522/04 ve Burdov - Rusya (no. 2), 33509/04). Söz konusu davada AİHM'nin farklı bir sonuca ulaşmasını sağlayacak herhangi bir görüş bulunmamaktadır.
Dolayısıyla AİHM, yetkililerin Karacabey Hukuk Mahkemesi'nin kararlarını gereğince yerine getirmemesi nedeniyle, AİHS'in 6/1 maddesinin ve 1 No'lu Protokol'ün 1. maddesinin ihlal edildiğini tespit etmiştir.
II. AİHSİN 41. MADDESİNİN UYGULANMASI
A.Tazminat ve yargılama masraf ve giderleri
Başvuran, arsasının fiili kamulaştırılmasından ötürü mahrum bırakıldığı potansiyel kira gelirine karşılık olarak 46,000 TL (yaklaşık 22,200 Euro) maddi tazminat talep etmiştir. Manevi tazminata ilişkin olarak, iç hukukta verilen kararın ödemesinin yapılmamasından dolayı endişe ve sıkıntıya maruz kaldığını iddia etmiş ve söz konusu tazminat miktarının AİHM tarafından belirlenmesini talep etmiştir. Başvuran, yargılama masraf ve giderlerine ilişkin olarak, miktarın belirlenmesini AİHM'e bırakarak, avukatının dava üzerinde yürüttüğü çalışma için ödeme yapılmasına hükmedilmesini AİHM'den talep etmiştir.
Hükümet, taleplere itiraz etmiştir.
AİHM, nihai kararların icrasının gecikmesinden dolayı AİHS'in 6/1 maddesinin ve 1 No'lu Protokolün 1. maddesinin ihlal edilmiş olduğunu kaydeder.
AİHM ayrıca, iç hukukta başvuranın lehine verilen bir karar yerine getirildiğinde, bu kararın borcuna ilişkin olarak ödemeye hükmetmeyeceğini kaydeder. Bu itibarla AİHM, tespit edilen ihlal ile talep edilen maddi tazminat arasında illiyet bağı görememektedir. Bu nedenle talebi reddeder.
Diğer yandan AİHM, başvuranın sadece ihlal tespitiyle giderilemeyecek manevi zarara uğramış olduğu kanısındadır. Sonuç olarak, davanın koşulları, özellikle iç hukukta verilen kararın icrasında meydana gelen gecikme göz önüne alındığında ve hakkaniyete uygun bir değerlendirmeyle, başvurana 3,000 Euro manevi tazminat ödenmesine hükmeder.
Yargılama masraf ve giderleri ile ilgili olarak, AİHM içtihadına göre, başvuran yargılama masraf ve giderlerinin geri ödemesini ancak bunların gerçekliği, gerekliliği ve oranlarının makul yapısı ortaya konduğu sürece elde edebilir. Mevcut davada bu talebi destekleyen, miktara ilişkin görüş beyan edilmemesi nedeniyle AİHM, bu başlık altında herhangi bir ödeme yapılmamasına hükmeder.
B.Gecikme faizi
AİHM, gecikme faizinin, Avrupa Merkez Bankası'nın marjinal kredi faiz oranına üç puanlık bir artış eklenerek belirlenmesini uygun görmektedir.
BU GEREKÇELERE DAYANARAK AİHM OYBİRLİĞİYLE,
1.Başvurunun kabuledilebilir olduğuna;
2.AİHS'in 6/1 maddesinin ve 1 No'lu Protokol'ün 1. maddesinin ihlal edildiğine;
3.(a) Savunmacı devletin başvurana, AİHS'in 44/2 maddesi uyarınca kararın kesinleştiği tarihten itibaren üç ay içinde, ödeme tarihinde geçerli olan kur üzerinden Türk Lirasına çevrilmek ve uygulanabilecek tüm vergilerden muaf tutulmak üzere:
3.000 (üç bin) Euro manevi tazminat ödemesine;
(b) Yukarıda belirtilen üç aylık sürenin sona erdiği tarihten ödemenin yapılmasına kadar geçen süre için, sözkonusu meblağlara, Avrupa Merkez Bankası'nın anılan dönem için geçerli olan marjinal kredi faiz oranına üç puanlık bir artış eklemek suretiyle belirlenecek basit faiz uygulanmasına;
4.Adil tatmine ilişkin diğer taleplerin reddine
KARAR VERMİŞTİR.
İşbu karar İngilizce olarak hazırlanmış ve AİHM İç Tüzüğü'nün 77. maddesinin 2. ve 3. paragrafları uyarınca 3 Kasım 2011 tarihinde yazılı olarak tebliğ edilmiştir. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy