(AİHS. m. 6, 13, 37)
(Başvuru no: 42433/98)
KARAR
STRAZBURG
3 Nisan 2003
Türk vatandaşı olan başvuranlar, Ahmet Batmaz, Mustafa Yıldız ve Mehmet Yıldız, sırasıyla, 1940, 1965 ve 1926 doğumlu olup Diyarbakır'da ikamet etmektedir. Başvuranlar, Mahkeme önünde, Diyarbakır'da görev yapmakta olan Sn. M.E. Aktar tarafından temsil edilmektedir.
A. DAVANIN KOŞULLARI
Tarafların sunduğu şekliyle davanın koşulları aşağıdaki gibi özetlenebilir.
3 Ocak 1996 tarihinde başvuranlar, Diyarbakır Belediyesi'nin, Diyarbakır Kaynartepe'de kendilerine ait arsalara, kamulaştırmaksızın, el koyduğu gerekçesiyle, Diyarbakır ilk Derece Mahkemesinde dava açmıştır.
Başvuranların tazminat artırımı talebini müteakip, Diyarbakır ilk Derece Mahkemesi başvuranlara karar tarihinde geçerli oran olan yıllık %30 yasal faizle birlikte ek bir tazminatın yanısıra verilmesine karar vermiştir, işletilen faiz oranı, 3 Ocak 1996 tarihinde, her başvuran için sabitlenmiştir. Belediyenin itirazıyla ilgili olarak, Yargıtay, ilk derece mahkemesinin başvuranlar için verdiği kararı onamıştır.
Başvuranlar, İstanbul İcra Dairesi aracılığıyla kararın uygulanmasına yönelik işlemlere başlamış ve ek tazminatın ödenmesi için Belediye malları üzerine haciz koydurmuştur. Haciz emrini takiben, Belediye Diyarbakır icra Hakimliğine itirazda bulunmuş ve müsadere işlemlerinin durdurulmasını istemiştir, itiraz dilekçesinde ilgili Belediye, mallarına haciz konulamayacağını, çünkü, belediyeye ait malların, Belediye Meclis kararıyla, kamu yararı için Hazineye devredildiğini savunmuştur. 2 Ekim 1997 tarihli kararıyla Diyarbakır İcra Hakimliği el koyma işlemlerinin durdurulmasına karar vermiştir.
Hükümet, başvuranların, 4 Şubat 2000 tarihinde, Diyarbakır Belediyesi ile bir protokol imzaladıklarına işaret etmiştir. Protokole göre, başvuranlar, Diyarbakır icra Dairesindeki başvurularını geri çekeceklerdir. 8 Şubat 2000 tarihinde, başvuranlara aşağıdaki miktarlar ödenmiştir:
Ahmet Batmaz: 2.565.000.000 TL
Mustafa Yıldız: 4.747.000.000 TL
Mehmet Yıldız: 2.020.000.000 TL
Diyarbakır Valiliğine yazdığı 29 Mart 2002 tarihli yazısında, başvuranların temsilcisi, Belediye aleyhindeki tüm iddialarından vazgeçtiklerini bildirmiştir.
ŞİKAYETLER:
1. Başvuranlar, 1 No'lu Protokolün 1. maddesi bağlamında, kendilerine ait arazilere el konulmasına karşılık olarak verilen ek tazminatın ödenmemesinin, mülkiyet haklarını ihlal ettiğini ileri sürmüştür.
2. Başvuranlar, Sözleşmenin 6/1 maddesi uyarınca, Diyarbakır İcra Hakimliğinin haciz işlemlerini durdurma kararının adil yargılanma haklarını ihlal ettiğini ileri sürmüştür. Bu açıdan, başvuranlar, ilk derece mahkemesinin ek tazminat kararının uygulanmasını sağlayacak etkili iç hukuk yolu olmadığı savunmuştur.
3. Son olarak başvuranlar, Sözleşmenin 13. maddesi uyarınca, yetkili makamların ek tazminatı ödememesinden kaynaklanan zararlarını telafi edecek etkili iç hukuk yolu bulunmadığını iddia etmiştir.
HUKUK:
Mahkeme, başvuranların, 3 Haziran 2002 tarihli yazıyla, Hükümetin 18 Nisan 2002 tarihli görüşlerine cevaben hazırlayacakları yazılı görüşlerini 15 Temmuz 2002 tarihine dek Mahkemeye sunmaya davet edildiğini gözlemlemektedir.
22 Ağustos 2002 tarihinde, başvuranlara, başvurularının kabuledilebilirliği ve esası üzerinde görüş sunmaları için tanınan sürenin dolduğu ve süre uzatma talebinde bulunulmadığı hatırlatılmıştır. Başvuranlar Sözleşmenin 37/1 maddesi konusunda uyarılmıştır. Bu maddeye göre, Mahkeme, başvuranın başvurusunu takip etme niyetinde olmadığı sonucuna varırsa, davanın zabıtlardan düşülmesine karar verebilir.
5 Aralık 2002 tarihli yazıyla, Mahkemeye herhangi bir görüş ulaşmadığı ve Mahkemenin davayı kayıtlardan düşürebileceği başvuranlara tekrar hatırlatılmıştır. Başvuranların temsilcisi bu yazıyı 17 Aralık 2002 tarihinde almıştır.
Mahkeme, başvuranların, Diyarbakır Belediyesinden ek tazminat aldıklarına ve 29 Mart 2002 tarihli yazıyla tüm iddialarından vazgeçtiklerini bildirdiklerine ilişkin Hükümetin iddialarını dikkate almaktadır.
Bu koşullarda, başvuranların Sözleşmenin 37/1 (a) maddesi uyarınca başvurularını takip etme niyetinde olmadıkları sonucuna varan Mahkeme, davanın birinci, ikinci ve üçüncü başvuranlarla ilgili kısmının incelenmesinin devamını gerektiren 37/1 maddenin son cümlesi anlamında, insan haklarıyla ilgili genel kamu yararı görmemektedir.
Dolayısıyla, başvuru kayıtlardan düşülmelidir.
Bu nedenlerden dolayı Mahkeme, oybirliğiyle, başvurunun dava kayıtlarından düşürülmesine karar vermiştir.
Full & Egal Universal Law Academy