(2709 S. K. m. 36, 125) (213 S. K. m. 359) (2577 S. K. Geç. m. 8)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı şirketin 2011 takvim yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi inceleme raporuyla, dönem satışlarının bir kısmının sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri olduğunun tespit edildiğinden bahisle bulunan matrah üzerinden 2011/Ocak ila Aralık dönemi katma değer vergisi beyanlarının yeniden düzenlenmesi sonucunda 2011/Temmuz dönemi için adına re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davanın; davacı şirketin 2009, 2010 ve 2011 yıllarına ait tüm defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmesi, yapılan yoklamalarda vergi idaresince bilinen adreslerinde bulunması, şirket adına araçlar satın alınması, 2009, 2010 ve 2011 yılları için ortalama 7 işçi çalıştırılması, uyuşmazlık konusu dönemle ilgili herhangi bir vergi borcunun bulunmaması, G. A. ve A. Petrolcülük unvanlı şirketlerin sahte fatura düzenlediği konusunda yeterli ve hukuken geçerli tespit ve inceleme olmaması, davacı şirketin bir kısım mal alımı faturalarının sahte olduğuna dair tespitler bulunmasına karşın, davacı şirketten mal alışı yapan firmalar hakkında karşıt inceleme yapılmadan satış faturalarının sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı olduğunun kabul edildiği, dava dosyasına da ibraz edilen mal satış faturaları ve gider belgelerinin gerçek olmadığı yönünde somut ve hukuken geçerli bir tespitin bulunmadığı, şirketin defter ve belgeleri ile davacı şirketin mal sattığı kişi ve firmalar incelenmeden düzenlenen vergi tekniği raporunun yeterli araştırma ve incelemeye dayanmadığı sonucuna varıldığı, davacı şirketin sahte ve muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenleyerek komisyon geliri elde ettiğinin kabulünde yasal isabet görülmediği, davacı şirket hakkında düzenlenen 09.07.2015 tarih ve 2015-A-1514/47 sayılı vergi inceleme raporunda 2011 yılına ilişkin ödenmesi gereken katma değer vergisi hesaplanırken sahte fatura ticareti nedeniyle elde ettiği belirtilen komisyon geliri ile gerçek ticari faaliyeti nedeniyle elde ettiği gelirine isabet eden katma değer vergisinin hesaplandığı, bulunan miktardan gerçek alımlarına isabet eden katma değer vergisi tutarlarının indirilerek katma değer vergisi tarhiyatı yapıldığı, öte yandan, vergi inceleme raporunda, 2011 hesap dönemi indirebilir katma değer vergileri hesaplanırken davacı şirket tarafından verilen katma değer vergisi beyan tablosunda belirtilen indirilebilecek katma değer vergisinden T.H. Öz Adalı, G. A. ve As Petrolcülük unvanlı şirketlerden alınan faturalara isabet eden tutarların indirimlerinin reddedildiği, T.H. Ö. Adalı Akaryakıt Petrol Ürünleri Taşımacılık Sanayi ve Limited Şirketinin, davacı şirkete düzenlediği faturaların sahte olduğu sonucuna varılmakla birlikte, indirilebilir katma değer vergisine konu edilen faturaların düzenleyicisi G. A. Petrol Ürünleri Otomotiv İnşaat Taşımacılık Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile A. Petrolcülük Ticaret Limited Şirketi hakkında bu yönde bir tespit bulunmadığı, bu durumda, inceleme elemanınca, G. A. ve A. Petrolcülük unvanlı şirketlerden alınan faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimin reddinde isabet görülmediği, T.H. Ö. Adalı unvanlı şirketten alınan faturalarda yer alan katma değer vergisi miktarlarına ilişkin indirimlerin reddedilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı, davacı şirketin sahte fatura ticareti faaliyetinde bulunduğu yönünde somut bir tespit olmadığından elde edildiği ileri sürülen komisyon geliri nedeniyle katma değer vergisi beyan tablosunda davacı tarafından beyan edilen "matrah" ve "hesaplanan katma değer vergisi" sütunlarının düzeltilmesinde hukuka uygunluk bulunmamakla birlikte T.H. Ö. Adalı Ltd. Şti.'nden alınan sahte faturalarla yapılan indirimlerin reddedilmesinde hukuka aykırılık görülmediği, bu durumda, davacı şirketin sahte fatura ticareti faaliyetinde bulunduğu yönünde somut ve hukuken geçerli bir tespit olmadığından elde edildiği ileri sürülen komisyon geliri nedeniyle katma değer vergisi beyan tablosunda davacı şirket tarafından beyan edilen "matrah" ve "hesaplanan katma değer vergisi" sütunlarının düzeltilmesinde hukuka uygunluk bulunmamakla birlikte, T. H. Ö. Adalı Limited Şirketi'nden alınan sahte faturalarla yapılan indirimlerin reddedilmesinde hukuka aykırılık görülmediği, davacı şirket tarafından verilen 2011/Ocak ila Aralık dönemleri katma değer vergisi beyannameleri incelendiğinde, beyan tablosunun davacı şirket tarafından beyan edilen "matrah", "hesaplanan katma değer vergisi" ve "ilave edilen katma değer vergisi" sütunlarının