(2577 S. K. Geç. m. 8, 49, 54) (213 S. K. m. 353) (6100 S. K. m. 323)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı adına e-fatura düzenlenmediğinden bahisle 2014/9, 10 dönemlerine ilişkin olarak kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemiyle açılan davanın; fatura ve benzeri evrak verilmemesi ve alınmaması ile diğer şekil ve usul hükümlerine uyulmamasının yaptırıma bağlandığı 353. madde uyarınca özel usulsüzlük cezası kesilmesine olanak bulunmadığı, zira, söz konusu maddenin, elektronik fatura alınması gerektiği halde alınmayıp, kağıt ortamında alınan faturaları yasal kayıtlarına intikal ettiren mükelleflere ceza verileceğine dair bir hüküm ihtiva etmediği, bu madde uyarınca ceza kesilebilmesi, faturanın hiç düzenlenmemiş olmasına veya içeriğinin eksik yahut hatalı olmasına bağlı olduğu, oysa ki olayda, söz konusu faturaların elektronik ortamda düzenlenmediği, buna karşın kağıt ortamında düzenlendiği ve düzenlenen faturaların bildirim ve beyanlarına dahil edildiğinin anlaşıldığı, dolayısıyla, verilmeyen veya alınmayan bir faturanın varlığından söz edilemeyeceğinden, dava konusu özel usulsüzlük cezalarında isabet görülmediği gerekçesiyle kabulüne karar veren İstanbul 10. Vergi Mahkemesi Hakimliği'nin 30/12/2015 tarih ve E:2015/1686, K:2015/2653 sayılı kararına davalı idarece itiraz edilerek; davacının, elektronik ortamda düzenlemesi gereken faturayı kağıt ortamında düzenleyen satıcı firmadan kabul etmek suretiyle özel usulsüzlük cezası gerektiren fiili işlediği iddiasıyla bozulması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Satıcı firmanın elektronik fatura düzenlememesi nedeniyle kendilerinin kusuru olmadığı halde cezalandırılmasının Anayasanın eşitlik ve verginin şahsiliği, kanuniliği ilkelerine aykırı olduğu, kağıt fatura düzenleyip elektronik fatura düzenlemeyen mükellefler adına ceza kesileceğine dair kanuni bir hüküm bulunmadığı, belirtilerek itirazın reddi ile kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren İstanbul Bölge İdare Mahkemesi Dördüncü Vergi Dava Dairesi'nce, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununa 6545 sayılı Kanunun 27.maddesiyle eklenen geçici 8.maddenin 1.fıkrası uyarınca dava dosyası incelenerek davalı idare tarafından yapılan itiraz hakkında işin gereği görüşüldü:
Davacı adına e-fatura düzenlenmediğinden bahisle 2014/9, 10 dönemlerine ilişkin olarak kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemiyle açılan davada İstanbul 10. Vergi Mahkemesi Hakimliği'nce itiraza konu karar ile davanın kabulüne karar verilmiş, karara davalı idarece itiraz edilmektedir.
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49.maddesinde; "Görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, hukuka aykırı karar verilmesi ve usul hükümlerine uyulmamış olması" bozma nedenleri olarak belirlenmiştir.
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353/1. maddesinde, verilmesi ve alınması icabeden fatura, gider pusulası, müstahsil makbuzu ile serbest meslek makbuzlarının verilmemesi, alınmaması veya düzenlenen bu belgelerde gerçek meblağdan farklı meblağlara yer verilmesi halinde; bu belgeleri düzenlemek ve almak zorunda olanların her birine, her bir belge için kanunda yazılı miktardan aşağı olmamak üzere bu belgelere yazılması gereken meblağın veya meblağ farkının %10'u nispetinde özel usulsüzlük cezası kesileceği hükme bağlanmıştır.
Diğer yandan, 421 sayılı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğinin 3.1. bölümünde ''bu tebliğ veya 397 sıra numaralı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği kapsamında elektronik fatura uygulamasından yararlanan mükelleflerin birbirlerine yapmış oldukları mal teslimi veya hizmet ifaları için elektronik fatura düzenlemelerinin zorunlu olduğu, elektronik fatura uygulamasından yararlanan kayıtlı kullanıcıların güncel listesi www.efatura.gov.tr internet adresinden yayımlanacağı, elektronik fatura uygulanmasından yararlanan mükellefler fatura düzenlemeden önce muhatabın www.efatura.gov.tr internet adresinde yer alan kayıtlı kullanıcı listesine kayıtlı olup olmadığını kontrol edecekleri, kayıtlı kullanıcı ise elektronik fatura, kayıtlı kullanıcı değilse kâğıt fatura düzenleyecekleri belirtilmiştir.'', 5.4 bölümünde, "Elektronik fatura uygulamasına dâhil olma zorunluluğu getirilen mükellefler elektronik fatura uygulamasına kayıtlı olan diğer mükelleflere kâğıt ortamında fatura düzenleyemezler; düzenlemeleri halinde kâğıt ortamında düzenlenen bu faturalar hiç düzenlenmemiş sayılır." hususuna yer verilmiştir.
Dava konusu olayda, 14/12/2012 tarih ve 28497 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 421 sayılı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği uyarınca elektronik fatura sistemine dahil olmasına karşılık e-fatura almadığından bahisle 213 sayılı Kanunun 353/1. maddesine istinaden özel usulsüzlük cezaları kesilmiş ise de; cezaya dayanak alınan 421 sayılı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğin 5.4. bölümü 04/04/2015 tarih ve 29316 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 448 sayılı Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği ile Tebliğin yayım tarihi itibarıyla yürürlükten kaldırılmıştır.
Bu durumda, suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanun hükümlerinin farklı olması halinde, failin lehine olan kanunun uygulanacağı ve infaz olunacağı yönündeki genel ceza hukuku ilkesi uyarınca, ceza kesilmesine esas olan Tebliğin ilgili bölümünün yürürlükten kaldırılması ve yargılamanın yapıldığı tarih itibariyle lehe olan mevzuatın olaya uygulanması sonucuna ulaşıldığından, özel usulsüzlük cezası kesilmesini gerektiren bir eylem olmadan kesilen dava konusu cezalarda hukuka uyarlık bulunmamıştır.
Açıklanan nedenlerle, itiraza konu İstanbul 10. Vergi Mahkemesi Hakimliği'nin 30/12/2015 tarih ve E:2015/1686, K:2015/2653 sayılı kararında Yasada sayılan bozma nedenlerinin bulunmadığı anlaşıldığından ve itiraz dilekçesinde ileri sürülen iddialar da söz konusu kararın bozulmasını sağlayacak nitelikte görülmediğinden itirazın reddine, kararın yukarıda belirtilen gerekçe ile onanmasına, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 323.maddesi uyarınca itiraz aşamasında yapılan 32,00 TL yargılama giderinin davalı idare üzerinde bırakılmasına, artan posta ücretinin kararın kesinleşmesinden sonra taraflara iadesine, kararın taraflara tebliği için dosyanın Mahkemesi'ne gönderilmesine, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan 54.maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihini izleyen günden itibaren 15 gün içerisinde İstanbul Bölge İdare Mahkemesi'ne karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)