(AİHS m. 3, 13, 37, Protokol No 11) (765 S. K. m. 243)
Başvuru No: 28504/95
OLAYLAR
Davanın temelinde Türkiye Cumhuriyetine karşı verilen 28504/95 sayılı başvuru dilekçesi bulunmaktadır. Söz konusu Devletin uyruğuna tabi Bay Kutay Merinç (Başvuru sahibi) însan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunması Sözleşmesinin (Sözleşme) eski 25. maddesi gereğince, 14 Haziran 1995 tarihinde Avrupa însan Hakları Komisyonuna (Komisyon) başvurmuştur.
Başvuru sahibi Mahkemede Ankara avukatlarından S. Sanhan tarafından temsil edilmektedirler. Türk hükümeti (Hükümet) ise Avrupa Konseyi ile İnsan Hakları nezdinde Genel Müdür Yardımcısı olan Müşavir E. Işcan tarafından temsil edilmektedir.
Başvuru sahibi Dev-Yol illegal örgütünün eylemlerine katıldığı gerekçesiyle 2 Mayıs 1989 tarihinde yakalanmış ve 22 Mayıs 1989 tarihine kadar göz altına alınmıştır. Bu tarihte Ankara Adli Tıp Enstitüsünün bir Adli Tabibi tarafından muayene edilmiştir. Tabibe göre vücudunda darbe ve yara izine rastlanmamıştır. Aynı gün Soruşturma Hakimi başvuru sahibinin tevkif edilmesi talimatını vermiştir.
24 ve 26 Mayıs 1989 tarihlerinde başvuru sahibi yeniden tıbbi muayenelerden geçirilerek, tanzim edilen raporlarda her iki kolunda yara izine rastlandığı ve 15 gün çalışma engelinin bulunduğu ifade edilmiştir.
12 Ekim 1989 tarihinde (Ankara) Yenimahalle ilçesi Cumhuriyet Savcısı başvuru sahibini sorgulayan iki polisi Türk Ceza Kanununun 243. maddesi gereğince zorla itiraf ettirmek amacıyla işkenceye başvurmak isnadıyla Ankara Ağır Ceza Mahkemesine sevk etmiştir.
18 Aralık 1990 tarihinde, Ankara Ağır Ceza Mahkemesi her iki polisi 4 yıl ikişer ay hapis cezasına mahkum edip 2 ay ve 15 gün süresince görevlerini icra etmelerini men etmiştir.
Polisler bu kararı bir üst Mahkemeye göndererek temyizini talep etmişlerdir. 25 Eylül 1991 tarihli kararla Mahkeme maddi hata sebebiyle ilgili kararı bozarak dosyayı yeniden incelenmek üzere Ağır Ceza Mahkemesine geri göndermiştir.
KARAR
Başvuru sahibi, Sözleşmenin 3 ve 13. Maddesinin ihlal edilerek gözaltında kaldığı süre içinde kötü muameleye tabi tutulduğunu ve Türk hukuk sisteminde hakkını arayacak bir imkana sahip olmadığını iddia etmiştir.
Dava, Sözleşmeye Ek 11 numaralı Protokolünün 5/2 maddesi uyarınca l Kasım 1998 tarihinde Mahkemeye sevk edilmiştir. 9 Ekim 2001 tarihinde tarafların gözlemlerini derledikten sonra Mahkeme başvurunun kabul edilebilirliğini açıklamıştır.
18 Ekim 2002 tarihinde Mahkeme katibi, Sözleşmenin 38/1-b maddesi uyarınca dostane çözüm önerisini taraflara götürmüştür. 6 Kasım 2002 ve 25 Mart 2003 tarihlerinde başvuru sahibi ve Hükümet davanın dostane çözümünü kabul ettiklerini belirtir yazılı beyanlarını Mahkemeye sunmuşlardır.
Bunun üzerine Mahkeme 17 Haziran 2003 tarihinde sorumlu Devlet tarafından başvuru sahibine maddi manevi tazminat olarak "ex gratia" toplam 26.000 Euro ödenmesine ve dosyanın Büyük Daireye gönderilmesine mahal olmadığına oybirliğiyle karar vermiştir.
Full & Egal Universal Law Academy