(657 S. K. m. 23, 86, 102, 104, 105, 108, 175)
İSTEMİN ÖZETİ: Akdağmadeni Toplum Sağlığı Merkezine bağlı …… Köyü Sağlık Evinde vekil hemşire olarak görev yapan davacının, yıllık izin, mazeret izni, hastalık izni, doğum izni ve süt izni verilmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali yolundaki Yozgat İdare Mahkemesinin 11.2.2016 tarihli ve E.2015/640, K.2016/125 sayılı kararının onanmasına ilişkin Kayseri (Kapatılan) Bölge İdare Mahkemesinin 26/05/2016 gün ve E:2016/971; K:2016/946 sayılı kararının; vekil ebe ve hemşire olarak çalışanların memur olarak kabul edilemeyecekleri, Kanun'da açıktan vekil olarak atananların memurlara tanınan sosyal haklardan yararlanacakları hükme bağlanmış olmakla birlikte izin haklarının sosyal haklardan olmadığı ileri sürülerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun mülga 54. maddesi uyarınca düzeltilmesi istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Ankara Bölge İdare Mahkemesi 3. İdari Dava Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun geçici 8. maddesi gereği uygulanmasına devam olunan mülga 54. maddesi uyarınca dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:
Dava, Akdağmadeni Toplum Sağlığı Merkezine bağlı ….. Köyü Sağlık Evinde vekil hemşire olarak görev yapan davacının, yıllık izin, mazeret izni, hastalık izni, doğum izni ve süt izni verilmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılmıştır.
Yozgat İdare Mahkemesince, açıktan vekil olarak atananların sosyal haklardan yararlanacak olmalarının genel haklar arasında yer alan izin haklarından faydalanamayacağı anlamına gelmediği, vekil hemşire olarak görev yapan davacının, Kanun'da belirtilen koşulları taşıması kaydıyla yıllık izin, mazeret izni, hastalık izni, doğum izni ve süt izni hakkından yararlandırılması gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 86. maddesinin birinci fıkrasında, memurların kanuni izin, geçici görev, disiplin cezası uygulaması veya görevden uzaklaştırma nedenleriyle işlerinden geçici olarak ayrılmaları halinde yerlerine kurum içinden veya diğer kurumlardan veya açıktan vekil atanabileceği; üçüncü fıkrasında ise, ancak, ilkokul öğretmenliği (Yaz tatili hariç), tabiplik, diş tabipliği, eczacılık, köy ve beldelerdeki ebelik ve hemşirelik, mühendis ve mimarlık, veterinerlik, vaizlik, Kur'an kursu öğreticiliği, imam-hatiplik ve müezzin-kayyımlığa ait boş kadrolara Maliye Bakanlığının izni (mahallî idarelerde izin şartı aranmaz) ile açıktan vekil atanabileceği; aynı Kanunun 175. maddesinin dördüncü fıkrasında ise, açıktan vekil olarak atananların, bu Kanunla memurlara tanınan sosyal haklardan yararlanacakları belirtilmiştir.
Memurlara tanınan sosyal haklar, 657 sayılı Kanunun "Sosyal Haklar ve Yardımlar" başlıklı VI. kısmında, 187 ile 213. maddeleri arasında düzenlenmiş olup; "Genel Hükümler" başlıklı 1. kısmının "Genel Haklar" başlıklı 3. bölümünde yer alan "İzin" başlıklı 23. maddesinde ise, Devlet memurlarının, bu kanunda gösterilen süre ve şartlarla izin hakkına sahip oldukları belirtilmiş ve 102. maddesinde yılık izin, 104. maddesinde mazeret izni, 105. maddesinde de hastalık izni, 108. maddesinde ise, aylıksız izin ile ilgili hükümler yer almıştır.
657 sayılı Kanunda, açıktan vekil olarak atananların, bu Kanunla memurlara tanınan sosyal haklardan yararlanabileceklerinin öngörülmüş olması ve genel haklar arasında yer alan izin haklarından yararlanabileceklerine ilişkin açık bir hükmün var olmaması nedeniyle, açıktan vekil olarak atananların, memurlar için öngörülen izinlerden faydalanabilmesine hukuken imkan bulunmamaktadır.
Bu durumda, vekil hemşire olan davacının, 657 sayılı Kanunda Devlet memurları için öngörülen izin haklarından yararlandırılması istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık, dava konusu işlemin iptali yolundaki Mahkeme kararında ise hukuki isabet görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle, kararın düzeltilmesi isteminin kabulü ile kapatılan Kayseri Bölge İdare Mahkemesinin 26.05.2016 tarihli ve E:2016/971; K:2016/134 sayılı kararının kaldırılarak Yozgat İdare Mahkemesinin 11.02.2016 tarihli ve E. 2015/640, K. 201/125 sayılı kararının bozulmasına, davanın reddine, mahkeme safhasında yapılan 237,70- TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 1.000-TL vekalet ücreti ile davalı idarece itiraz ve karar düzeltme aşamasında yapılan 105,80 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine, taraflarca yatırılmış bulunan posta gider avansından artan miktarların taraflara iadesine 10.11.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)