T.C. BAKIRKÖY 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ
ESAS NO: 2022/470 Esas
KARAR NO: 2022/889
DAVA: Alacak (Ticari Satımdan Kaynaklanan)
DAVA TARİHİ: 20/05/2022
KARAR TARİHİ: 08/11/2022
GEREKÇELİ KARARIN
YAZILDIĞI TARİH : 14/11/2022
Mahkememizde görülmekte olan Alacak (Ticari Satımdan Kaynaklanan) davasının yapılan açık yargılaması sonunda;
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Davacı vekili vermiş olduğu dava dilekçesinde özetle; davacı müvekkili ile davalı arasında bir ticari alım-satım ilişkisi mevcut olduğunu, davacı müvekkilinin, işletmesini geliştirmek ve büyütmek için .... Bankası'nın sağlamış olduğu Finansman Desteği Kredisi'nden yararlanmak istemiş; bu kredi sayesinde, Müracaat Formu'nda gösterilen satıcılara gerekli ödemeleri ilgili banka aracılığı ile yapıp bunun karşılığında da ayakkabı temini sağlamak istemiş olduğunu, davacı müvekkilinin, ilgili bankaya başvururken doldurmuş olduğu 21/10/2020 tarihli Müracaat Formu'nda, anlaşmalı olduğu satıcıların belirtilmiş olup, bu satıcılar arasında ayakkabı alım-satım ticareti ile uğraşan davalı ...'nin de bulunduğunu, Finansman Desteği Kredisi temini sağlandıktan sonra, davalı tarafça 04/11/2020 tarihli bir fatura düzenlenmiş ve davacı müvekkiline gönderilmiş olduğunu, sözleşme kapsamında ödenmesi gerekli olan ücretin tamamının, faturanın düzenlendiği gün ilgili banka tarafından davalıya gönderilmiş olduğunu, davacı müvekkili ile davalı arasındaki ticari alım-satım ilişkisine dayalı olarak düzenlenen fatura bedelinin davacı müvekkili tarafından davalı tarafa ödenmesi ile taraflar arasında bir sözleşme ilişkisi kurulmuş olduğunu, ürünlerin ücretinin davacı müvekkili tarafından fatura düzenlendiği gün banka aracılığı ile davalıya gönderilmiş olmasına rağmen ürünlerin müvekkiline teslim edilmemiş, üstelik müvekkilinin göndermiş olduğu ücretin de iade edilmemiş olduğunu, malların davacı müvekkiline teslim edildiğine dair ispat yükünün davalı tarafta olup, işbu husus yazılı delillerle ispat edilmesi gerektiğini beyanla; fazlaya ilişkin talep ve hakları saklı kalmak kaydıyla; davanın kabulü ile alacaklı oldukları 12.236,40 TL alacağın, dava tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline ve kendilerine iadesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili vermiş olduğu cevap dilekçesinde özetle; iş bu dosyadaki uyuşmazlık ticari nitelikteki alacak davası olduğundan, talep ile ilgili arabuluculuk son tutanağının dosyaya sunulmasının zorunlu olduğunu, davacı tarafından dosyaya sunulan arabuluculuk tutanağının konusunun Bakırköy .. İcra Müdürlüğünün ....E sayılı dosyasındaki itiraza ilişkin olup, bu tutanağın ancak itirazın iptali davasında kullanılabilecek olduğunu, icra takibindeki ana alacak miktarının 11.985,51-TL, geçmiş gün faizinin 1.303,30-TL, vekalet ücretinin 1.993,32-TL, tahsil harcının 604,64-TL, masrafların 129,70-TL olarak talep edilmiş olup, arabuluculuk görüşmelerinin, icra dosyasında belirtilen tüm alacak kalemleri yönünden yürütülmüş olduğunu, dava dilekçesindeki talebin ise 12.236,40-TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte tahsil edilmesi olduğunu, yine icra dosyasına sunulan takip dayanağı ve alacak sebebi ile davadaki delillerin ve alacak sebebinin de birbirinden farklı olduğunu, yine davalı tarafından Bakırköy ... İcra Müdürlüğünün ... E sayılı dosyasına sunulan 26.04.2022 tarihli dilekçe ile icra takibinden vazgeçilmiş ve dosyanın kapatılmış olduğunu, bu sebeple dava dilekçesi ekinde bulunan arabuluculuk son tutanağının iş bu davada kullanılması mümkün olmadığından, davanın dava şartı yokluğu sebebiyle reddi gerektiğini, davalının, ... sayılı faturada belirtilen ürünleri, kendisine ait iş yerinde davacıya satıp teslim etmiş