aynen kabul edilmesi ve T.H. Ö. Adalı unvanlı şirketten alınan faturalarda yer alan katma değer vergisi indirimlerinin reddedilmesi durumunda, Mahkemelerince yeniden düzenlenen beyan tablosuna göre bulunan ödenmesi gereken katma değer vergisi miktarının, davalı idare tarafından salınan vergi tutarından fazla olduğu görüldüğünden, aleyhe hüküm yasağı nedeniyle davacı şirket adına salınan katma değer vergisinde sonucu itibarıyla hukuka aykırılık bulunmadığı, vergilendirmeye ilişkin tarhiyatın sebebi, davacının muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge kullanmasından kaynaklandığı, bu durumun sabit olması karşısında, vergi kaybı doğuran bu eylemin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359'uncu maddesi kapsamında bulunması nedeniyle ziyaa uğratılan verginin üç katı düzeyinde vergi ziyaı cezası kesilmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddi yolunda verilen Mersin 2. Vergi Mahkemesinin 13.06.2016 gün ve E:2015/1779, K:2016/1012 sayılı kararının; usul ve yasaya uygun olmadığı, vergi incelemesinin görevlendirme yazısı olmadan, yasallık, adalet ve dürüstlük ilkesine aykırı olarak yapıldığı ve süresinde bitirilemediği, Öz Adalı şirketi hakkında yeterli inceleme yapılmadığı, bu şirketin yasal temsilcileri hakkında açılan ceza davasında yaptırılan bilirkişi raporunda şirketin bütün işlemlerinin gerçek ticari faaliyet olduğu yönünde tespit bulunduğu, bilirkişi raporunun aksine şirketin sahte belge düzenleyicisi olduğuna karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Konya Bölge İdare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesince, duruşma yapılmasına gerek görülmeyerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununa 6545 sayılı Kanunun 27. maddesiyle eklenen geçici 8. maddenin 1. fıkrası uyarınca gereği görüşüldü:
İtiraza konu Mahkeme kararının davacı şirketin G. A. ve As Petrolcülük unvanlı şirketlerden alınan faturalarda yer alan katma değer vergisinin indirimin reddinde isabet görülmediğine ilişkin gerekçesi Dairemizce yerinde görülmüştür.
Mahkeme kararının T.H. Ö. Adalı Akaryakıt Petrol Ürünleri Taşımacılık Sanayi ve Limited Şirketi hakkındaki kısmına gelince; Mersin 2. Vergi Mahkemesinin 13.06.2016 gün ve E:2015/1779, K:2016/1012 sayılı kararında davacı şirketin 2011 yılı içerisinde kullanmış olduğu faturaların bir kısmını düzenleyen T.H. Öz Adalı Akaryakıt Petrol Ürünleri Taşımacılık Sanayi ve Limited Şirketine ilişkin saptama ve değerlendirmelere de yer verilerek davanın reddine karar verilmiş ise de; T.H. Ö. Adalı Akaryakıt Petrol Ürünleri Taşımacılık Sanayi ve Limited Şirketinden davacı tarafından alınan faturaların en son 30.06.2011 tarihli olması ve davacının katma değer vergisi beyanlarında 2011 yılında bütün dönemlerde ödenecek katma değer vergisi beyan etmesi, devreden katma değer vergisinin bulunmaması nedeniyle anılan şirketten alınan faturaların dava konusu 2011/07 dönemini etkilemesi mümkün bulunmamaktadır.
Bu durumda, davacı şirket tarafından 2011 takvim yılında defter ve belgelerine kaydedilerek indirim konusu yapılan G. A. Petrol Ürünleri Otomotiv İnşaat Taşımacılık Turizm Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile A. Petrolcülük Ticaret Limited Şirketi tarafından düzenlenen faturalardaki tutarların reddinde yasal isabet bulunmaması nedeniyle davacı şirketin 2011 yılı katma değer vergisi beyanlarının yeniden düzenlenmesi sonucunda dava konusu 2011/07 dönemi için salınan vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka uyarlık bulunmadığı sonucuna varılmış olup, uyuşmazlık konusu tarhiyat dönemiyle ilgisi bulunmayan T.H. Öz Adalı Akaryakıt Petrol Ürünleri Taşımacılık Sanayi ve Limited Şirketine ilişkin tespitlere de yer verilerek davanın reddine karar veren vergi mahkemesi kararında yasal isabet görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle; itiraz isteminin kabulüne; Mersin 2. Vergi Mahkemesinin 13.06.2016 gün ve E:2015/1779, K:2016/1012 sayılı kararın bozulmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca esastan incelenen DAVANIN KABULÜNE, dava konusu cezalı tarhiyatın kaldırılmasına, aşağıda dökümü yapılan dava ve itiraz aşamasında davacı tarafından karşılanan 220,70-TL yargılama giderleri ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davacı vekiline takdir edilen 1.100,00-TL avukatlık ücretinin davalı idareden alınarak davacıya ödenmesine, posta gideri avansından artan miktarın kararın kesinleşmesinden sonra itiraz edene iadesine, kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş (15) gün içinde Konya Bölge İdare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesi'ne karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)