(2709 S. K. m.90) (657 S. K. m. 4) (2577 S. K. Geç. m. 8)
İSTEMİN ÖZETİ: Davalı idarede 657 sayılı Kanun'un 4/C maddesi kapsamında sözleşmeli geçici personel olarak görev yapmakta iken 14.12.2007 tarihinde emekli olan davacı tarafından, kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin ödenmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin 06.01.2015 tarihli işlemin iptali istemiyle açılan davada; davalı idarede istihdam edilen geçici personel yönünden, işlem tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Bakanlar Kurulu Kararında kıdem tazminatı/iş sonu tazminatına yer verilmemiş ise de; 2010 yılı itibariyle bu ödemenin kabul edilmiş olması, Devlet memurlarının emekli ikramiyesi, iş hukukuna tabi işçilerin kıdem tazminatı ve nihayet sözleşmeli personelin ise iş sonu tazminatı adı altında aynı ödemeden yararlanıyor olmalarına karşılık 657 sayılı Yasanın 4/C maddesi ve diğer özel mevzuat hükümleri çerçevesinde istihdam edilen geçici personelin bu ödemeden yararlandırılmamasının Anayasanın 90. maddesi uyarınca anayasal ve evrensel hukuk normları bağlamında değerlendirilmesi gerektiği; Danıştay Onikinci Dairesinin 26.11.2013 günlü, E:2013/725, K:2013/8623 sayılı kararında yer alan açıklamalar ve Anayasa hükümleri ile insan haklarına ve çalışan haklarına dair taraf olduğumuz uluslararası sözleşme hükümleri dikkate alındığında; "hukuk devleti ilkesi", "eşitlik ilkesi", "eşit iş için eşit ücret hakkı", "adil ve (yeterli) elverişli bir ücret hakkı", "adil çalışma koşullarına sahip olma hakkı", "eşit muamele görme hakkı" gibi Anayasa'nın 90. maddesi uyarınca kanun hükmünde olan evrensel hukuk normları ile iş hukukunun temel prensiplerinden biri olan "eşit davranma ilkesi" göz önüne alındığında geçici personelin diğer kamu görevlilerinin ve işçilerin yararlandığı söz konusu ödemeden yoksun bırakılmalarını gerektiren herhangi bir hukuki sebep bulunmaması karşısında iş sonu tazminatından yararlandırılmaları gerektiği sonucuna ulaşıldığı; davalı idarede görev yapan geçici personele 2010 yılından itibaren iş sonu tazminatı hakkı verilmesi nedeniyle 2010 yılında sözleşmesi devam eden geçici personelin geçmiş yıllardaki hizmet süreleri dikkate alınırken (örneğin 2000-2010 yılları arasındaki döneme ait iş sonu tazminatı ödenirken), davacının 2000-2008 yılları arasındaki hizmet süresinin ve emeğinin dikkate alınmamasının hakkaniyete uygun düşmeyeceğinin de açık olduğu gerekçesiyle dava konusu işlemin iptali, 11.116,86 TL kıdem tazminatı/iş sonu tazminatının davanın açıldığı 17.02.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesi, davacıya iş hukukuna özgü olan yıllık izin hakkı ödemelerinin yapılmamasında hukuka aykırılık bulunmadığından tazminat talebinin 4.711,71 TL yıllık ücretli izin alacağına yönelik kısmının reddi yönünde Ankara 2. İdare Mahkemesince verilen 04/12/2015 gün ve E:2016/1294, K:2017/3299 sayılı kararın; izin ücretinin de verilmesi gerektiği ve mahkemece hükmedilen iş sonu tazminatına emeklilik tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerektiği ileri sürülerek davacı tarafından; mevzuatta davacıya iş sonu tazminatı ödenmesini gerektiren bir düzenleme bulunmadığı ileri sürülerek davalı idare tarafından bozulması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Davalı idare tarafından, davacının itirazının reddi gerektiği savunulmuş, davacı tarafından davalı idarenin itirazına cevap verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Ankara Bölge İdare Mahkemesi 3. İdari Dava Dairesince 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun geçici 8. maddesi gereğince uygulanmasına devam olunan aynı Kanun'un 45. maddesinin 6545 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki şekli uyarınca dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:
İtiraza konu idare mahkemesi kararı usul ve hukuka uygun olup bozulmasını gerektiren bir neden bulunmadığından itiraz istemlerinin reddi ile anılan kararın onanmasına; itiraz aşamasında davacı tarafından yapılan 104,70 TL yargılama gideri ile davalı idare tarafından yapılan 25,00 TL yargılama giderinin kendi üzerlerinde bırakılmasına; yersiz alınan 124,60 TL harcın isteği halinde davacıya, posta gideri avanslarından artan miktarın karar kesinleştiğinde taraflara iadesine; 2577 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesi gereği uygulanmasına devam olunan mülga 54. maddesi uyarınca kararın tebliğini izleyen günden itibaren on beş (15) gün içinde Ankara Bölge İdare Mahkemesinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)