ve bedelini tahsil etmiş olduğunu, davalı, uzaktan satış yapmadığı için sevk irsaliyesi düzenlememiş, davacı tarafından da irsaliye talep edilmemiş olduğunu, ticari teamül gereği iş yerinden yapılan satış ve teslimlerde ayrıca irsaliye düzenlemesine ihtiyaç duyulmadığını, davacı tarafından da vergi dairesine faturaya ilişkin BA-BS formlarının teslim edilmiş olup, KDV mahsubu yapılmış, faturanın ticari defterlere işlenmiş olduğunu, davacı tarafından faturanın içeriğine süresinde itiraz edilmediği gibi, ürünlerin teslim alınmadığına dair herhangi bir bildirim de yapılmamış olduğunu, dava dilekçesi ekindeki .... Bankasına ait proje geri ödeme planı formu incelendiğinde, davacının aynı kredi kapsamında 03.11.2020 tarihinde 4 farklı ödeme daha yaptığı, 04.11.2020 tarihinde ise muhtemelen davalıya ödeme yaptığı, davacının son taksitinin 22.04.2022 tarihinde olduğunun, davacının ise 18/01/2022 tarihinde icra takibi başlattığının görülmekte olduğunu, fatura tarihi ile davacının davalıya gönderdiği ilk bildirim arasında uzun bir süre bulunmakta olup, bu durumun basiretli tacir ilkesi gereği davalının aleyhine kullanılamayacağını, davacının 2020 yılı beyannamesi incelendiğinde ise satın alınan emtia ile elde edilen hasılatın ve dönem sonunda mevcut emtianın orantılı olduğunun ve eksik mal girişinin bulunmadığının, teslim edilmeyen herhangi bir maldan bahsedilmediğinin anlaşılmakta olduğunu, davacının iş bu davayı açmasının, haksız ve kötü niyetli olduğunu beyanla; davanın reddine, yargılama giderleri ile vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.
DELİLLERİN DEĞERLENDİRİLMESİ VE GEREKÇE:
Dava, taraflar arasındaki ticari alım satım ilişkisi kapsamında davalı tarafça düzenlenen fatura karşılığında davacı tarafça ödeme yapılmış olmasına rağmen davalı tarafça teslim edilmeyen ürünler için ödenen meblağın faizi ile birlikte davalıdan tahsili istemine ilişkin alacak davasıdır.
Aydın Ticaret Sicil Müdürlüğüne yazılan müzekkere cevabında davacının gerçek kişi ticari işletme kaydının bulunmadığının bildirildiği görüldü.
Aydın Vergi Dairesi Başkanlığı müzekkere cevabının incelenmesinde davacının işletme hesabı esasına göre defter tuttuğu ve VUK m. 178 gereği ikinci sınıf tüccar sayıldığının Mahkememize bildirildiği görülmüştür.
TTK'nun 4/1 maddesinde, her iki tarafın da ticari işletmesi ile ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına da bakılmaksızın aynı maddenin alt bentlerinde yazılı istisna hallerin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi olduğu hüküm altına alınmıştır. Söz konusu yasa maddesine göre bir uyuşmazlığın ticari nitelikte sayılabilmesi için her iki tarafın da ticari işletmesini ilgilendirmesi ya da söz konusu maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.
Mahkememizin görevli olup olmadığının tespiti için öncelikle davanın ticari dava olup olmadığının ve bu kapsamda davalının gerçek kişi tacir sıfatının bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekmektedir. Türk Ticaret Kanununun ticari davanın tanımının yapıldığı TTK'nun 4. Maddesi, ticari işletmenin tanımı yapıldığı 11. Maddesi ve gerçek kişi tacirin tanımının yapıldığı 12. Maddesi ile 2007/12362 sayılı Bakanlar Kurulu Kararnamesinin hep birlikte değerlendirilmesi zorunludur.
TTK'nun 12. Maddesinde, bir ticari işletmeyi kısmen de olsa kendi adına işleten kişiye gerçek kişi tacir denildiği hüküm altına alınmıştır.
TTK'nun 11/1 maddesinde ticari işletmenin, esnaf işletmesi için öngörülen sınırı aşan düzeyde gelir sağlamayı hedef tutan faaliyetlerin devamlı ve bağımsız şekilde yürütüldüğü işletme olduğu; ikinci maddesinde ise ticari işletme ile esnaf işletmesi arasındaki sınırın Bakanlar Kurulunca çıkarılacak kararnamede gösterileceği belirtilmiştir.
2007/12362 Sayılı Bakanlar Kurulu Kararnamesi:
(21 Temmuz 2007 Tarihli Resmi Gazete Sayı: 26589,Karar Sayısı: 2007/12362)
"Ekli "Esnaf ve Sanatkar ile Tacir ve Sanayicinin Ayrımına İlişkin Karar'ın yürürlüğe konulması; Esnaf ve Sanatkâr ile Tacir ve Sanayiciyi Belirleme Koordinasyon Kurulunun kararına dayanan Sanayi ve Ticaret Bakanlığının 8/6/2007 tarihli ve 2051 sayılı yazısı üzerine 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 1463 üncü maddesine göre Bakanlar Kurulunca 18/6/2007 tarihinde kararlaştırılmıştır.
Esnaf ve sanatkâr ile tacir ve sanayicinin ayrımı:
MADDE 1 - (1) 5362 sayılı Esnaf ve Sanatkarlar Meslek Kuruluşları Kanununun 3 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 63 üncü maddesi ile 6762 sayılı Türk Ticaret Kanununun 12 nci ve 17 nci maddelerinin uygulaması bakımından;
a)Esnaf ve Sanatkar ile Tacir ve Sanayiciyi Belirleme Koordinasyon Kurulunun tespit edeceği ve Resmî Gazete de yayımlanacak esnaf ve sanatkâr meslek kollarına dahil olup, ekonomik faaliyetini sermayesi ile birlikte bedeni çalışmasına dayandıran ve kazancı tacir veya sanayici niteliğini kazandırmayacak miktarda olan, basit usulde vergilendirilenler ve işletme hesabına göre deftere tabi olanlar ile vergiden muaf bulunanlardan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 177 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) ve (3) numaralı bentlerinde yer alan nakdi limitlerin yarısını (2) numaralı bendinde yazılı nakdi limitin tamamını aşmayanların esnaf ve sanatkâr sayılmaları ile esnaf ve sanatkâr siciline ve dolayısıyla esnaf ve sanatkarlar odalarına kaydedilmeleri,
Ancak, esnaf ve sanatkar siciline kayıtlı iken, daha sonraki yıllarda yıllık alış veya satış tutarları ya da gayri safi hasılatı, esnaf ve sanatkâr sayılma hadlerini aşanların kendileri istemedikçe ticaret siciline ve dolayısıyla Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği Bünyesindeki Odalara kayıt için zorlanmaması, yıllık alış veya satış tutarları ya da gayri safi iş hasılatı esnaf ve sanatkâr sayılma hadlerinin altı katını aşanların ise kayıtlarının, esnaf ve sanatkâr sicili marifetiyle ticaret siciline aktarılması,
b)213 sayılı Vergi Usul Kanununa istinaden birinci sınıf tacir sayılan ve bilanço esasına göre defler tutanlar ile işletme hesabına göre defler tutan vc bu Kararın (a) bendinde belirtilenlerin dışında kalanların tacir ve sanayici sayılmaları ile ticaret siciline ve dolayısıyla Türkiye Odalar ve Borsalar Birliğinin bünyesindeki odalara kaydedilmeleri kararlaştırılmıştır.” şeklinde olduğu,
Esnaf ve sanatkâr ile tacir ve sanayici sınıflamasının: Vergi Usul Kanunun 176, maddesine göre tüccarlar defler tutma bakımından iki sınıfa ayrılmış olup;
1. sınıf tüccarlar bilanço esasına göre,
11. sınıf tüccarlar ise işletme hesabı esasına göre
Defler tutmak zorundadırlar, Aynı kanunun müteakip maddeleri ise I. sınıf tüccarlar ile II. sınıf tüccarlar kapsamına giren mükellefleri belirlemiştir.
Bu çerçevede;
I.sınıf tüccarlar; Yıllık alımları satışları veya gayri safi iş hâsılatı tutarlarından herhangi biri ayrı ayrı belirlenen tutarları aşan mükellefler ile her türlü ticaret şirketleri Kurumlar Vergisine tabi olan diğer tüzel kişiler ve İhtiyari olarak bilanço esasına göre defler tutmayı tercih edenler şeklinde belirlenmiştir,
II. sınıf tüccarlar ise: yukarıda sayılan mükellefler dışında kalanlar İle Kurumlar Vergisi mükelleflerinde işletme hesabı esasına göre defter tutmalarına Maliye Bakanlığınca müsaade edilenler şeklinde belirlenmiştir.
Defter tutma bakımından sınıflara ayrılmış olan mükelleflerin bir sınıftan diğerine geçme esasları ise yine aynı kanunun 179 ve 180. maddelerinde Sınıf Değiştirme başlığı ile açıklanmıştır.
