(AİHS. m. 6, 37)
(Başvuru no:897/03)
Kararın Özeti (Dostane Çözüm)
10 Temmuz 2007
OLAYLAR
Başvuran Tahir Gürel, 1954 doğumlu Türk vatandaşı olup Kütahya'da ikamet etmektedir. Başvuran, AİHM önünde İzmir Barosu avukatlarından M. B. Payas tarafından temsil edilmektedir.
Tarafların ifadelerine göre dava nedeni olaylar şu şekilde özetlenebilir.
7 Şubat 1996 tarihinde, başvuran, sağ elinin dört parmağının kopmasıyla neticelenen bir iş kazası geçirmiştir. Beş buçuk ay tedavi görmüş ve bu süre zarfında tüm tedavi masrafları Sosyal Sigortalar Kurumu (SSK) tarafından karşılanmıştır.
9 Ağustos 1996 tarihinde başvuran, Simav Asliye Hukuk Mahkemesi'ne başvurarak, işveren SETAŞ aleyhine maddi ve manevi tazminat davası açmıştır. Başvuran, işvereninin iş yeri güvenliğini sağlama yükümlülüğünü yerine getirmemesi sebebiyle mağdur olduğunu savunmuştur.
15 Ocak 1997 tarihinde hakim bilirkişiyle birlikte olay yerini keşfe gitmiş ve iki tarafında görgü tanıklarını dinlemiştir. 17 Ocak 1997 tarihinde ise bilirkişi raporunu sunmuştur.
Simav Asliye Hukuk Mahkemesi, 12 Kasım 1997 tarihli duruşmada, Adli Tıp Kurumu'ndan başvuranın maluliyet oranını tespit eden bir rapor hazırlamasını istemiştir. Ancak Adli Tıp Kurumu istenen raporun, taraflar arasında bilirkişi raporu hakkında yapılması olası itirazların çözüme kavuşması konusunda yetkili organ olan SSK'ya bağlı Sağlık Üst Kurulu tarafından düzenlenmesi gerektiğini bildirmiştir. İhtilafın devam etmesi yahut Simav Asliye Hukuk Mahkemesi'nin ek görüş talebinde bulunması halinde, Adli Tıp Kurumu'na başvuru yapılması mümkündür.
Başvuranın %36,2 oranında iş göremezliğini belirten Sosyal Sigortalar Kurumu Yüksek Sağlık Kurulu'nun raporu, Simav Asliye Hukuk Mahkemesi'ne 26 Aralık 2001 tarihli duruşmada ulaşmıştır. Başvuran, bu rapora itiraz etmiştir. Aynı gün, SETAŞ, aynı Mahkeme önünde bulunan 2001/476 sayılı dosya ile bu davanın birleştirilmesi talebinde bulunmuştur. Ayrıca, SSK tarafından, SETAŞ ve başvuranın alt işvereni aleyhine Kurum tarafından başvurana ödenen tedavi masraflarının iadesi için dava açılması söz konusu olmuştur. Mahkeme, bu talebi kabul etmiştir.
13 Mart 2002 tarihinde, Adli Tıp Kurumu, başvuranın % 36,2 oranında iş göremezliğine ilişkin görüşünü bildirmiştir.
10 Haziran 2002 tarihinde Simav Asliye Hukuk Mahkemesi'nin talebi üzerine, bilirkişi kurulu, tarafların iş kazasının oluşunda sorumluluklarını içeren raporu Mahkeme'ye sunmuştur. Bilirkişilere göre, SETAŞ %40, alt işveren H.K %25 ve başvuran % 35 oranında sorumlu bulunmuştur.
Simav Asliye Hukuk Mahkemesi, 26 Kasım 2002 tarihinde, Adli Tıp Kurumu'nun görüşü ve 10 Haziran 2002 tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda, başvurana 900.000.000TL (dokuz yüz milyon) manevi tazminat ödenmesine karar vermiştir. Mahkeme, tedavi masraflarının SSK tarafından ödendiğini göz önünde bulundurarak, başvuranın maddi tazminat talebini reddetmiştir.
Bu karar, 5 Haziran 2003 tarihinde Yargıtay tarafından onanıp kesinleşmiştir.
ŞİKAYET
Başvuran, AİHS'nin 6. maddesine atıfta bulunarak davasının makul bir süre içerisinde görülmediğinden şikayetçi olmaktadır.
HUKUKA DAİR
AİHM, Hükümet'ten izleyen beyanı almıştır:
"Türkiye Cumhuriyeti Hükümeti, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi önünde bulunan başvurunun dostane çözüme kavuşturulması bakımından başvuran Tahir Gürel'e karşılıksız olarak 5.500 ( beş bin beş yüz) Euro tutarında ödeme yapmayı önermektedir.
Bu miktar maddi, manevi her türlü tazminat ile masraf ve harcamaları kapsamakta olup tüm vergilerden muaf olarak, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin AİHS'nin 37§1 maddesi uyarınca verdiği kararın bildirilmesine müteakip üç ay içinde ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden Y.T.L.' ye çevrilmek suretiyle ödenecektir. Ödemenin öngörülen süre içerisinde yapılmaması durumunda, söz konusu sürenin bittiği tarihten itibaren ve ödemenin yapılmasına kadar geçecek süre için Avrupa Merkez Bankası'nın o dönem için geçerli faizinin üç puan fazlasına eşit oranda basit faiz uygulanacaktır. Bu tutarın ödenmesi, davanın nihai çözüme kavuşturulmasını teşkil edecektir."
AİHM, başvuran taraf tarafından imzalanan izleyen beyanı almıştır:
"Başvuranın temsilcisi olarak Türk Hükümeti'nin, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi önünde bulunan başvuruyu dostane çözüme kavuşturmak üzere başvuran Tahir Gürel'e karşılıksız olarak 5.500 (beş bin beş yüz) Euro tutarında ödeme yapmayı teklif ettiğini not ederim.
Bu miktar maddi, manevi her türlü tazminat ile masraf ve harcamaları kapsamakta olup tüm vergilerden muaf olarak, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi'nin AİHS'nin 37§1 maddesi uyarınca verdiği kararın bildirilmesine müteakip üç ay içinde ödeme tarihindeki döviz kuru üzerinden Y.T.L.' ye çevrilmek suretiyle ödenecektir. Ödemenin öngörülen süre içerisinde yapılmaması durumunda, söz konusu sürenin bittiği tarihten itibaren ve ödemenin yapılmasına kadar geçecek süre için Avrupa Merkez Bankası'nın o dönem için geçerli faizinin üç puan fazlasına eşit oranda basit faiz uygulanacaktır.
Yapılan bu teklifi kabul etmekte ve Türkiye Cumhuriyeti aleyhindeki başvuruyla ilgili tüm şikâyetlerden vazgeçmekteyim. Davanın nihai sonuca ulaştığını beyan etmekteyim."
AİHM, tarafların üzerinde uzlaştıkları dostane çözüm anlaşmasını dikkate almakta, bu antlaşmanın, Sözleşme eki ve Protokollerde tanımlanan İnsan Haklarına saygı ilkesine uygun olduğuna ve başvurunun sürdürülmesinde herhangi bir kamu yararı bulunmadığına kanaat getirmektedir (Sözleşme'nin 37§1 in fine). Sonuç olarak, AİHS'nin 29§3. maddesinin uygulanmasına son verilmesi ve davanın kayıttan düşürülmesi uygun bulmuştur.
BU GEREKÇELERE DAYALI OLARAK, AİHM, OYBİRLİĞİYLE,
Davanın, kayıttan düşürülmesine karar vermiştir. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy