(2577 S. K. m. 45) (657 S. K. m. 103)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı tarafından, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı Yüksek Disiplin Kurulu tarafından 24.4.2014 tarih ve 2014/08 sayılı kararıyla memuriyetten ihraç kararının Ankara 8. İdare Mahkemesinin E:2014/1139 ve K:2015/378 sayılı kararıyla iptal edilmesi üzerine yıllık izinlerinin kullandırılması talepli başvurusunun 2013 yılına ait yıllık izin hakkının düştüğünden bahisle reddine dair 18.09.2015 tarih ve E.25705 sayılı işlemin iptali istemiyle açılan davada; uyuşmazlıkta bahsi geçen Ankara 8. İdare Mahkemesi kararında, "...dava konusu işlemin iptaline, işlem nedeniyle yoksun kalınan parasal hakların dava açma tarihi olan 12.06.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine, tüm özlük, emeklilik ve sosyal haklarının iadesine..." şeklinde karar verildiği, mevzuatta ve uygulamada, sosyal hakların içerisinde izin hakkının yer almadığı, ayrıca yıllık iznin fiilen çalışmanın karşılığı hak edilen, başka bir ifade ile bir yıllık çalışma ve yorgunluk karşılığında çalışanın dinlenme ihtiyacına karşılık öngörülen bir izin türü olduğu gözönünde bulundurulduğunda, davacının hakkında tesis edilen ihraç kararı nedeniyle fiilen görev yapamadığı, çalışmadığı dönem için (2013 yılı için) yıllık izin hakkı bulunduğundan söz edilemeyeceğinden, davacının 2013 yılına ilişkin yıllık izinlerinin kullandırılmaması işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar veren Ankara 17. İdare Mahkemesinin 01/03/2016 gün ve E:2015/2508, K:2016/412 sayılı kararının; dava konusu edilen işlemin, fiilen görev yapmadığı yılların değil 2013 yılının yıllık izin hakkına ilişkin olduğu, hukuka aykırılığı mahkemece karara bağlanan bir işlem nedeniyle kullanılamayan bir hakkın iadesinin talep edildiği ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Mahkeme kararının usul ve hukuka uygun olduğu, itirazın reddi ile kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Ankara Bölge İdare Mahkemesi 3. İdari Dava Dairesince 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun geçici 8. maddesi gereğince uygulanmasına devam olunan aynı Kanun'un 45. maddesinin 6545 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki şekli uyarınca dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:
Dava, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun 24.4.2014 tarihli ve 2014/08 sayılı kararıyla memuriyetten ihraç edilen ve bu işlemin Ankara 8. İdare Mahkemesinin E:2014/1139 ve K:2015/378 sayılı kararıyla iptal edilmesi üzerine göreve başlatılan davacının, 2013 yılına ait yıllık izninin kullandırılması yolundaki başvurusunun reddine dair 18.09.2015 tarih ve E.25705 sayılı işlemin iptali istemiyle açılmıştır.
657 Sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun "Yıllık İzinlerin Kullanılışı" başlıklı 103. maddesinde; "Yıllık izinler, amirin uygun bulacağı zamanlarda, toptan veya ihtiyaca göre kısım kısım kullanılabilir. Birbirini izliyen iki yılın izni bir arada verilebilir. Cari yıl ile bir önceki yıl hariç, önceki yıllara ait kullanılmayan izin hakları düşer." hükmü yer almaktadır.
Dava dosyasının incelemesinden; davalı idare bünyesinde 657 sayılı Kanun'a tabi olarak görev yapan davacının, Ankara Büyükşehir Belediye Başkanlığı Yüksek Disiplin Kurulu tarafından 24.4.2014 tarih ve 2014/08 sayılı kararıyla Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırıldığı; bu işleme karşı açılan davada, Ankara 8. İdare Mahkemesinin 11.03.2015 tarihli ve E:2014/1139 ve K:2015/378 sayılı kararıyla iptal kararı verilmesi üzerine 2015 yılı içerisinde göreve başlatıldığı; davacı tarafından, anılan iptal kararında, "...tüm özlük, emeklilik ve sosyal haklarının iadesine..." de karar verildiğinden bahisle 2013 yılına ait kullanamadığı 22 günlük yıllık iznini kullanma talebiyle 19.06.2015 tarihinde davalı idareye başvuru yapıldığı; bu başvurunun, 657 sayılı Kanun'un 103. maddesi gereğince 2013 yılı izin hakkının düştüğünden bahisle dava konusu işlemle reddedildiği anlaşılmaktadır.
Bir idari işlemin yargı yerince iptalinin, o işlemi tesis edildiği tarihten itibaren bütün sonuçlarıyla ortadan kaldırdığı bilinen bir husus olup, iptal kararının mahiyeti gereği, iptal edilen işlem nedeniyle ilgilisinin mahrum kaldığı bütün haklarının verilmesi gerekmektedir. Nitekim, davacıya verilen Devlet memurluğundan çıkarma cezasının iptaline ilişkin mahkeme kararında, "...tüm özlük, emeklilik ve sosyal haklarının iadesine..." de karar verilmiş olup, anılan ceza nedeniyle kullanılamayan yıllık izin haklarının da bu kapsamda olduğunda tereddüde mahal bulunmamaktadır.
657 sayılı Kanun'un yukarıda anılan 103. maddesine göre, bir yıla ait yıllık iznin en geç bir sonraki yıl sonuna kadar kullanılması gerekmekte, bu zamana kadar kullanılmayan yıllık izin hakkı ise düşmektedir. Buna göre, ihtilaf konusu 2013 yılı izninin 2014 yılı sonuna kadar kullanılması gerekmekte ise de, davacının bu iznini henüz kullanma imkanının bulunduğu bir tarihte, 2014 yılı içerisinde uygulanan ve daha sonra mahkemece iptal edilen Devlet memurluğundan çıkarma cezası nedeniyle söz konusu izni kullanamadığı açık olup, iptal kararının bir gereği olarak anılan iznin davacıya kullandırılması gerekirken aksi yönde tesis edilen işlemde ve bu işleme karşı açılan davanın reddine ilişkin itiraza konu mahkeme kararında hukuki isabet görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle; itirazın kabulü ile Ankara 17. İdare Mahkemesinin 01/03/2016 gün ve E:2015/2508, K:2016/412 sayılı kararının bozulmasına; dava konusu işlemin iptaline; aşağıda dökümü gösterilen toplam 234,00 TL yargılama gideri ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 990,00 TL vekalet ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine; yersiz alınan 124,60 TL harcın isteği halinde, posta gideri avansında artan miktarın karar kesinleştiğinde davacıya iadesine; 2577 sayılı Kanun’un geçici 8. maddesi gereği uygulanmasına devam olunan mülga 54. maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş (15) gün içinde Ankara Bölge İdare Mahkemesinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 07/07/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)