Sınıf değiştirme: İş hacmi bakımından kendi sınıfına göre 177. maddede belirtilen hadlerin %20 oranında fazlalık veya düşüklük göstermesi halinde ortaya çıkmaktadır. Sınıf değiştirme şartları oluşan mükellefler bu şartların tahakkukunu takip eden hesap döneminden başlayarak ilgili sınıfa geçerler."
Şeklinde düzenlenmiştir.
Söz konusu düzenlemeler dikkate alındığında, bir kişinin gerçek kişi tacir sayılabilmesi için bilanço esasına göre defter tutması veya şayet işletme esasına göre defter tutmakta ise Vergi Usul Kanunun 177. Maddesinde belirlenen sınırları aşmış olması gerekmektedir. Aksi halde kişi gerçek kişi tacir sayılmayacaktır.
Yukarıda belirtildiği şekilde 2007/12362 sayılı Bakanlar Kurulu Kararnamesinin madde /1-b bendinde açıklandığı üzere 213 sayılı VUK 'a istinaden birinci sınıf tacir sayılan bilanço esasına göre defter tutanlar ile işletme esasına göre defterler tutanların tacir ve sanayici sayılmalarına karar verilmiştir. Dolayısıyla ikinci sınıf tüccarlar, işletme esasına göre defter tutanlar, ekonomik faaliyeti bedeni çalışmaya dayanan ve kazancı tacir ve sanayici niteliğini kazandırmayacak miktarda olanlar tacir sayılmayacaktır.
Dava konusu olayda, Aydın Vergi Dairesinin yazı cevabına göre davacının işletme hesabına göre defter tuttuğu, VUK m.177 de belirtilen sınırları aşmadığı anlaşılmıştır. Açılan dava mutlak ticari dava niteliğini taşımamaktadır. Dava TTK'nun 4/1 bendinde yazılı davalardan olmadığı gibi aynı maddenin alt bentlerinde yazılı istisnalar kapsamında da bulunmamaktadır. Dolayısıyla davanın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemeleri tarafından çözümlenmesi gerekmektedir. Keza; Yargıtay .... HD'nin 05.02.2016 tarih ... Esas- ... Karar sayılı kararı; "...Mahkememece toplanan delillere göre davalının gerçek kişi tacir kaydının bulunmadığı, açılan davanın da mutlak ticari dava niteliğini taşımadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş olup... Hükmün ONANMASINA "
Yine Yargıtay ... HD'nin 08.06.2016 tarih ... Esas- ... Karar sayılı; 20.09.2016 tarih ... Esas- .... Karar sayılı; Yargıtay ... HD'nin 19.01.2016 tarih ... Esas- ... Karar sayılı kararlarında ve İstanbul BAM ... HD'nin 09.03.2017 tarih ... Esas- ... Karar sayılı kararı aynı mahiyette olup söz konusu içtihatlarda taraflardan birinin tacir sıfatının bulunmaması halinde taraflar arasındaki ilişkinin 6102 sayılı kanun kapsamında kalmadığı, davanın ticari nitelikte olmaması nedeniyle davaya bakma görevinin Asliye Hukuk Mahkemelerine ait olduğu hüküm altına alınmıştır. Yerleşik Yargıtay kararları ve İstanbul BAM kararları da dikkate alındığında uyuşmazlığın genel hükümlere göre Asliye Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmekte olup HMK'nun 114/1.(c).b,115. Maddeleri gereğince davanın görev nedeniyle dava şartı yokluğundan reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur.
HÜKÜM: Gerekçeleri yukarıda açıklandığı üzere:
1-Mahkememizin görevli olmaması nedeniyle, HMK'nın 114/.1.(c).b,115. maddeleri gereğince davanın dava şartı yokluğundan reddine,
2-01/10/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 Sayılı HMK'nın 20. maddesi gereğince taraflardan birinin görevsizlik kararı süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten, kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren 2 hafta içerisinde mahkememize başvurarak dava dosyasının görevli Bakırköy Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesini talep etmelerinin gerektiğine, aksi taktirde mahkememizce davanın açılmamış sayılmasına karar verileceğine,
3-6100 sayılı HMK'nun 331/2 maddesi gereğince görevsizlik kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi halinde yargılama giderlerine o mahkemenin hükmedeceğine; şayet görevsizlik kararından sonra davaya başka bir mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine mahkememizin dosya üzerinden bu durumu tespiti ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkum edeceğine,
Dair taraf vekillerinin yüzüne karşı, kararın tebliğ tarihinden itibaren 2 haftalık süre içerisinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemelerinde İstinaf yolu açık olmak üzere verilen karar açıkça okunup, usulen anlatıldı. 08/11/2022
Katip ...
¸
Hakim ...
¸