(2577 S. K. m. 45)
Davacının gayrimenkul alım-satım faaliyetinden elde ettiği kazancı kayıt ve beyan dışı bıraktığından bahisle adına ticari kazanç yönünden takdir komisyonu kararına istinaden vergi ziyaı cezalı olarak re'sen yapılan 2010/7 dönemine dair katma değer vergisi tarhiyatına karşı açılan davayı; davacının ihtilaf konusu 2010 yılında yaptığı taşınmaz satışının davacının vergi beyannamesinin kanuni süresi geçtiği halde verilmemesi sebebiyle takdire sevk işlemi yapılmışsa da; davacının anılan yılda takdire sevk nedeni olarak gösterilen taşınmaz satışı dışında başkaca bir satışının bulunmadığı, dolayısıyla söz konusu satışta, ticari kazancın ayırt edici unsurlarından "devamlılık" unsurunun mevcut olmadığının anlaşıldığı, bu durumda, ticari organizasyon dahilinde ve ticari kazanç elde edilmesi gayesiyle gayrimenkul alım satım faaliyetiyle iştigal edildiğinin kabulü için bir adet satışın yeterli sayılmasının mümkün olmadığı görüldüğünden, bu satışları sebebiyle beyanname verme yükümlülüğü bulunmayan davacının, ticari kazanç yönünden takdire sevkinde ve takdir komisyonunca belirlenen matrah üzerinden yapılan davaya konu vergi ziyaı cezalı tarhiyatda yasal isabet bulunmadığı gerekçesiyle kabul ederek, davaya konu cezalı tarhiyatı kaldıran Ankara 2. Vergi Mahkemesi'nce verilen 26/12/2016 gün ve E:2016/1448, K:2016/1946 Sayılı kararının, hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kaldırılması istenilmektedir.
SAVUNMANIN ÖZETİ: Mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek, istinaf isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Hüküm veren Ankara Bölge İdare Mahkemesi 2. Vergi Dava Dairesi'nce gereği görüşüldü:
Karar: Davacı adına aynı maddi olay çerçevesinde 2010/1-12 dönemine dair olarak tarh edilen gelir vergisi ve 2010/7-9 dönemine dair tek kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemiyle açılan davayı kabul eden Ankara 2. Vergi Dava Dairesi'nin 26.12.2016 gün, E:2016/1447, K:2016/1945 Sayılı kararının, istinaf yoluyla incelenerek kaldırılması istemi; Ankara Bölge İdare Mahkemesi 1. Vergi Dava Dairesi'nin 24.05.2017 gün ve E:2017/116, K:2017/1045 Sayılı kararıyla reddedilmiştir.
Sonuç: Ankara 2. Vergi Mahkemesi'nce verilen 26/12/2016 gün ve E:2016/1448, K:2016/1946 Sayılı karar usul ve hukuka uygun olup kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığından, istinaf isteminin reddine, yargılama giderlerinin istinaf isteminde bulunan üzerinde bırakılmasına, posta gideri avansından artan miktarın istenilmesi halinde davalı idareye iadesine, 2577 Sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 45. maddesinin 6. fıkrası uyarınca kesin olmak üzere, 15.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)