(2577 S. K. Geç. m. 8) (213 S. K. m. 86, 148, 149, 150, 256, 257, Mük. m. 257, 355)
İSTEMİN ÖZETİ: Davacı Dernek adına 2011/1 ila 12 dönemlerine ait Ba-Bs formları ile 2011/4-6 dönemine ait geçici vergi beyannamesinin elektronik ortamda verilmediğinden bahisle kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması istemiyle açılan davanın; davacı derneğin yönetim kurulunun 15.06.2009 tarih ve 30 sayılı kararı ile ".... Işığı" isimli gazetenin çıkarılmasının kararlaştırıldığı, 17.07.2009 tarihinde dernek başkanı nezdinde düzenlenen yoklama fişinde, derneğin ".... ışığı" isimli gazetesinin olduğu, bir kısım giderlerinin gazete satışlarından karşılandığı şeklinde tespite yer verildiği, ayrıca dernek yönetim kurulunun 17.01.2012 tarih ve 2 sayılı kararı ile dernek tarafından çıkarılan gazetenin bu tarihten sonra bastırılmamasına karar verildiği, dernek başkanı imzalı İstiklal Vergi Dairesi Müdürlüğüne verilen dilekçe de 17.01.2012 tarihinden itibaren herhangi bir ticari ve iktisadi faaliyetlerinin olmadığının, sadece dernek faaliyetine devam edeceklerinin bildirildiği, bu durumda, davacı derneğin 17.07.2009-17.01.2012 tarihleri arasında ".... ışığı" isimli gazeteyi çıkartması, hatta derneğin bir kısım giderlerinin de gazetenin satışlarından karşılanması nedeniyle davacı derneğin ilgili dönemler Ba-Bs formlarını elektronik ortamda yasal süresinde vermesi gerektiği, söz konusu yasal yükümlülüğü yerine getirmeyen davacı dernek adına özel usulsüzlük cezası kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle reddi yolunda verilen Mersin 2. Vergi Mahkemesinin 29.04.2016 gün ve E:2015/1615, K:2016/733 sayılı kararının; usul ve yasaya uygun olmadığı ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Savunma verilmemiştir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Konya Bölge İdare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununa 6545 sayılı Kanunun 27. maddesiyle eklenen geçici 8. maddenin 1. fıkrası uyarınca gereği görüşüldü:
213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 257. maddesinin birinci fıkrasının (4) numaralı bendinde; "Bu kanunun 149. maddesine göre devamlı bilgi vermek zorunda olanlardan istenilen bilgiler ile vergi beyannameleri ve bildirimlerinin, şifre, elektronik imza veya diğer güvenlik araçları konulmak suretiyle internet de dahil olmak üzere her türlü elektronik bilgi iletişim araç ve ortamından verilmesi, beyanname ve bildirimlerin yetki verilmiş gerçek ve tüzel kişiler aracı kılınarak gönderilmesi hususlarında izin vermeye veya zorunluluk getirmeye, beyanname, bildirim ve bilgilerin aktarımında uyulacak format ve standartlar ile uygulanmaya ilişkin usul ve esasları tespit etmeye, bu zorunluluğu beyanname, bildirim veya bilgi çeşitleri, mükellef grupları ve faaliyet konuları itibariyle ayrı ayrı uygulatmaya Maliye Bakanlığı'nın yetkili olduğu" hükme bağlanmıştır.
Aynı Kanunun mükerrer 355. maddesinde ise; bu kanunun 86, 148, 149, 150, 256 ve 257. maddelerinde yer alan zorunluluklar ile mükerrer 257. madde uyarınca getirilen zorunluluklara uymayanlardan, birinci sınıf tüccarlar ile serbest meslek erbabı, ikinci sınıf tüccarlar, defter tutan çiftçiler ile kazancı basit usulde tespit edilenlerle bunların dışında kalanlar hakkında maddede yazılı tutarda özel usulsüzlük cezası kesileceği, bu hükmün uygulanması için bilgi ve ibraz ödevinin yerine getirilmesiyle ilgili olarak yapılacak tebliğlerde bilginin verilmesi için tayin olunan sürede cevap verilmemesi, eksik veya yanıltıcı bilgi verilmesi veya defter ve belge ibrazı için tayin olunan süre ile defter ve belgelerin süresinde ibraz edilmemesi durumunda haklarında kanunun ceza hükümlerinin uygulaması cihetine gidileceğinin ilgililere yazılı olarak bildirilmesinin şart olduğu hüküm altına alınmış, bu fıkraya 16/06/2009 tarih ve 5904 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle 01/08/2009 tarihinde yürürlüğe girmek üzere eklenen cümleyle, bu ödevlerin yerine getirilmesine ilişkin usul ve esasların Maliye Bakanlığı'nca yapılan düzenleyici idari işlemlerle duyurulması halinde, ilgililere ayrıca yazılı olarak bildirilme şartı aranmayacağı belirtilmiştir.
Olayda, davacı dernek nezdinde düzenlenen 17.07.2009 tarih ve 49 sıra nolu yoklama fişi ile derneğin .... ışığı adlı gazete çıkardığı tespitine dayanılarak iktisadi işletme kabul edilerek dava konusu dönemlere ilişkin bildirim formları ile beyanname verilmediği gerekçesiyle özel usulsüzlük cezaları kesilmiş ise de; söz konusu yoklama fişinde, gazetenin derneğin bir kısım giderlerini karşılamak için çıkarıldığına dair tespitin bulunması, derneğin sürekli bir şekilde mal ve hizmet arzında bulunduğunu ispata yeterli olmadığı gibi devamlılık arzeden ticarilik vasfının bulunduğunun, iktisadi işletme niteliğini haiz olduğu somut ve hukuken itibar edilebilir tespitlerle ortaya konulamadığından davacı dernek adına tesis edilen mükellefiyete dayanılarak dava konusu dönemlere ilişkin bildirim formları ile beyannamenin verilmediği gerekçesiyle kesilen özel usulsüzlük cezalarında yasal isabet bulunmadığından, davanın reddi yolunda verilen vergi mahkemesi kararında hukuki isabet görülmemiştir.
Açıklanan nedenlerle; itiraz isteminin kabulüyle Mersin 2. Vergi Mahkemesinin 29.04.2016 gün ve E:2015/1615, K:2016/733 sayılı kararının bozulmasına, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca esastan incelenen davanın kabulüne, dava konusu özel usulsüzlük cezalarının kaldırılmasına, aşağıda dökümü yapılan ve davacı tarafından karşılanan 211,50-TL yargılama gideri ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davacı vekili için takdir edilen 1.100,00-TL avukatlık ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine, posta gideri avansından artan miktarın kararın kesinleşmesinden sonra itiraz edene iadesine, kararın tebliğ tarihini izleyen onbeş (15) gün içinde Konya Bölge İdare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesi'ne karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)