(657 S. K. m. 23, 86, 102, 104, 105, 108, 175)
İSTEMİN ÖZETİ: Yozgat İli Çekerek İlçesi ….. Köyü Sağlık Evinde vekil ebe-hemşire olarak görev yapan davacı tarafından, 32. haftadan itibaren doğum izninin ücretli olarak sağlanması istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin 28.10.2015 tarih ve 10109459/000 sayılı Yozgat Halk Sağlığı Müdürlüğü işleminin iptali istemiyle açılan davada; vekil ebe-hemşire olarak görev yapan davacının, Yasada belirtilen koşulları taşıması kaydıyla mazeret (32. haftadan itibaren doğum izninin ücretli olarak sağlanması) hakkından yararlandırılması gerektiği sonucuna varıldığından dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar veren Yozgat İdare Mahkemesinin 25/05/2016 gün ve E:2015/1070, K:2016/520 sayılı kararının izin hakkının sosyal haklar içinde değerlendirilemeyeceği işlemin hukuka uygun olduğu bozulması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Ankara Bölge İdare Mahkemesi 3. İdari Dava Dairesi'nce 2577 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesi gereğince uygulanmasına devam olunan aynı Kanun'un 45. maddesinin 6545 sayılı Kanunla değiştirilmeden önceki şekli uyarınca dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:
Dava, Yozgat İli Çekerek İlçesi …… Köyü Sağlık Evinde vekil ebe-hemşire olarak görev yapan davacı tarafından, 32. haftadan itibaren doğum izninin ücretli olarak sağlanması istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin 28.10.2015 tarih ve 10109459/000 sayılı Yozgat Halk Sağlığı Müdürlüğü işleminin iptali istemiyle açılmıştır.
Yozgat İdare Mahkemesince, açıktan vekil olarak atananların sosyal haklardan yararlanacak olmalarının genel haklar arasında yer alan izin haklarından faydalanamayacağı anlamına gelmediği, vekil hemşire olarak görev yapan davacının, Kanun'da belirtilen koşulları taşıması kaydıyla yıllık izin, mazeret izni, hastalık izni, doğum izni ve süt izni hakkından yararlandırılması gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 86. maddesinin birinci fıkrasında, memurların kanuni izin, geçici görev, disiplin cezası uygulaması veya görevden uzaklaştırma nedenleriyle işlerinden geçici olarak ayrılmaları halinde yerlerine kurum içinden veya diğer kurumlardan veya açıktan vekil atanabileceği; üçüncü fıkrasında ise, ancak, ilkokul öğretmenliği (Yaz tatili hariç), tabiplik, diş tabipliği, eczacılık, köy ve beldelerdeki ebelik ve hemşirelik, mühendis ve mimarlık, veterinerlik, vaizlik, Kur'an kursu öğreticiliği, imam-hatiplik ve müezzin-kayyımlığa ait boş kadrolara Maliye Bakanlığının izni (mahallî idarelerde izin şartı aranmaz) ile açıktan vekil atanabileceği; aynı Kanunun 175. maddesinin dördüncü fıkrasında ise, açıktan vekil olarak atananların, bu Kanunla memurlara tanınan sosyal haklardan yararlanacakları belirtilmiştir.
Memurlara tanınan sosyal haklar, 657 sayılı Kanunun "Sosyal Haklar ve Yardımlar" başlıklı VI. kısmında, 187 ile 213. maddeleri arasında düzenlenmiş olup; "Genel Hükümler" başlıklı 1. kısmının "Genel Haklar" başlıklı 3. bölümünde yer alan "İzin" başlıklı 23. maddesinde ise, Devlet memurlarının, bu kanunda gösterilen süre ve şartlarla izin hakkına sahip oldukları belirtilmiş ve 102. maddesinde yılık izin, 104. maddesinde mazeret izni, 105. maddesinde de hastalık izni, 108. maddesinde ise, aylıksız izin ile ilgili hükümler yer almıştır.
657 sayılı Kanunda, açıktan vekil olarak atananların, bu Kanunla memurlara tanınan sosyal haklardan yararlanabileceklerinin öngörülmüş olması ve genel haklar arasında yer alan izin haklarından yararlanabileceklerine ilişkin açık bir hükmün var olmaması nedeniyle, açıktan vekil olarak atananların, memurlar için öngörülen izinlerden faydalanabilmesine hukuken imkan bulunmamaktadır.
Bu durumda, vekil hemşire olan davacının, 657 sayılı Kanunda Devlet memurları için öngörülen izin haklarından yararlandırılması istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık, dava konusu işlemin iptali yolundaki Mahkeme kararında ise hukuki isabet görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle, davalı idarenin itirazının kabulüne, Yozgat İdare Mahkemesinin 20.05.2016 gün ve E:2015/1070, K:2016/520 sayılı kararının bozulmasına, davanın reddine, aşağıda dökümü yapılan mahkeme aşamasına ait 210,80 TL yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına, itiraz aşamasında yapılan 66,30 TL yargılama gideri ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 900,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine, artan posta ücretinin karar kesinleştiğinde taraflara iadesine, 2577 sayılı Kanun'un geçici 8. maddesi gereği uygulanmasına devam olunan mülga 54. maddesi uyarınca kararın tebliğini izleyen günden itibaren on beş (15) gün içinde Ankara Bölge İdare Mahkemesinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 27.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)