T.C. BAKIRKÖY 1. FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
ESAS NO: 2018/476
KARAR NO: 2019/232
DAVA: Cezai Şartın Tahsili
DAVA TARİHİ: 20/11/2018
KARAR TARİHİ: 20/06/2019
KARAR YAZIM TARİHİ : 01/07/2019
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhinde açılan davanın, Mahkememizde yapılan açık yargılaması sonunda :
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ :
DAVA ; Tespit talep edenler vekili dilekçesi ile, müvekkilleri ile aleyhinde tespit talep edilenler arasında 06/10/2017 tarihli Marka sözleşmesi akdedildiğini ve işbu sözleşmeye göre tarafların "..." ibareli kök markaları, kök markalara ilişkin görselleri, işaretleri ve logoları sözleşmede belirttiği şekilde kullanmayı kabul ve taahhüt ettiklerini, ancak karşı tarafça marka sözleşmesinin ilgili hükmülerini ihlal edici bir takım eylemlerde bulunulduğunu, karşı yanların müteaddit kereler ihtarname ile uyarılmalarına ve kendi asılsız iddialarının aksine halen marka sözleşmesini ihlal ettiklerini, karşı yanın instagram isimli sosyal paylaşım sitesinde yer alan https://www.instagram.com/..../ adresindeki şirket sayfasında kullanılan bir takım görsellerde kök markanın marka sözleşmesinde aykırı bir biçimde kullanıldığını iddia ederek, davalıların taraflar arasındaki 06.10.2017 tarihli Marka Sözleşmesi ve 06.10.2017 tarihli Ayrılık Protokolü'nü ihlal edici eylemleri nedeniyle, Marka Söyleşmesinin 6. maddesi uyarınca şimdilik 50.000 Amerikan Doları cezai şart ödemelerini talep ve dava etmiştir.
CEVAP ; Davalılar vekili cevap dilekçesi ile, davalı şirket yönünden, taraflar arasında imzalanan marka sözleşmesinin 14. Maddesinde, "Marka Sözleşmesine İlişkin İhtilaflarda Uygulanacak Hukuk" başlığı altında İstanbul Tahkim Merkezi'nin nihai ve kesin olarak belirlendiğini, bu tahkim şartının tarafalar arasında değerlendirildiğini ve heyetin kimlerden oluşturulacağının kararlaştırıldığını, tahkim kuralları maddelerine atıflar yapılmış ve kesin olarak İstanbul Tahkim Merkezi'nin ihtilaflara ilişkin başvurulacak yer olarak belirlendiğini, öncelikle tahkim şartı bulunduğundan, işbu davanın HMK 413. Maddesi uyarınca reddi gerektiğini, müvekkili .... şirketinin sözleşmenin imzalandığı ilk günden bu yana dürüstlük kuralı uyarınca sözleşme maddeleriyle bağlı kaldığını, davalıların ise her defasında sözleşmeyi dolanabilecek yeni hamleler yaparak kötü niyetli şekilde menfaat elde etmeye çalıştıklarını, müvekillerinin hiçbir mecrada, sosyal medya yahut herhangi bir ticaret alanında sözleşme hükümlerine aykırı davranmadığını, müvekkili firmanın şirket araçlarında kök markanın kullanıldığı iddialarının da tamamen gerçek dışı ve algı oluşturmak için ortaya atılmış haksız iddialar olduğunu, davacı yanın kendi arabalarını müvekkili firmanın şirket arabaları ile karıştırıdıklarını savunarak, öncelikle işbu davanın Marka Sözleşmesi'nin 14. Maddesinde tahkim şartı bulunduğundan, HMK'nın 413. Maddesi uyarınca dosya üzerinden reddine ve davacı tarafın iddialarının tamamen haksız, mesnetsiz ve kötü niyetli olduğundan davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Ayrıca davalı ... yönünden ise, davacının dayandığı Malatya Pazarı Marka Sözleşmesinin birinci maddesinde, sözleşme taraflarının kimlerden oluştuğunun açık şekilde yazıldığını, sözleşmenin ..., ....A.Ş ile .... Tic.A.Ş arasında olduğunu, müvekkilinin sözleşmenin tarafı olmadığını, bu nedenle husumet düşmeyeceğini beyanla, öncelikle bu müvekkili yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddini istemiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRMESİ VE GEREKÇE :
Dava, 06.10.2017 tarihli marka kullanımına dair protokol gereği, davacı yararına cezai şart bedeli tahakkuk edip etmediği ve davalıların sorumluluk teşkil edip etmediğine ilişkindir. Davacılar vekili açıkça 06/10/2017 tarihli ".... Marka Sözleşmesi" başlıklı sözleşmeye dayanmış olup, sözleşmenin tetkikinden, taraflarının ...,...A.Ş ile....A.Ş olup, davalı ...'nın bu sözleşmeyi ....A.Ş yetkilisi sıfatıyla imzaladığı, şahsi olarak sözleşmenin tarafı olmadığı, dolayısıyla bu sözleşmeye dayalı olarak kendisine husumet yöneltilmesi mümkün değildir. Bu itibarla davacının davalı ...'ya yönelik davasının pasif husumet yokluğu sebebiyle reddine karar vermek gerekmiştir.
Davalı şirket ile ilgili davaya gelince, dayanak sözleşmenin 14. Maddesinde açıkça ve ayrıntılı olarak tarafların işbu sözleşmeden doğacak her türlü ihtilafın çözümünde tahkim yoluna başvurmayı peşinen kabul ettikleri düzenlenmiştir. Davalı vekili esasa cevap süresi içerisinde tahkim ilk itirazında bulunmuştur. HMK'nın 116 maddesi uyarınca, tahkim şartı ilk itirazlardan olup, davalı tarafça ileri sürüldüğünden, davanın tahkimde görülmesi gerektiğinden, davacının bu davalıya yönelik davasınnı ise HMK 116 ve devamı maddeleri gereğince, tahkim şartı nedeniyle usulden reddine karar vermek gerekmiştir. Bu itibarla aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
H Ü K Ü M : Gerekçesi yukarıda açıklandığı üzere ;
1-Davacıların davalı ....A.Ş ne yönelik davasının HMK 116 ve devamı maddeleri uyarınca tahkim şartı nedeni ile USULDEN REDDİNE, Davacıların davalı ...'ya yönelik davasının pasif husumet yokluğu sebebi ile REDDİNE,
2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan harçlar tarifesi gereğince peşin alınan 4.610,93 TL harçtan, 44,40 TL ilam harcının mahsubu ile, 4.566,53 TL fazla harcın, karar kesinleştiğinde ve talebi halinde davacılara iadesine,
3-Karar tarihininde yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesi gereğince red sebebi gözetilerek ve her bir davalı yönünden red sebepleri farklı olduğundan, 3.931,00'şer TL vekalet ücretinin, davacılardan alınarak, davalılara verilmesine,
4-Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin üzerinde bırakılmasına,
5-Davalılar tarafından sarfedilen 18,00 TL giderin, davacılardan alınarak, davalılara verilmesine,
6-Talep halinde kararın taraflara tebliğine,
7-Karar kesinleştiğinde kullanılmayan gider avansının ilgilisine iadesine,
Taraf vekillerinin yüzlerine karşı verilen karar, kararın tebliğinden itibaren 2 hafta süre içerisinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinde istinaf kanun yolu açık olmak üzere, açıkça okunup anlatıldı.20/06/2019
Katip ...
e-imzalıdır
Hakim ...
e-imzalıdır