(AİHS m. 6, 14, 41)
Başvuru no: 6210/73
USUL VE ESAS (Özet)
Mahkeme, Esas hakkında verdiği 28 Kasım 1978 tarihli kararında (bk. sıra no. 31), Sözleşmenin 6(3)(e) bendinin ihlal edildiğine, 14. madde bakımından inceleme yapmanın gerekli olmadığına, başvurucu Luedickein iç hukuktaki yargılamada ödediği çevirmen ücretlerinin Alman Hükümeti tarafından başvurucuya geri ödenmesine karar vermiş ve 50. maddenin uygulanması bakımından diğer sorunları saklı tutmuştur.(2)
Hükümet temsilcisi, 23 Şubat 1979 ve 20 Haziran 1979 tarihlerinde Mahkemeye verdiği dilekçelerde, başvurucu Luedickein masrafların karşılanacağı taahhüt edilerek anlaşmanın sağlanmış olduğunu, başvurucu Belkacem bakımından Komisyon ve Mahkeme önündeki yargılama için avukat masraflarının adli yardım yoluyla karşılanmış olduğunu, bu nedenlerle bu iki başvurucu bakımından davanın düşürülmesi gerektiğini; başvurucu Koç bakımından avukatının kendisine ödenmesini istediği masraflar için anlaşmanın sağlandığını belirterek, bu başvurucu bakımından da davanın düşürülmesi gerektiğini belirtmiştir.(3-6)
Mahkeme Başkanı Komisyonu görüş bildirmeye davet etmiş, Komisyon Luedicke ve Koçun durumuna katılmış, başvurucu Belkacemin avukatının ise ek olarak 2 bin 171 DM talep ettiğini belirtmiştir. Hükümet temsilcisi, bu avukata adli yardım verildiği gerekçesiyle, taleplerine katılmamıştır.(8-10)
KARAR GEREKÇESİ (Özet)
I. Sözleşmenin 41 ve 39 (Eski 50 ve Mahkeme Eski İçtüzüğünün 47(2)). maddeleri
Mahkemenin 28 Kasım 1978 tarihli Esas hakkındaki kararından bu yana, Hükümet ile başvurucular Luedicke ve Koçun avukatları arasında anlaşmaya varıldığı bildirilmiştir. Mahkeme İçtüzüğünün 50. maddesinin beşinci fıkrası gereğince Mahkeme, Komisyonun görüşü doğrultusunda bu anlaşmaların adilane olduğundan kuşku duymamaktadır. Buna göre Mahkeme, İçtüzüğün 47(2). fıkrası gereğince bu iki başvurucu bakımından davanın düşürülmesine karar verir.(13)
Başvurucu Belkacemin ödenmesini talep ettiği çeviri masrafları ile iç hukuk yollarını izlerken yaptığı giderler bakımından bir sorun bulunmamaktadır. Çünkü Mahkemenin esas hakkındaki kararından sonra çeviri masraflarının alınmasından vazgeçilmiş, öte yandan iç hukuk yollarının izlenmesi sırasında yapılan masraflar için Mahkemeden talepte bulunulmamıştır.(14)
Belkacemin avukatı Strasbourg organları önündeki masrafları için 2 bin 171 DM talep etmiştir. Başvurucu Belkaceme Komisyon önündeki yargılama için adli yardım verilmiştir. Davanın Mahkemeye havale edilmesinden sonra ise başvurucu, avukatına bir ödeme yaptığını ileri sürmemiştir. Buna göre başvurucu hiç bir masrafta bulunmamış olup 50. madde bakımından giderilmesi gereken bir kaybı bulunmamaktadır. Bu dava bakımından zarar gören kişi başvurucu Belkacemdir. Başvurucunun avukatı kendiliğinden 50. maddeye göre adil karşılık verilmesini talep edemez; öte yandan avukat kendi iradesiyle, ücret tarifesi de dahil, adli yardım şartlarını kabul etmiştir. Adli yardımdan verilen avukatlık ücretinin miktarı konusundaki problem, Avrupa Konseyi organlarının yetki alanı içine girer. Sözleşmenin 58. maddesine göre, adli yardım tarifesi içinde davaya bakan avukatlara yeterli bir ücret verilmesi için Komisyona yeterli bütçe vermek, Konseyin görevidir.(15)
Buna göre Başvurucu Belkacem namına yapılan talep yersizdir.(16)
Bu Gerekçelerle Mahkeme Oybirliğiyle,
1. Başvurucular Luedicke ve Koç bakımından davanın düşmesine;
2. Başvurucu Belkacem adına yapılan talebin reddine
Karar Vermiştir.
SON KARARIN YERİNE GETİRİLMESİ
BAKANLAR KOMİTESİ: DH (83) 4; 23.03.1983
Hükümetin verdiği bilgiye göre: Başvurucu Luedicke ve başvurucu Koç bakımından öngörülen ödemeler yapılmış, başvurucu Belkacemin avukatının istediği masraflar ise Mahkeme tarafından yerinde görülmemiştir. Hükümet tarafından alınan tedbirler Mahkemenin kendisi tarafından incelenip çözüme kavuştuğu kabul edildiği için, Alman Hükümeti daha fazla tedbir almanın gerekli olmadığını düşünmektedir. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy